| § ¶2009
2009 was nog niet eens een uur oud toen ik al projectielbrakend de weg naar mijn huis aflegde. In die driehonderd meter tussen daar en hier kwam het met veel liefde bereide avondmaal in golven mijn lijf uitzetten. In de tuin (geen flauw idee van wie, maar in ieder geval mijn excuses), in de bosjes bij het basketbalveldje, op het grasveldje en in het gemeenteplantsoen. Alles wat in mij zat moest en zou er uit, op welke manier dan ook.
Een lekker begin van 2009. Het kan alleen maar beter worden :-S
| § ¶2008-2009
Ik wens jullie een geweldige jaarwisseling en veel gezondheid, geluk en liefde voor het jaar 2009!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk! 
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶2009
2009 was nog niet eens een uur oud toen ik al projectielbrakend de weg naar mijn huis aflegde. In die driehonderd meter tussen daar en hier kwam het met veel liefde bereide avondmaal in golven mijn lijf uitzetten. In de tuin (geen flauw idee van wie, maar in ieder geval mijn excuses), in de bosjes bij het basketbalveldje, op het grasveldje en in het gemeenteplantsoen. Alles wat in mij zat moest en zou er uit, op welke manier dan ook.
Een lekker begin van 2009. Het kan alleen maar beter worden :-S
| § ¶2008-2009
Ik wens jullie een geweldige jaarwisseling en veel gezondheid, geluk en liefde voor het jaar 2009!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶2009
2009 was nog niet eens een uur oud toen ik al projectielbrakend de weg naar mijn huis aflegde. In die driehonderd meter tussen daar en hier kwam het met veel liefde bereide avondmaal in golven mijn lijf uitzetten. In de tuin (geen flauw idee van wie, maar in ieder geval mijn excuses), in de bosjes bij het basketbalveldje, op het grasveldje en in het gemeenteplantsoen. Alles wat in mij zat moest en zou er uit, op welke manier dan ook.
Een lekker begin van 2009. Het kan alleen maar beter worden :-S
| § ¶2008-2009
Ik wens jullie een geweldige jaarwisseling en veel gezondheid, geluk en liefde voor het jaar 2009!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶2009
2009 was nog niet eens een uur oud toen ik al projectielbrakend de weg naar mijn huis aflegde. In die driehonderd meter tussen daar en hier kwam het met veel liefde bereide avondmaal in golven mijn lijf uitzetten. In de tuin (geen flauw idee van wie, maar in ieder geval mijn excuses), in de bosjes bij het basketbalveldje, op het grasveldje en in het gemeenteplantsoen. Alles wat in mij zat moest en zou er uit, op welke manier dan ook.
Een lekker begin van 2009. Het kan alleen maar beter worden :-S
Een lekker begin van 2009. Het kan alleen maar beter worden :-S
| § ¶2008-2009
Ik wens jullie een geweldige jaarwisseling en veel gezondheid, geluk en liefde voor het jaar 2009!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶2008-2009
Ik wens jullie een geweldige jaarwisseling en veel gezondheid, geluk en liefde voor het jaar 2009!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶PoGo
Het is nog maar de vraag of ze ze nog gaan maken: de Polaroidfilms. Er zijn geruchten van wel, maar het zou best kunnen zijn dat Fuji (die nog steeds instantfilms maakt) en Polaroid de handen ineen slaan en tot een samenwerkingsverband komen, waarbij de bestaande Fuji-films worden omgedoopt tot 'nieuwe' Polaroidfilms. Ik wacht het maar af. Ondertussen lijkt de inventaris van de fabriek in Enschede opgekocht te zijn door een bedrijf in Oostenrijk. Je moet er een paar centjes voor betalen, maar een nieuwe 'oude' voorraad films is (tijdelijk?) weer beschikbaar.
