De dag begon vandaag goed: ballonnen in de vroege ochtend.
Machtig mooi en hoe leuk moet het zijn om een stad wakker te zien worden vanuit een luchtballon?
Na het werk uit eten en naar de bios. Een lekker klein zaaltje en héél weinig publiek.

Met haar ging ik naar die film (verjaardagskadootje!) en ja, hij is erg goed.

Staaltje kansberekening.
Ik neem plaats achter mijn pc. Klik op de 'wienaam' van een willekeurige bezoeker op een willekeurige webstreepjelog en kom dus terecht op dat log. Hier staat iets geschreven over tarotkaarten. Ik heb niks met tarot en weet niet eens hoe het werkt. Maar affijn, het logje linkt naar een site waar je tarotkaarten kan trekken en nieuwgierig geworden klik ik door. Ik verzin eigenlijk geen vraag, want nuchter als ik ben, geloof ik niet in waarzeggerij.

Ik kies een kaart uit heel veel kaarten en welke is het? Die van de Weegschaal.

Toevalligheden uit dezelfde categorie:
Je denkt aan iemand, de telefoon gaat en wie is het? Die persoon waar je aan dacht.
Je denkt aan een nummer, je zet de radio aan en wat speelt er? Dat nummer.

Update:
Voor de liefhebbers: hier vond ik de tarotkaarten.

Ik zit al een tijdje te verzinnen wat ik met deze foto moet.
Ik maakte 'm op de Havendagen in Rotterdam.
Maar vandaag weet ik het: de zwarte en witte touwen beelden
'Knopen en tegenstellingen' uit. Zo noem ik 'm dan ook maar.

Ik kocht ze áltijd.
Twee velletjes.
Voor mijn vader.
Dit jaar, kids,
hebben jullie pech.

En oja, zij heeft ook haar eigen plekje!

"What Doesn't Kill You Makes You Stronger"

Maar hoe zit het met de anderen om een mens heen? Gaan die mee in die sterkte? Of is dat dus bijvoorbaat gedoemd te mislukken? Ik breek mijn hoofd erover nu een collega (die heel wat ellende al achter de rug heeft) als een ware kanjer haar scheiding tegemoet treedt.

Lichtschrijven; de letterlijke betekenis van het woord fotografie.
Wij (zij, zij en ik) hadden vanavond onze eerste fotocursusavond. Sluitertijden, diafragma, belichting, opstellingen en uitproberen. En héél veel huiswerk in de vorm van foto's maken. En nee, sjoemelen kan niet, het moét analoog. Dus: tijdens het fotograferen alle waardes noteren en het filmpje netjes genummerd laten ontwikkelen en de foto's de volgende keer meenemen! Het is heel leuk en wordt vast alleen nog maar leuker! Wordt vervolgd.

Mijn blote lijf in de kunstmatige warmte, opgewekt door zonvervangende tl-buizen.
Op mijn hoofd muziek. Niet zacht, nee, juist op een trancevolume. Ik concentreer me op muziek, ademhaling en mijn huid.

"...Lost in the wreckage of a million bad dreams...".

Iedere cel in mijn huid reageert op de herkenning. Ieder spiertje trekt samen tot kippenvel, maakt hypersensibel en ik geniet dubbel van de intense warmte. Ondertussen vult mijn hart zich met weemoed en lopen mijn gedachten weg in een stroom van vervliegende deja-vu's. En heel langzaam zak ik weg een waak-slaapgebied waar alles mogelijk lijkt.

"...I knew that something must be done. To save the person I'd become...".

Ik ben me bewust van een vouw in de handdoek waar ik op lig, maar ik kan me niet verroeren. Ik kan mijn lijf niet meer bewegen. Statisch lig ik in het licht en besluit de vouw te laten voor wat het is. Zen. Het is goed. Voor nu. Even weg van alles, even weg uit mijn werkelijkheid en op zoek naar wat ik wil. Het is dichtbij. Ik weet het zeker, de tekst echoot in mijn hoofd en ik val in slaap...

