Het komt er aan!
Het nieuwe jaar.
Nieuwe kansen op geluk!
En geluk wens ik jullie ook allemaal toe.
En gezondheid én plezier én liefde!

Mijn Muur der Groten.
Met momenten, met mensen,
met alles wat belangrijk voor me is.
Hij groeit gestaag.
Dat is een goed teken toch?

In 1991 kreeg ik het in mijn gekke hoofd om te vertrekken naar Australië. Een Working Holiday. Nou, het werd een Holiday en weinig Working. Maar op de reis ernaar toe, maakte ik een stopover van twee dagen in Colombo, Sri Lanka. Dat land maakte zo'n indruk dat ik besloot om het jaar daarop (ná mijn holiday) een rondreis aldaar te maken. Veel armoe, maar o zo gastvrije mensen. De kleuren, de geuren! En geplaagd door overstromingen door hevige moessons. Wat een mooi fotoboek is 't geworden. En ik sloot de rondreis af met een welverdiende uitrustperiode op een piepklein Maledivisch eilandje. Er stonden misschien twintig bungalows op, ongeveer twintig meter van een helblauwe zee. In een kwartier kon je het eiland rondlopen. Eten deden we in een halfopen restaurant en douchen deden we koud met ontzilt water. Volleyballen konden we er ook, maar alleen als het eb was. Iedere ochtend jatten we brood bij het ontbijt voor de vissen. Om zeven uur 's ochtends de zee in. Wat was het daar heerlijk.

Hoe erg moet het er nu zijn?
Ik kan er met mijn verstand niet bij.

Ja, ik weet het.
Lay-out is naar z'n gossiemijne.
Working on it.

Edit:
Het lijkt er weer op.
Nieuwe Pivot. Reacties: blijven hetzelfde en de thumbnails krijg ik nog niet voor elkaar.
K*t.

Allemaal lekker kerst gevierd? Nou, ik ook hoor.
Maar nu alles weer gewoon en heerlijk twee weken vrij!!
En: ik stoei. Met Pivot.
Zomaar out of the blue kan ik geen thumbnails meer maken. Lekker belangrijk zou je denken. Nou, echt wel. Was toch wel een leuke optie in dat Pivot.
Had ik juist een mooi fotootje gemaakt, kan ik 'm niet als thumbnail laten zien.
Nou ja, dan maar als link. Ik verblijf dus even in gevecht met Pivot en met mijn provider.

Ze stappen de trein in. De slaap nog uit hun ogen wrijvend bekijken ze de vaste forensen. Ze zitten niet vaak zo vroeg in de trein, blijkt uit hun gesprek:

"Tjeezis", zegt de één tegen zijn maatje, "Ik ga later echt niet zo vroeg werken!" en rekt zich uit.

- "Ik ook niet hoor", zegt de ander, "Ik ga later van twee uur 's middags tot acht uur 's avonds werken ofzo"

"Nee joh, acht uur is ook niks!"

- "Nou vijf uur 's middags dan, hahaha! Van twee tot vijf uur. Dat lijkt me wel wat; zo'n parttimedagje"

"En ik hoop dat ik later zo'n vrouw krijg als Paris Hilton; dan hoef ik nooit meer te werken. Kan ik lekker heel de dag Koffietijd kijken en dan neem ik nog een huishoudster in dienst ook!"

Gelach en dan stilte....

"Maar waar studeren we dan voor?"

Opnieuw stilte.

- "Ah joh, da's alleen maar uitstel van executie. Ja echt hoor; als je moet gaan werken, is je leven over."

Zo.
Oók goeiemorgen.
Daar zitten we dan.
Op weg naar ons werk.

SmaRts zou graag een nieuwe auto willen, maar het ontbreekt haar aan centen. En sparen? Daar is ze niet zo goed in. Hoewel; een vakantie naar de Malediven, Australië, Thailand, jawel; dat gaat nog wel, maar een auto? Neuh. Ten eerste heeft ze het idee dat ze bij haar aankoop door onwillekeurig welke verkoper belazerd wordt. Ten tweede is gebleken dat de autoconsument atijd veel te veel geld inlevert bij de inruil van de wat nieuwere auto's. En als laatste en niet onbelangrijke feit: voor het woonwerkverkeer maakt ze gebruik van de trein. En dus rijdt ze oud. Goedkoop en zolang niemand haar tot aan het eind van de straat geschrokken staat aan te staren als ze voorbij rijdt, is dat helemaal goed. Het enige vervelende met zo'n oudje is dat ze met dit weer niet alleen de buitenkant van haar autoramen ijsvrij moet maken. De binnenkant namelijk ook. :-S