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
Polaroid zelf dacht van de zomer met een nieuwe instantmanier te komen door de Polaroid PoGo op de markt te brengen. Een klein zakformaat printer. Verguisd door fervente Polaroid-liefhebbers, werd het ding in eerste instantie aan de kant geschoven. Ik kwam zelf niet verder dan het bestellen van een proefpakje papier, ik had immers de printer niet. Maar vandaag dan eindelijk wel. Via Bluetooth of USB worden je fotootjes op visitekaartjesformaat geprint (zie hier voor een grappig en informatief filmpje). De printjes zijn tegelijk ook stickertjes en de kwaliteit van de print valt of staat met de kwaliteit van de camera die ze maakt.
Al met al in ieder geval die bijzondere retrokleuren die we van Polaroid kennen. Een leuk hebbeding en in combinatie met een notitieboek weer die mogelijkheid om ter plekke een reisverslag te fabriceren. Van Parijs bijvoorbeeld ;-)
Fijne feestdagen allemaal!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buitenallemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buitenallemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten allemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uit mijn vel
Stabiel, geduldig, vriendelijk, assertief.
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buitenallemijn proporties pislink worden.
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
Dat ben ik.
Maar soms niet. Soms kan ik buiten
Men neme een plan voor een badkamer. Niet zomaar één, nee een supermooie dure geweldige alles-erop-en-eraan-badkamer. Weet u het nog? Jawel natuurlijk! Zolang is het nog niet geleden dat ze begonnen. Wat een geluk (not): spullen (gekocht bij een gerenommeerde badkamerzaak die ons ook de aannemer aanbeveelde) onjuist of te laat geleverd en tot overmaat van ramp overleed de aannemer. Uiteindelijk werden de laatste klussen en de oplevering door een andere aannemer overgenomen. Aannemer 2 wilde nog wel even de centjes van de opleveringstermijn opstrijken, maar dat feest ging mooi niet door. Die heb ik gewoon zoals het hoort, aan de (curator) van aannemer 1 betaald. Zoek het onderling maar uit, dacht ik. En wij kwamen tot de conclusie dat sommige aannemers wel heel erg lekker gebruik maken van de vrijheid van het ondernemerschap: betaald willen krijgen zonder rekening, rekening zomaar verhogen en meer van die onzin.
Maarja, die badkamer is uiteindelijk eind maart 2008 helemaal gereed gekomen. De eindschoonmaak mochten we -ondanks de belofte van aannemer 2- zelf doen. Nu net 8 maanden later, zitten we met een garantiekwestie (kitwerk laat los en de deksel van de pleepot close-t niet meer zo soft). Aannemer 1 is niet meer, helaas. En aannemer 2 schrijft vanavond in een email: "Ja, maar wij hebben de klus niet aangenomen" & "De badkamer is al een jaar geleden opgeleverd en wij bieden maar 6 maanden garantie op het kitwerk (op hun site staat één jaar -red.)" & bovendien: "We willen het wel doen, maar dan is ons voorstel dat de badkamerleverancier 50% betaalt en u 50%"
Pardon?!
Excuseert u mij, terwijl ik uit mijn vel spring?!
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-) Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-) Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-) Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Wifi
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-)
Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
Het is super om weer in Parijs te zijn. De metrolijnen, de drukte, het leven en al die dingen die te zien zijn. En de tijd die het allemaal kost niet te vergeten. Van tien tot tien onderweg en nog steeds tijd te kort. Centre Pompidou is gedaan, maar kostte wel een hele dag. Eiffeltoren in het donker ook, Arc de Triomphe en de Avenue des Champs-Élysées in kerstsfeer. Pere Lachaise ook gezien. Wat een overgewaardeerde desillusie is dat graf van Jim Morrison, zeg! Troosteloze bedoening, maar ja, wat kun je anders verwachten op een begraafplaats ;-) Gratis internet overal in Parijs. Daar kunnen de Nederlanders nog eens wat van opsteken. Nee, bij ons moet overal aan verdiend worden. Het contrast met andere landen is pijnlijk duidelijk bij dit soort aangelegenheden Als je maar iets hebt dat wifi kan oppakken, kun je aan de slag. Zoals ik nu: bij de MacDonalds bij La Defense.