"...Feel the sun. Waves crash like my emotion. Life has begun...".

Yep, alweer 29.

Dit is jarige J.
Het was een geslaagde surpriseparty!
En gelijk maar foto's van 'm gemaakt.

Vanavond ben ik bij J.
J. is een lekker ding, wordt tien jaar deze week en viert vanavond zijn verjaardag.
Beter gezegd: zijn ouders vieren zijn verjaardag.
Want omdat tien toch een beetje speciaal is, hebben zij een surpriseparty georganiseerd.

Hebben jullie nou ook zoveel verjaardagen in september en oktober?
Tja, koud hè, die wintermaanden...
;-)

And look what I got!

Ge-kuisd
Ge-haald
Ge-maild
Ge-zond
Ge-geten
Ge-wassen
Ge-luisterd
Ge-wacht
Ge-Pivot
Ge-keken
Ge-kletst
Ge-logd
Ge-sport
Ge-douched
Ge-droogd
Ge-olied

Ge-noeg!

(Voor vandaag ;-))

Heeft 'n nieuw album: 'American Idiot'.
Lekker en stevig.
Hier: Blvd. of Broken Dreams.

Feit: Regen

Nodig: Zon





Update:
Comfortabel warm.
Even mijn ogen dicht.
M'n favoriete muziek mee.
Slechts een half uurtje.
Naar mijn tropische eiland.
Een 'Malediefje' bijvoorbeeld!

Naderende verjaring
bezorgt leegte en gemis.
Voor het eerst zónder.
Over een paar dagen weer
een 'voor het eerst' voorbij.
O tijd, gij kwelgeest!

Baas moet een hele vervelende mededeling doen.
Aan de onderbaasjes? Peanuts.
Aan de media? Net zo gemakkelijk.
De werkvloer? Tja, dat wordt iets lastiger.

"Nou weet je wat?", denkt Baas, "We vertellen het iedereen, maar nog niet aan de mensen op de werkvloer. Zij krijgen het via de media te horen. Dan wachten we tot de rook opgetrokken is en daarna excuseren we ons voor de gang van zaken". "En dan zeggen we dat we het nóóit meer doen". Met als effect dat de werkvloer zich meer druk maakt over hóe de informatie binnenkomt dan over wát er nu eigenlijk meegedeeld werd.

Ohja...da's waar ook: de hoeveelheid personeel in het bedrijf wordt gehalveerd.

Maakt u zich overigens geen zorgen om SmaRts, dat doet zij zelf ook niet. En dit gehele verhaal berust vast niet op de waarheid en geeft slechts één interpretatie weer van een gang van zaken waar SmaRts zelf geen getuige van is geweest en hier dus eigenlijk ook niet over kan oordelen. (Tja, je moet je tegenwoordig overal voor indekken toch?) ;-)

"Zeg Meneer de Goedkope Vliegtuigmaatschappij, ik vind het helemaal niet erg dat u mij zo ongeveer twee keer per week vertelt dat het zo goedkoop is om naar verschillende plaatsen in Europa te vliegen en er lekker es even op uit te gaan. Maar kunt u dan niet ook even bij mijn baas een paar extra vrije dagen regelen? Dat zou ik wel heel fijn vinden. Dank u wel!"

Zo, de kop is er weer af.
Bijna weekend...*kuch*

Mijn vorige postje was schijnbaar niet helemaal duidelijk, maar dat ging inderdaad over de demonstraties van vandaag tegen de kabinetsingrepen in onder meer de WW, WAO, VUT en prepensioen. In Rotterdam ging het er schijnbaar ruig aan toe. De manier waarop, daar kun je over discussieren, maar dat je het niet over je kant hoeft te laten gaan dat allerlei voorzieningen zomaar weggenomen worden....tja, daar is zeker wat voor te zeggen. Potjes worden leegeschud en graaien maar. En als het er straks op aan komt dan is het ieder voor zich en dan is het maar te hopen dat je zelf gezorgd hebt voor je eigen voorzieningen.