Nou, hèhè.
Ik was de fotograaf (weet je het nog?) en collega E. de 'photoshoppert'. Van alle losse foto's een leuke groepsfoto in elkaar geplakt, want we zijn inmiddels uitgegroeid tot een flinke groep mensen die er, met alle parttimers, op geen enkele dag allemaal zijn. Maar het loopt een beetje naar hét moment toe; dat die andere collega afscheid neemt. Donderdag moeten we de foto ingelijst en al krijgen. Collega E. had al een poging gewaagd voor een proefafdruk, die jammergenoeg mislukt is. De boel aangepast en printen maar. Zou je denken. Helaas is nu de fotomachine bij de Hema kapot. En slechts in een aantal vestigingen kunnen ze linea recta een vergroting van 30x45 van digitaal maken. En ik ben morgen vrij en medeplichtig in het maken van de foto dus: Sjips. Moet ik @#$% morgen 'helemaal' naar de vestiging in het centrum van Breda.

Maar...mijn dertiende maand is ook gestort. Zal ik het nuttige maar met het aangename verenigen?? ;-)

Vandaag in de mp3-kantlijn:
Een tranentrekker van
Nederlandsche bodem.

Edit: En weer weg!

Ik had een wedstrijdje met de zon vandaag; wie het snelst bij de Oude Maas was.
We kwamen er tegelijk aan en we gingen tegelijk ook weer weg.

THE TERMINAL vertelt het verhaal van Viktor Navorski die vanuit Oost-Europa een bezoek brengt aan New York, maar in wiens vaderland een gewelddadige coup gepleegd wordt terwijl hij in de lucht zit op weg naar Amerika. Vastgelopen op John F. Kennedy International Airport met een ongeldig geworden paspoort krijgt hij geen toestemming om de Verenigde Staten binnen te gaan en moet hij van zijn dagen en nachten in de internationale transithal maar het beste zien te maken, totdat de oorlog in zijn land voorbij is.

Weken worden maanden en Viktor ontdekt dat het kleine wereldje van zijn verblijfshal een ingewikkeld geheel is van absurditeit, hartelijkheid, ambitie, vermaak, status en toeval, ja zelfs van romantiek met een mooie stewardess die Amelia heet. Alleen Frank Dixon, de luchthavenautoriteit, heeft er wel genoeg van en hij beschouwt Viktor als een vuiltje in zijn bureaucratische machinerie dat hij graag wil verwijderen. Hij weet alleen niet hoe.

Ik heb me vanavond erg vermaakt met deze film.
Tom Hanks blijft een kei van een acteur.

Jummie.

De Azteken verbonden cacao met Xochiquetzal, de godin van de vruchtbaarheid. Zij dronken een chocoladedrank, xocoatl, vaak op smaak gebracht met vanille, chilipeper en piment. De drank zou vermoeidheid tegengaan, hetgeen wordt veroorzaakt omdat cacao ook cafeïne bevat. Een Spaanse jezuïtische missionaris, Jose de Acosta, die in Peru en Mexico woonde aan het eind van de 16e eeuw schreef hier al over. De drank werd onder andere gebruikt aan het hof van keizer Montezuma. Bron.

if there are any heavens my mother will (all by herself) have
one. It will not be a pansy heaven nor
a fragile heaven of lilies-of-the-valley but
it will be a heaven of blackred roses

my father will be (deep like a rose
tall like a rose)

standing near my

(swaying over her
silent)
with eyes which are really petals and see

nothing with the face of a poet really which
is a flower and not a face with
hands
which whisper
This is my beloved my

(suddenly in sunlight

he will bow,

& the whole garden will bow)


- e. e. cummings

Collega R. nuttigt elke dag een tomaat.
"Want", zo zegt hij, "Elke dag een een tomaat is goed voor je prostaat. Kijk maar naar de Italianen. Daar komt verhoudingsgewijs minder prostaatkanker voor. Omdat ze zoveel tomaten eten!"

Collega R. beweert ook dat hij het wel 15 keer per week doet. En dat komt allemaal door die ene tomaat per dag. Want behalve tegen prostaatkanker, zou die tomaat ook nog eens libido-verhogend werken. Of het waar is? Geen flauw idee. Ik kan me niet herinneren hier onlangs een onderzoek over gelezen te hebben, maar je weet het maar nooit. Dus mannen, doe er je voordeel mee. Vrouwen natuurlijk ook. Heeft iemand nog een lekker recept voor tomatensalade??
;-)

Ik kreeg kerstknuffels van Weasel en Anders.