Het regent nu buiten en het was tijd voor een bak koffie. Dus even hier naar binnen en contact zoeken met het www. Hi! ;-D
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hergebruik
Krantoffels, billbirdhouses, zeiljassen en een schrijfknijper.
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
Zomaar wat artikelen die slim ontworpen zijn door specialisten die zich toeleggen op het hergebruik of recycling van materialen, beelden of concepten. Als je in Rotterdam bent, loop dan eens bij Studio Hergebruik naar binnen. De meeste producten zijn niet alleen functioneel, maar ook nog eens érg leuk!
Coolsingel 53
3012 AA Rotterdam
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶64
18 oktober 1944 geboren. Het rekensommetje naar nu geeft 64 als uitkomst.
Onvoorstelbaar en onmogelijk in alle opzichten, en toch een feit.
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Doka-dingen
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen.
De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
Die doka ligt hier nog steeds in dozen. Het inrichten van een ruimte als doka houdt me gewoon tegen. Gedoe met ramen lichtdicht maken. Zorgen dat er in die ruimte toch het liefst stromend water is...nu nog even niet. Maar de wens om in ieder geval zelf eens mijn zwartwitfilmpjes te ontwikkelen groeide wel steeds. Het ontwikkeltankje zat al bij de doka. Alles wat ik nog nodig had, was een wisselzak en de vloeistoffen. De stoute schoenen aan gedaan en de 'chemie' aangeschaft. Me ingelezen in hoe te handelen, Youtube filmpjes bekeken over het laden van een 120film (ik kan écht niet meer zonder internet!), een doos mooie (!) paarse rubber handschoenen via zus geregeld en (hopelijk) de juiste hoeveelheden verdunning gevonden bij de betreffende vloeistoffen.
Vanochtend was er perfect voor. Met een gisteren voor test volgeschoten filmpje aan de slag. Op het gemak, briefje erbij en zie daar uiteindelijk: een ontwikkeld filmpje. Geen snot, niet alleen maar zwart, geen doorgelopen beelden. Nee, gewoon negatieven! Van opnieuw een camera waarvan het maar de vraag is of 'ie ook zaken scherp op de foto zet, maar ach. Tis maar om te kijken of het me zou lukken. Het lijkt erop van wel. De film hangt nu te drogen. Ik kan niet wachten om 'm te scannen :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Beweging II
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik.
Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
Zo. Mijn laatste dagje daar zit erop. Al vrij snel na de start op naar de volgende uitdaging. Zelfde baas, zelfde functie, maar een andere cliënt. Met nieuwe uitdagingen, met nieuwe problemen, in sommige gevallen zelfs met een bijenkorf aan hulpverlenende instanties om zich heen. En ik mag er mijn steentje aan bijdragen. In positieve zin hoop ik. Al met al gaan SmaRts en Baas nu stiekem al heel wat jaartjes met elkaar om. In die tijd heb ik ook al heel wat werkplekken versleten. Bij de beweging van plek naar plek ben ik nimmer met of vanwege problemen weggegaan. En dat maakt een vertrek altijd weer wat vreemd. 'Ik had het er naar mijn zin, maar de volgende uitdaging deed zich voor'. Zo ook nu weer. Mijn kring van geweldige collega's heeft zich wel weer met een fiks aantal uitgebreid.
Zolang Baas ons nog op verschillende plekken in de regio heeft gehuisvest, zie ik niet iedereen even vaak. Maar áls ik ze dan weer zie, is het altijd een klein feestje. Geweldig is dat! :-) Gisteren mocht ik een voorproefje nemen op onze soon-to-be nieuwe werkplek. Baas is namelijk (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Het slaat vast nergens op, maar in mij leeft een bepaalde verwachting. Want als het even meezit komen al die mensen -noem het mijn bijenkorf van geweldige mensen- straks bij elkaar in dat nieuwe gebouw. Ik zie er nu al naar uit. Kun je je dat voorstellen?
Klik vooral even op het fotootje. Groot is 'ie op zijn mooist.
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Trend?