Nee, ik heb er geen last van gehad (tot nu toe dan).
Had ik er wel last van gehad,
dan had ik er geen last van gehad als in
'ergens last van hebben'.

:-S

(In het kader van: ik heb toch ingelogd, dus laat ik dan ook maar wat schrijven).

Update:
Nah ja, mensen zeg. Wat voor demonstraties waren er vandaag in den lande? ;-) Maar okee, ik beloof de volgende keer duidelijker te zijn.

Je vertrekt vrijdags van je werk en denkt: "Hè, lekker, weekend!"
Je sluit je ogen en als je ze weer opendoet is het weer zondagavond.
Okee, beetje overdreven, I know.
We mogen morgen weer. Naar het werk. Naar school.

Jippie.

Update en oproep:
Welke héle rijke vrijgezelle man wil het op zich nemen om SmaRts te onderhouden,
zodat zij zich geheel kan wijden aan zaken die ze leuk vindt en waar ze zich helemaal in kwijt kan?
Reageren kan gewoon via de mail. Graag zo snel mogelijk.

;-)

Update 2:
Héle rijke man, als u dit leest hoeft u niet meer te reageren.
Ik heb me namelijk laten overtuigen dat het 'm niet in het geld zit.
Jammer voor u wel, maar ja, je kunt niet alles hebben.
Ook niet als je heel rijk bent.

;-)

Beeld

Muziek


Muziek? Mwoah...
Beeld? Jaaah!

Manisch depressief en
in de volle overtuiging dat er over haar een film werd gemaakt
over hoe ze de wereld verbeterde.

Ze heeft net een opname in het Delta achter de rug.
Weer vaste grond onder haar voeten.
En morgen wordt ze 55 jaar. Reden genoeg om te vieren.
En opnieuw was het heerlijk weer daar in dat OB!



Maar wat ik nog wel kwijt wil, maar steeds vergeet te schrijven:
Ik heb nog nooit zóveel flitsapparatuur op één kruispunt zien staan.
Dát is pas gek!

Dat lijstje met verwijzers is leuk, maar telkens had ik twee bezoekers die ik niet kende. Na een klik op de link werd je doorverwezen naar ranzige pornosites. En aangezien mijn blog géén 18+ status heeft, vind ik het een klein beetje vervelend als er iets op staat wat zou kunnen doorlinken naar smerigheid. Googelen leverde weer nieuwe kennis op: Verwijs Spam wordt het genoemd en is inderdaad niet meer dan een script om blogs te bezoeken en de url achter te laten. In Pivot had ik de ip-nummers al geblokt, maar ja, dan kunnen ze alleen niet meer reageren en dat doen ze toch niet. Van haar had ik al een leuk scriptje gekregen; bij een bezoek van de betreffende ip-nummers werden zij doorgelinkt naar een niet zo leuke site, gna. Helaas gaat dat niet tegen dat ze tóch op mijn verwijzerlijstje verschijnen, ze kunnen immers nog wel langskomen. Maar ik heb daarvoor nu ook een oplossing gevonden, die wellicht ook handig is voor mede-Pivotters. De oplossing staat namelijk hier. Gewoon de betreffende domeinnamen / ip-nummers toevoegen aan de ignore-lijsten en je bent er: ze zijn niet meer te zien.

SmaRts gaat binnenkort voor het eerst in haar leven kennismaken met een provincie van Nederland waar ze nog nooit eerder is geweest; de énige provincie die tot nu toe verschoond is gebleven van SmaRts d'r aanwezigheid. Nee, inderdaad: nog nooit Elfstedentochten, zeilvakanties of fierljeppen meegemaakt. En zover zal het dit keer ook niet komen hoor, wees gerust.
Daarnet kreeg ze de bevestiging via de post. Een huisje met de naam "Brem" is gereserveerd. Een lang weekend. Windkracht Zeven over de Wadden en De Woeste Zilte Zee. Wat zal ze er van genieten en was het maar alvast zo ver!

Ik moest er met de trein naar toe. En ik was best nerveus. Het zou een heel chique feest zijn met allerlei hele dure mensen.