Hoe meer je er uitdeelt, hoe meer een teken dat je voor vrede bent, voor harmonie, voor een leven waarop iedereen acceptabel met elkaar omgaat. Deel jij deze mening met mij en ben je ook voor een wereld waarop geen plaats is voor welke vorm van geweld dan ook neem dan dit plaatje en deze tekst over en geef deze knuffel aan zoveel mogelijk mensen door.

Ik geef 'm door. Aan Hanneke, Xandra, Vlinder en Josephfine en aan wie 'm maar wil! Klik op de kleine afbeelding om 'm origineel te zien.

Even lekker wandelen en wat fotootjes.
Lekker kletsen en het hoofd leeg.
Warme choco en een pannenkoek met spek.
Thanks J. !

...

De tijd vliegt
Verdriet kruipt

En morgen zal
Zonder zorgen zijn

...

Ik zing niet onder de douche, nee ik denk. Ik peins. En als ik er erg in heb gooi ik er wat schuim en een scheermes tegen aan, wat shampoo en wat doucheschuim. Tanden poetsen doe ik meestal ook terwijl ik onder de douche sta. Lekker makkelijk, alles in één keer. En nee, dit keer geen begeleidende foto.

Maar denken dat doe ik wooral. Over die verjaardag van gisteren, waarbij P. zijn veertigste verjaardag vierde. Man, veertig! Time flies en o, wat heb ik een fun! Over dat artikel voor school. Straks als ik vrij ben met de kerst en de oud & nieuw ga ik het afschrijven. Over dat stappenplan dat ik nog moet schrijven voor mijn werk, maar ach, dat heeft geen haast. Over dat iedereen op mijn werk inmiddels al een paar dagen thuis geweest is vanwege buikgriep; ik heb nergens last van, vreemd. En over die metro die van de week vast stond in een tunnel. Over dat het tijd is dat hier een nieuwe badkamer komt. Mijn gedachten vliegen alle kanten op. De gedachtengang van een mens, meer specifiek van mij, is moeilijk te volgen. Er zit geen begin aan en geen eind.

En zo denk ik aan Joetsjenko die vergiftigd is met dioxine. Terwijl ik een drieminutenmasker op mijn gezicht smeer, bedenk ik dat de goede man ook wel een peelinkje kan gebruiken...

I have been quit for 1 Year, 1 Day, 20 hours, 2 minutes and 57 seconds (367 days). I have saved € 1.412,48 by not smoking 7.356 cigarettes.

Ik was het bijna vergeten, maar afgelopen vrijdag was het een jaar geleden dat ik besloot die sigaretten de deur uit te doen. En met succes. Gisteren op een verjaardag kwam het heel even ter sprake. Iemand die daar was en momenteel ook niet meer rookt, vertelde dat zij het een keer 'wel vier jaar had volgehouden'. Raar, want ik zie het niet als volhouden. Al vanaf dag één eigenlijk niet. Ik hoef niets vol te houden, het gaat gewoon vanzelf.

Ik heb voor de gelegenheid mijn metertje maar eens afgestoft. Ik heb 'm zelfs even opnieuw moeten installeren. Maar het resultaat mag er wezen. Ik heb al een voor een aardig bedragje niet gerookt. Het leverde me tot nu toe wel mooi mijn digitale camera met alle accessoires op. En 7 centimeter per sigaret maakt dat ik toch al 514,92 meter gestopt ben met roken (en dat is nou weer hele onbelangrijke info, maar toch).

Voor de (aanstaande) stoppers onder ons (zijn die er eigenlijk?), hier kun je ook zo'n leuk metertje vinden.

(Klik voor groter)
By night en in de mist.

Over geluk gesproken.
Ik ben op zoek naar geluk, wat is het? Wanneer? En hoe? Oud verhaal inmiddels.
En ineens word het je zo in de schoot geworpen...

Gisteren: in de voiture van Pa. Nog geen kilometer op weg en ineens een ratelend geluid. Ai! Dat klinkt niet goed. "Distributieriem?", schiet er door mijn hoofd. En sjips wat komt dat weer ongelegen. Afspraak bij de bloedbank, afspraak bij de kapper. Affijn, bloedbank afgezegd en met de benenwagen mopperend naar huis om even later met de fiets richting kapper te gaan. Toch genietend van de handen van kapper Jim door mijn haar kom ik tot bezinning en bedenk ik me hoe ik al mijn vrouwelijke charmes in de strijd ga werpen bij de garageman, die zijn garage vlakbij de plek heeft waar de voiture staat. Uiteraard bedenk ik me dat die vrouwelijke charmes ook tegen me kunnen werken als de garageman besluit mij op te lichten vanwege het feit dat ik als vrouw totaal geen verstand heb van auto's.

Lees hier meer

Hmmmm, mjummie, je moest eens weten hoe lekker 'ie ruikt!
Proeven doe ik straks, als 'ie afgekoeld is.