De Photokina is geweest. Dé beurs op het gebied van fotografie. Ik kon er door ziekte en afspraken helaas niet heen. Wel waren er (voor zover ik ze goed geteld heb) een stuk of 9 foto's van mij verwerkt in de fotowand van LSI. Sommige recent, maar ook scans van de viewmaster van mijn opa en oude dia's van mijn vader. Die immense fotowand is samengesteld uit wel 100.000 foto's. Juist vanwege het feit dat foto's van mijn ouders (verliefd, nog niet getrouwd :-)) in die wand zijn verwerkt, had ik ze graag live gezien.
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
Ennieweej. Het thema van die LSI was: de toekomst is analoog. En mijn hoop is ook steeds dat analoog blijft bestaan, dat heb ik hier al meerdere keren op dit blog geroepen. IJdele hoop? Dat kan nog steeds zo zijn, maar mijn hoop is na het lezen van deze (Engelse) samenvatting van de beurs toch ineens niet zo ijdel meer!
:-)
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uitje
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uitje
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Uitje
Ziek, paracetamol, Zeeland, zon, geweldig gezelschap, champagne, strand, zonuren, huisje, champagne, nieuwe outfit -jurk (!), uniek, 1 ster, restaurant, Wolphaertsdijk, aandacht, wijn, twee voorafjes, zes gangen, 1 achterafje, nog meer wijn, slappe lach, sommelier, kok.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Uitje
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
Al met al een heerlijke avond. Genoten van het lekkere eten, het gezelschap, de aandacht van het personeel, het feit dat we zo naar ons huisje konden rollen. De volgende dag thuis aangekomen bleek dat ik mijn griep wel kon uitstellen, maar niet kon afstellen. Gisteren op het werk snel wat afspraken afgezegd en nu thuis. In joggingbroek en de halve dag in bed aan het toegeven aan de krachten van het seizoen. De eerste ziekmelding in jaren. Maarja. Ik kan het niet maken om als een soort van zeehond mijn gesprekken met cliënten blaffend in te gaan. Bah.
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hotlips in actie
En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot Brittanië (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo'n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mét zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwéér ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer één had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)
Note to baas van zus:
- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!
- bonus bij de beoordelingsronde
- creditcard van de 'zaak'
- bonus
- toch maar die auto van de 'zaak'?
- roulatiesysteem even checken
- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?
| § ¶Schoon
Schoonmaken, smeren en stellen. Dat was de opdracht. Voor een camera die ergens tussen 1971 en midden 1980 gemaakt is, dus minimaal 23 jaar oud. Ja, ik ben gek op camera's en ja ik had het er graag voor over. En ja ja ja. :-D Het had wel wat voeten in aarde, het was een beetje spannend. Zou 'ie 'm kunnen repareren? Zou ie onderweg kwijtraken?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Schoon
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
Maar gelukkig is alles goed gekomen. Daar hebben ze hem netjes ontvangen en ook weer keurig op tijd en helemaal schoongemaakt teruggestuurd. Helaas moest SmaRtie wel btw over de dienst en de waardevermeerdering betalen aan mijnheer Douane, zoals overigens verwacht. Maarrr... alles bij elkaar nog steeds niet in verhouding tot de prijs die 'de gek' tegenwoordig op iedere willekeurige veilingsite voor zo'n camera geeft. En voor de aardigheid hierboven nog een illustratie met zuslief als favoriet fotomodel: het plaatje voor en het plaatje na (klik voor een groter formaat). Verschilletje toch?
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Nieuw
Digitaal is dood, lang leve film!
Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
Digitaal is dood, lang leve film!Het klinkt raar. Maar toch.
Er is een nieuwe film op de markt geïntroduceerd! Ha!
Film blijft.
Ik zeg het je.
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hazelnootijs
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hazelnootijs
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Hazelnootijs
Op zoek naar een goed recept voor eigengemaakt hazelnootijs voor de ijsmachine. Nou, da's nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk heb ik de smaak gevonden. Een beetje uit kookboeken, een beetje uit Italiaanse recepten en een beetje van mezelf.