Het feest wordt gegeven ter gelegenheid van zijn verjaardag. Ik ken hem niet. Bij aankomst stap ik op hem af om hem te feliciteren. Ik ben onder de indruk: een hele mooie man. Iets ouder dan ik, strak in een zijden pak. Hij heeft een heel mooi gezicht, net op vakantie geweest-bruin en een charisma van heb-ik-jou-daar. Ik val als een blok. Op een bepaald moment komt hij naar me toe en het spel begint. Hij informeert en ik ontwijk en doe verlegen. Hij wijkt niet meer van mijn zijde en de spanning groeit. Ondertussen vraag ik me af hoe het komt dat juist deze man zo in mij is geïnteresseerd en ik ga geloven dat ik in de life-versie van Assepoester terecht ben gekomen. Het feest loopt ten einde. Nog een laatste dans. Een andere vrouw vraagt hem, nog voor een van ons iets kan zeggen. Beleefd en gastheer als hij is, zegt hij ja en ze gaan de dansvloer op. En ik besluit dat het dan maar zo moet zijn en vertrek. Nog voor de deur hoor ik mijn naam. Ik schrik en draai me om. Hij is me achterna gekomen. Hij vraagt of we elkaar nog eens zullen zien en geeft me zijn telefoonnummer. Met een buik vol vlinders stap ik opnieuw in de trein. Bij het eindstation word ik wakker.

Vandaag, enkele dagen na de herdenking, kreeg ik de dvd "9/11" te leen (thx, J.!).
Ik heb 'm destijds niet in de bioscoop gezien, maar ik vond de dvd inderdaad erg indrukwekkend. Met beelden die ik tot nu toe nog niet had gezien. In 1986 stond ik zelf voor het WTC. Ik ben nooit meer terug geweest en kan dus nog steeds niet bevatten dat die torens er niet meer staan. Kan iemand me even vertellen waarom we elkaar dit soort dingen ook al weer aandoen?

Klein stukje van die dvd is hier te zien.

Kijk eens wat er bij L. aan de muur hangt?
Jawel, die is van mij. Een echte SmaRts!
Leuk, he?

Wat begon 'ie verschrikkelijk mooi vandaag.
Afgezaagd, yep, I know, maar toch....
(klik op het plaatje...etc).

Nieuw is lekker, maar
er moet uitgeprobeerd worden.
Kan ie ook omvallen?
Ligt en slaapt het goed?
Kun je er mee spelen?
Is het kattennagelbestendig?
Kun je er op vechten?
En nog veel meer kattentesten!


En ik was zo blij
met mijn ouwemutsenvoetenbankje.
Maar het wordt gelijk ingepikt.

Je bent tien minuten geleden getrouwd en
je receptie is in een bomvol Grandcafé Engels.
Je loopt (waar vandaan in hemelsnaam?)
in je Sissi-bruidsjurk en Zwarte Smoking
wel vijf keer heen en weer voor die tent,
want je kunt de ingang niet vinden.

*Hahaha!*

- sorry hoor...-

Ondanks een knallende koppijn -dat krijg je wel na een dag Pivot- is het me toch gelukt.
Alles gecentreerd, alles vast en niks geen schuivende kolommen meer.
Ik kap ermee. De eerste tijd geen templates meer wijzigen.
Ik moet er maar es een keer tevreden mee zijn. Punt.
Morgen maak ik mijn logrondje wel weer.
En oja: Joss Stone in de kantlijn.


(thx Xan en Han!)

Je buien zijn te donker
Voor mijn hemelsblauw humeur
Want mijn hoofd is in de wolken
En m'n hand al bij de deur...

(Bløf - Harder dan ik hebben kan)

In het kader van een gemoedstoestandafhankelijke log.

"Natuurlijk wil ik jullie van het station ophalen na jullie vakantie".

Ze bellen vanuit Spanje:

"Kom je ons nog ophalen toch?"
"Ja, natuurlijk, dat heb ik toch gezegd! Hoe laat komen jullie aan?"
"Euh, ja dat weten we niet, we weten niet eens hoe laat we vertrekken...."