Net of we het echt druk hebben, hè?
De denktank.
Wat een zooitje op die tafel!

Ook hier laptopmisère. Ik liep vast en ik kwam er niet meer in. Dus back to basic; het is immers een oudje en draait onder win 98. Een format c: en een fdisk. Jéémig, hoe ging dat ook alweer? Oh, sjips, opstartdiskette bij win 98, da's waar ook. Waar haal ik die? Internet natuurlijk. Cdrom-driver? Die zit er bij, gelukkig. Wat is mijn cdrom-drive dan? R:\?? Waarom dat nou weer? Who cares, setup.exe en gaan met die banaan en hij is nu weer aan het installeren. Pfff...mijn hersens kraken er van. Deze kennis zat onder drie meter dikke stof in een doosje ver weg.

De polder à la modus nostalgica.

Sinterklaas en 5 december, wat een k*tfeest.

En o, wat ben ik jaloers op al die mensen die nu heel veel plezier hebben met het voorlezen van hun gedichten en het uitpakken van hun surprises. Nevertheless, have fun you all! ;-)

Die geuren van al die verschillende kruiden! Om gek van te worden. Het liefst rol ik er helemaal door, maar het laatje waar de kruiden in zitten zit vol en ik pas er jammergenoeg niet meer bij. Toch nog maar een keer proberen, onweerstaanbaar gewoon!

Mijn zusje heeft pasgeleden met haar vriendje een huis gekocht. Wat zouden onze ouders trots op haar zijn geweest; geen zorgen en de wind in de rug. Een mooi huis ook, alles erop en eraan. Rustige buurt en aardige buren. Vandaag hebben we het huis voorzien van nieuwe vloeren. Hier en daar nog een likje verf en ze kunnen er in!

SmaRts gaat meestal niet onbezorgd door het leven, omdat zij zichzelf vaak kwelt door haar streven naar het onhaalbare, naar hetgeen ver weg is en niet bereikbaar of moeilijk te krijgen. Zij verfoeit het alledaagse, het gemiddelde en het banale, en streeft naar het hogere, ook al is het moeilijk bereikbaar, en schuwt geen risico's om dit te kunnen bereiken, er dreigt zelfs gevaar voor (niet noodzakelijk fysieke) roekeloosheid.

Ook ik kon het niet laten mee te doen met die test en ja, het lijkt alsof 'ie klopt, alhoewel ergens staat dat paarden en honden mijn favoriete huisdieren zouden zijn. Nou, nee, niet echt. Maar wat hierboven staat zou best wel eens waar kunnen zijn. Zo voelt het wel in ieder geval. Ik noem het mijn queste, SmaRts op zoek naar geluk.

Mijn queste is dus nog niet afgelopen, maar ik denk er hard over om even een pauze in te lassen.
Even niks. Even rust. Even bezinning. Ik heb zelfs besloten mee te doen met de hype en heb de Da Vinci Code van Dan Brown ook maar gekocht. Dus als je me hier even niet meer dagelijks vindt, dan zit ik lekker met mijn neus in de boeken in plaats van tegen dat computerscherm. ;-)

Mijn werk.
Papier, vooral véél papier.
*zucht*

Alert: Kooklog!!







Mijn Marokkaanse collega leert mij couscous op Marokkaanse wijze te bereiden. Vanwege de aanwezigheid van Italiaanse roots in mijn huishouden neem ik voor haar als tegenprestatie eigengemaakte Italiaanse tiramisu mee. Uiteraard heb ik 'm dit keer zonder alcohol gemaakt. In Italië bestaat geen vast recept voor Tiramisu, iedereen doet het op zijn/haar eigen manier. Mijn recept voor tiramisu ziet er zo uit.

Nodig (zie foto boven):
- Twee stijfgekopte eiwitten
- Bekertje slagroom (250 ml), lobbig geklopt met een klein beetje suiker
- Twee bekertjes mascarpone (supermarkt)
- Sterke koffie met daarin een scheut Marsala-likeur
- Twee pakjes lange vingers
- Cacao

Doe de slagroom en de mascarpone in een schaal en roer dit door elkaar. Schep voorzichtig de eiwitten erbij. Doop de lange vingers in de koffie en leg ze in een platte schaal tot de bodem bedekt is. Doe bovenop de lange vingers een laag mascarpone/slagroomcrème. Hierop nog een keer in koffie gedoopte lange vingers en crème en strooi uiteindelijk hierbovenop cacao. Zet de schaal in de koelkast om af te laten koelen en even later: smullen maar. Dit geheel is een flinke caloriebom, maar dat mag duidelijk zijn toch? Hier mijn resultaat (in popup).