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Hazelnootijs
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
Men neme:
- 100 gram suiker
- 150 ml slagroom
- 250 ml (volle) melk
- 2 eieren
- ca. 80 gr. hazelnootpasta (géén Nutella! Die van 'Monki' bijvoorbeeld, zie foto)
Klop de eieren en de suiker met een mixer tot een lichtgele smeuige brei. Mix er achtereenvolgens de melk, de slagroom en de hazelnootpasta door en mik het geheel in de ijsmachine. En klaar is Klara.
Omdat de ingrediënten niet verhit worden, is verser dan vers aan te bevelen en je moet het ijs niet langer dan een week in de vriezer bewaren.
Edit: vervang de hazelnootpasta door Tahin en je hebt: sesamijs! Mjummie!
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Aagje
Hi SmaRts,
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
Geef me effe een belletje!
Belangrijk!
S.
Natuurlijk heb ik linea recta gebeld:
'Geef me je privé-email (-in plaats van dat via Flickr, bedoelde hij-), dan ga ik je vanavond of morgen een mail sturen. Ik zeg nog even niks, maar het gaat over Polaroid.'
Ik ben h-e-l-e-m-a-a-l niet nieuwsgierig hoor....aaaarghhhh!!!
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Augustus
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Augustus
De maand augustus was niet zoals ie moest zijn: lekker zonnetje, tot laat buiten zitten. Jammer. Maar misschien geeft september nog wat zon? Voor de foto's is het een beetje prut. Die kleine goedkope plastic cameraatjes houden van zon, van contrastrijke luchten en felle kleurtjes. Ach, ik moet het er maar mee doen. En Photoshop is geduldig :-) Vandaag staat er een bijzondere ontmoeting in de agenda. Leuk! Maar daarover later vast meer.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Augustus
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
De foto hierboven heb ik gemaakt in een eetcafé/restaurant/markt, onderdeel van Villa Augustus: een -voor een kapitaal- tot hotel en aanverwante zaken verbouwde watertoren met het bijbehorende pompgebouw. Biologisch shoppen? Kun je daar (geen violenblaadjes helaas...). Veel van wat ze serveren komt uit hun eigen prachtige tuinen.
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Bloemig
En dan ineens is daar een recept voor in die machine waarin gesuikerde viooltjes worden gebruikt (kun je die eten dan? ;-)). Pfff, ga er maar aan staan in augustus. Nee, het tuincentrum is geen optie. Ik eet ze namelijk 'graag' zónder bestrijdingsmiddelen. Iemand nog een berg onbespoten violen in bloei staan in zijn kas/tuin in de buurt van Dordrecht? Want ik wil ze natuurlijk wel hebben. Kuch.
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Bezinning II
Het blog. Opnieuw tijd voor bezinning. Opnieuw zijn er genoeg beelden, maar te weinig woorden. De meeste beelden plaats ik momenteel hier op Flickr. De toekomst van dit blog? Ik bezin nog even verder.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Douane
Mooie camera gevonden voor weinig. De eerste twee rolletjes waren helaas prut. Echt jammer. Er zit iets in, op of voor de lens. Dat iets maakt dat de foto's erg wazig zijn en natuurlijk een lekker dromerig effect geven, maar dat wilde ik nou juist net niet met deze camera. En ik kan er niet zomaar bij, want het is geen plastic camera dit keer. Het is een klein stukje techniek van een jaar of 25 oud.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
En wie kan dat nou nog repareren of nakijken? Eerste bedrijf: kosten voor een prijsopgave 40 euro. Tsssk. In Almere dan. Prijsopgave? '...Nou, kan oplopen tot zo'n € 150,- en dan moet het geen schimmel zijn, want dan kan ik er niets mee en anders hoop ik dat ik er nog onderdelen voor kan vinden....' Hmmm. Volgens een discussie op Flickr zit er een specialist in de VS. Prijsopgave? Een stuk beter, hij beschikt over voldoende reserve-onderdelen en de service schijnt top te zijn. Met een gunstige dollarprijs was de deal binnen een paar mails gesloten.