En daar zit SmaRts dan, 16:30 uur en nog geen bericht.
Lekkere vrije dag zo...., ik ben te goed voor deze wereld.
grmbl...

Het stormde en regende weer eens.
En ik had vandaag voor het eerst geen blote voeten,
maar vieze warme tenenverstikkende sokken.

Ik wil de zomer terug!!

'Stiltezone'

Vandaag mocht ik er (pas) voor het eerst kennis mee maken.

Wát een takkeherrie...

Nee, ik wist het niet. Ik ben daar (raar he?) niet dagelijks mee bezig. Maar het is de hoogste tijd. Dat kan niet anders. Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen en dan ineens is het moment daar. Ik moet héél gauw op zoek naar iets anders....


"Hoi SmaRts,

Ik neem aan dat je het zelf ook weet, maar op ** september heb jij je
jubileum bereikt van 12 1/2 jaar. Gefeliciteerd! Nu wil ik graag weten of
je die dag ook aanwezig bent.

Secretaresse "

Zes meiden in een afstudeergroep. Voor ons businessplan maken we een SWOT-analyse. Je kent het wel. Je stelt vast wat je Strengths, Weaknesses, Opportunities en je Threats zijn. Handig en zeker noodzakelijk voor als je met je bedrijf de markt op wil gaan. We vormen immers een businessunit. En om zoiets te maken, kom je bij elkaar. Iedere week. Agendapunten varieren van 'vorige notulen' en 'afspraken' tot een 'aflevering van Friends'.

Vergaderen = zes meiden + zes laptops. Nu nog de mantelpakjes en de chihuahua's en het feest is compleet.

:-P

Zoals met vele zaken
(niet alles, dat geef ik direct toe)
is minder vaak ook beter.

(Tot de volgende lay-out-freubel-sessie)

En als iemand problemen heeft met het bekijken, wil diegene dat dan melden?
Ik weet niet óf ik er iets aan kan veranderen, maar kan het wellicht proberen.
(Thx, Pris!)

Update:
Alles behalve de bovenste afbeelding terug...zo beter dan??

"...De zinderende vertolkingen van Birol Ünel en Sibel Kekilli weerspiegelen niet alleen de energie van de filmmaker, maar bekrachtigen ook de urgentie van de thematiek, zo inherent aan hun eigen Turks-Duitse afkomst..." (Bron)

Ik zag net een klein stukje op tv en zinderend is volgens mij een understatement.
Iemand 'm al gezien?

Zo.
Huiswerk gedaan. En nu slapen.
Nog even een foto van vanavond.
Het was bijna surrealistisch. Veel roze/oranje en veel contrast.

Statistieken zijn leuk, maar niet zo leuk
dat ik minuten ga zitten wachten
tot mijn pagina geladen is.
Basta! Einde Nedstat.

Update (thx Marion!):
Geachte Nedstat Basic gebruiker,
Door een technische storing op dit moment, kunnen uw statistieken niet volledig zijn. Wij proberen dit zo snel mogelijk te verhelpen. We bieden u onze excuses aan voor het ongemak.
Nedstat Basic

Hmm...ik zal er nog es over nadenken dan...

Ben ik druk en heel serieus met het schrijven van een businessplan.
Hoop ik nog wat ondersteuning te vinden op internet.
En waar kom ik als ik 'businessplan' in Google mik?
Hier.

Nou ja zeg!

Ik was daarnet heel serieus met school bezig: SWOT-analyses, Belbin-rollen en Enneagrammen.
We moeten met onze groep een businessplan in elkaar zetten en een beoordelingssysteem ontwikkelen. Lekker karweitje dus.

Maar terwijl ik ontzettend druk bezig ben en door niets of niemand (!) afgeleid wordt, hoor ik ineens vuurwerk. En vuurwerk zien en niets doen terwijl je camera voor je neus ligt, dan kan natuurlijk niet. Ik kijk van het één naar het ander, pak m'n statief én m'n fototoestel en besef dat het 'vastmaakplaatje' (hoe heet zo'n ding?), waarmee ik de camera op het statief klik, niet aan de camera zit.

En vuurwerk duurt nooit lang. Dus er moeten keuzes gemaakt worden en snel ook. En ik besluit: om de camera niet op het statief te klikken, maar zelf vast te houden, steunend op het statief. Bovenstaand fotootje is een van de resultaten.
Het spetterde. Vuurwerkkrullen!


En oja; het vuurwerk was vanwege de opening van Dordt Monumenteel.

Ook ik kon de verleiding niet weerstaan.
En dus maar via de Beukelsdijk naar het station.
En ik moet toegeven: het is écht blauw.

...Would you catch me if I fall out of what I fell in...

Lifehouse met Somewhere In Between
(In het kader van log-leegte)

Wat een weertje. Van skaten is het niet meer gekomen. Het nuttige met aangename combinerend kwam ik vandaag slechts tot fietsen. Maar dat was ook prettig. Met de fiets kom je nog sneller en net zo gemakkelijk op leuke of bijzondere plekken. Ik besloot bewust om van het pad te raken en wegen te befietsen waar ik anders niet kom. Erger nog: waar ik nog nooit geweest ben. Dit eiland is echt niet heel groot en vandaag bleek maar weer eens dat het groter is dan ik dacht: er zijn hier straten waarvan de naam me niet eens iets zegt!

In ieder geval een stukje havengebied gefietst. Havens vind ik altijd leuk. Aangezien ik in een vorig leven visser ben geweest (?) en het water mijn grote liefde is, voel ik me daar altijd lekker. Zelfs bij industriele havens. Veel en altijd bedrijvigheid, stoere mannen en grote machines. En hoe bizar is het dan als ik ineens een hele groep kippen tegenkom. Als ik van mijn fiets afstap komen ze op me af, incluis kuikens. Ze krijgen vast te eten van iemand. Vreemd hoor, hoe komen die beesten nou toch daar? Welke idioot dumpt nou toch kippen? Als je er van af wil, breng je ze toch naar de slager?

NB:
SmaRts' ouders hadden, toen SmaRts een jaar of acht was, kippen. En op een dag werden de kippen geslacht, want 'we hadden ze uiteindelijk om ze op te eten'. Toen de kippen klaargemaakt en al op het bord lagen en wij doorkregen dat het ónze kippen waren, begonnen SmaRts en haar zusje te roepen dat het zo zielig was. Een enorm schuldgevoel voor mijn ouders als gevolg. We kregen uiteindelijk allen geen hap meer door ons keel en de kippetjes werden zo weggekieperd.
Tja...

Al zoekend tussen mijn cd's naar een nieuw muziekje vond ik Samba Pa Ti van Santana. Even luisteren en wow, flashback! Terug naar een tijd waarin SmaRts voor het eerst druk bezig was met de wereld om haar heen te verkennen (zeg ik dat diplomatiek of niet?). Uitgaan was toen een te groot woord. We hadden 'feestjes'. Steeds wisselend van locatie. En die 'feestjes' werden op slaapkamers gehouden. Met een selecte groep jongens en meiden, in leeftijd varierend van 11 tot pakkumbeet 13 jaar. Veel chips, veel blacklight en aftandse platenspelers met singletjes.
Terwijl ik dit opschrijf schieten spontaan de eerste grijze haren uit mijn hoofd, haha!!
Vaders en moeders waren niet welkom op de slaapkamers. Verboden gebied; zij moesten beneden blijven. En een vriendelijk gebaar van een meedenkende moeder die stukjes kaas en worst kwam brengen werd dan ook in het geheel niet op prijsgesteld. Aanpakken die handel en dicht die deur! Hoe onschuldig was die tijd; meer dan schuifelen deden we niet. En dan bijvoorbeeld op Samba Pa Ti!

Meet Karel, aka "White Terror of the Neighbourhood".