Volgende obstakel: hoe verzend ik mijn camera zonder dat de Belastingdienst / Douane het als invoer ziet als ik 'm straks weer terugkrijg en dus invoerrechten moet betalen? Nou, die vraag is nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Bleek namelijk. Drie telefoontjes met de Belastingtelefoon, een bezoek aan Belastingdienst en een verhoogde bloeddruk verder, heb ik de camera toch maar gewoon (wel verzekerd) via TNT verzonden aan de reparateur. Want er schijnen wel douane-expeditiebedrijven te zijn die een 'tijdelijke uitvoer' voor me kunnen regelen (UPS / DHL en nog honderden anderen), maar die vragen dan weer tot 30 euro extra kosten -bovenop de normale verzendkosten- voor hun service. Dus tja, of ik dat nu aan die bedrijven betaal of straks aan invoerrechten, is om het even. Met als belangrijk verschil dat niet ieder pakketje door de invoerrechtencontrole komt, dus ik wacht het maar af.
Internet geeft mij het gevoel dat alles zo bij de hand is, zo dichtbij. Met een klik op de knop heb je dingen in huis en met een mail zijn afspraken gemaakt en zaken geregeld. Tot op zekere hoogte. Ik werd vandaag weer even teruggeworpen in de echte wereld. Want nu weer blijkt toch dat de echte wereld een stuk groter is met heel veel regels. Even iets ter reparatie opsturen naar Amerika. Het klinkt zo gewoon en zo gemakkelijk, toch? Nou, dat is het dus blijkbaar (nog) niet.
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
Yep, leuk, maar wat een karwei. Ik denk dat ik het na één vakantie (Thailand, 11 rolletjes van 36) wel weer voor gezien hou. Pfffrt...kan de zon even gaan schijnen?
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Scannen
Je hebt vakantie (gelukkig lang genoeg om hopelijk ook nog wat mooi weer te hebben), vooralsnog geen plannen en het regent. Wat ga je doen? Zolder opruimen? Gedaan. IJs maken? Gedaan. Computerkamer uitruimen? Gedaan. Negatieven scannen? Ja, leuk!
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
| § ¶Update PeeCee
Wat gebeurde er? Vorige week vastlopers op de schermbeveiliging. Een herstart hielp, maar was wel vervelend. De pc kreeg steeds vaker vastlopers en dat was ik van Vista helemaal niet gewend; het liep juist zo lekker. Maar nee, het werd erger. Na een keer teveel opstarten wilde Vista niet meer. Of eigenlijk niet helemaal meer, ...wél in de veilige modus. Lekker VGA-kijken op een breed scherm is niet echt prettig, maar die veilige modus is wel voldoende om nog íets te kunnen doen. Nieuwe VGA-driver installeren misschien? Nee, werkte ook niet. Na iedere nieuwe installatiepoging wilde Vista pas opstarten in de veilige modus.
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
Ik heb uiteindelijk een backup gemaakt van alle belangrijke documenten, want er zat maar één optie op (dacht ik): alles schoon, formatteren en opnieuw installeren. Shoot! Het probleem bleef bestaan. Brakke hardware dus. En je zult net zien: één week buiten de garantie. Leverancier opgebeld en 'die konden misschien wel wat regelen'. Dat deden ze: een gratis andere soortgelijke videokaart. Gisteravond uitgeprobeerd en ja hoor: het leek te werken, joepie! Superservice. Of toch niet?...
Switchen naar het Vista Aero thema gaf opnieuw vastlopers. Nu vraagt Aero om extra grafische capaciteit, maar de kaart moest het aankunnen. Dus: 'dank-maar-geen-dank', voor een (gelukkig wel gratis) tweede brakke videokaart. Vandaag heb ik een hele nieuwe dikke 1 gig-kaart er in gezet en alles draait als een zonnetje. Gelukkig. Nu alle programma's weer terug. Wat een karwei is het toch, maarrrr het lijkt (vooralsnog) weer goed te werken.
I'm baaack!! :-)