Karel is een aanlopert. Vindt het eten hier lekkerder dan thuis en opportunistisch als katten zijn, blijft 'ie dus hier rondhangen. Maar Karel is ook de grootste boef in de wijk. Altijd ruzie met alles en iedereen; de strijd om 'De Baas Van De Wijk' is hard. En dus is Karel als een ouwe leeuw altijd gehavend. Vandaag weer iets erger.

En soms heb ik het zó naar mijn zin
achter mijn peeceetje dat een buitenstaander
me compleet voor gek zou verklaren
als ie mijn big smile, die regelmatig
op mijn gezicht verschijnt, zou zien!
Leuk he, dat grote wijde web!

Verandering van uitzicht doet werken.


Leuk afstudeeronderwerp!

Het weekend ging weer veel te snel. Ik had veel dingen willen doen waar helemaal niets van gekomen is. En ik heb ook dingen gedaan waar ik helemaal niet op gerekend had. Morgen weer voor Baas naar het Amsterdamse, lekker belangrijk doen. Waarschijnlijk duurt dat belangrijk zijn nog een week. Voordeel van dat werken in Amsterdam is dat de tijd snel gaat. Het is dus al gauw weer dinsdagavond; de avond voor mijn vrije dag. Woensdag maar weer eens een skatedeet, bij goed weer dan. Zin? Anyone? Come to think of it: Waarom is De Mensch in Godesnaam ooit begonnen met werken? En komen we daar nog wel eens van af? Komt er nog eens een tijd dat ik datgene mag doen waar ik mijn hele ziel en zaligheid in kwijt kan? Dagelijks breek ik mijn hersens over dit vraagstuk...

Ja, Baas, ik zal heel erg mijn best doen.
Ja, Baas, ik werk graag over.
Ja, Baas. Alles goed, Baas?
Dit is maar een grapje hoor, Baas!

;-)

In de categorie je-hebt-belangrijker-dingen-te-doen-maar-er-geen-zin-in-post)

...Silver leaves are spinning round
Take my hand as we go down and down and down
Looking for water...


(Tekst: David Bowie - Looking for water)

Lekker weertje, hè?
Ik hoop maar dat het nog even zo blijft.
Eten doe ik vanavond in Delft Zoetermeer.
Iets van deze kaart.
Het zal vast jummie zijn!

BESLAN - De gijzeling van Russische kinderen, hun ouders en leerkrachten op een school in de deelrepubliek Noord-Ossetië is vrijdag uitgelopen op een bloedbad. Vermoedelijk meer dan 200 mensen vonden de dood toen een speciale eenheid van de Russische binnenlandse veiligheidsdienst FSB het complex binnendrong. Volgens de jongste schattingen van de autoriteiten raakten ruim 700 mensen gewond. De gevechten rondom de school in Noord-Ossetië zijn inmiddels voorbij.

Verschrikkelijk.

Bron en de rest van het drama

Bij gebrek aan inspiratie ben ik maar eens op zoek gegaan naar een horoscoop. Da's altijd leuk te vermelden. Maar ik liep al surfend en zoekend tegen de berekening aan van mijn ascendant. Ook een leuk alternatief, toch? En wat blijkt: niet alleen mijn sterrenbeeld is weegschaal, maar mijn ascendant ook! Oeioei, alsof één keer weegschaal nog niet genoeg is...

Update uitleg:

Lees hier meer

Ik moet mezelf tegenhouden.
Zo spannend!
Aantrekkingskracht? Enorm!
Gedaan? Nee, nog niet.
Watje ben ik, hè?

Tegen mijn verwachting in, zijn de afgelopen drie dagen heel erg nuttig geweest. En: ik ga afstuderen! Warempel. Time flies, ook als je geen fun hebt en ineens is het zover. Ook op een deeltijdopleiding worden kleine meisjes groot. Afstuderen doe ik dit jaar in een groep van zes meiden. Stuk voor stuk aanpakkers, doelgericht en daadkrachtig. Lekker! Deze drie dagen waren duf (veel binnen), maar toch hebben we de tijd benut om al een start te maken met onze afstudeeropdracht(en).

Over sfeer: Lees hier meer