Tranen met tuiten van het lachen.
Ik moet 'm echt nog een keer zien, want ik heb op momenten gewoon niet verstaan wat er gezegd werd omdat ik zo aan het lachen was.

Vandaag de camera in perfecte staat terug. En daar was ook meteen een buitenkansje: een betonfabriek. En met mijn voorkeur voor oud, roest en staal was ik daar op de juiste plek! Op mijn fotoblog staan er nog een paar.

Morgen is m'n camera weer klaar, gelukkig!

Vertellen jullie mij nou eens: waarom wordt er in Portugal (ik noem maar een voorbeeld) niet preventief gehandeld tegen die bosbranden? We kunnen irrigeren, we kunnen brandgangen graven, we kunnen preventief water storten, we kunnen zoveel. Ieder jaar brandt tig hectare af en áltijd op dezelfde plekken en áltijd op dezelfde tijdstippen. Zijn wij met z'n allen nou zo dom of ben ik zo naief?

En dan heb ik het niét over al die andere zaken waarop we zouden kunnen anticiperen en het niet doen.

Je kijkt op een langvergeten account
en huppekee, ineens zijn ze daar weer.
En dan herinner ik me ineens:
ik moet nog langs ons ouderlijk huis.
Blergh. Ik wil er niet meer heen.
Ik ben niet eens nieuwsgierig.

Het gebeurde me wel eens dat ik over 20 kilometer met de auto net zo lang deed als 80 kilometer met de trein. En okee, het verloopt niet altijd even soepel met de trein, er gaat wel eens wat mis. En zeker als het wat warmer wordt krijg ik ook wat meer moeite met de onwelriekende medemens die plaats neemt naast me. Maar in het algemeen vind ik reizen per trein lekker comfortabel, lees ik op lange ritten mijn verslagen of een lekker boek en luister ik ondertussen naar dat gekwek van dj's op de radio. En dan vraag ik me wel eens af hoe ze het bij de NS voor elkaar krijgen om toch zo vaak - op de minuut af- op tijd te rijden op een traject van zo'n 80 kilometer.

Van nummer twee.
De harde delen waren schijnbaar niet te eten.

Yo, neppe mocro!
Gefeliciteerd met je diplomo!
Homo!

Je moet de trailer eens bekijken.

Als de film half zo leuk is, is 'ie het wachten dubbel en dwars waard.
31 augustus is de voorpremière in Rotterdam. Wordt vervolgd.

Leuk is dat toch, zoals sommige mensen zich als een rode draad door een gedeelte van je leven begeven. Zonder er op uit te zijn, kom je elkaar steeds weer tegen. Nu is Baas (lees: mijn werkgever) erg groot en voorziet toch nog steeds in een vreemdsoortig lifetime employment. Baas 'bindt' -vaak meer dan hij 'boeit', maar dat terzijde- en dat maakt de kans op opnieuw tegenkomen nog groter. Ennieweej, een constatering van mijn kant. That's all.

Geniet van je vakantie, R.!
;-)

Nog niet zo lang geleden, bracht je de tas die iemand had laten staan, gewoon bij de 'gevonden voorwerpen'.


Edit:
Ik had het over die tas op station Utrecht natuurlijk.

Yep, gelijk aan de slag.
Eet ze voor zo!

Tis wat met dat fotograferen. De één piekert over de aanschaf van een nieuwe digitale camera, de ander oefent zich rot met haar juist aangeschafte digitale. Ik pieker over het misschien beter toch maar analoog fotograferen. Opnieuw heb ik een filmrolletje volgeschoten en opnieuw ben ik zeer gecharmeerd van het resultaat. Ergens zit iets dat maakt dat ik meer voel voor het analoge dan voor het digitale.

En wat het nou precies is? Geen flauw idee. Ik weet wel dat ik altijd al moeite had met de manier waarop een digitaal toestel de kleur van mensenhuid vastlegt op de sensor. Maar ook in zwartwit (in dit geval een CN400-film en later ingescand) blijft er voor mij een groot verschil. Zo groot dat het me laat twijfelen over het tóch maar analoog fotograferen en investeren in een goede negatievenscanner. Hij doet het tenslotte ook en zijn foto's zijn ook geweldig. Maar de voorspelling dat analoog binnen no time verdwijnen zal, houdt mijn dilemma echter in stand.

logt ook weer.

"Ben je niet in Rotterdam aan het werk? Je bent toch niet op vakantie ofzo?", vroeg ze me.
"Nee"antwoordde ik, "Ik zit voor een paar weekjes in Amsterdam. Dan ben ik nog een week of wat op het Rotterdamse en daarna pas ga ik met vakantie. Maar vertel, hoe was jouw vakantie? Hoe was het in Marokko?"
"Erg goed" zei ze en vertelde over strand, familie en bruiloft. "Ik heb van daar een kadootje voor je meegenomen. Tis zwaar en het is breekbaar, dus vandaar dat ik vroeg wanneer je weer kwam, want dan kun je het meenemen."

Leuk! Vanwege ons vorige eetdeetje en mijn enthousiasme over de Marokkaanse keuken, had ik een vaag idee wat het zou kunnen zijn. Vandaag sprak ik met 'r af. Voorbereid op mijn kado nam ik dit keer als tegenprestatie een grote pot drop mee, die overigens direct geplunderd werd. En ja hoor, daar was het kado: een tajine met een pot tajine-kruiden erbij. En als toegift een heerlijke minimaaltijd uit haar tajine met ui, paprika, gehakt en aardappel. Geserveerd met vers brood. Jummie.

Binnenkort zal ze komen proeven of mijn kookkunsten tajine-waardig zijn. SmaRts gaat dus leren koken in de tajine. Goh, wat erg! ;-)

Deze zat vanochtend op me te wachten binnen op de muur.
Je weet wat ze zeggen: als er je er eentje ziet, is de ander in de buurt.

...weekend!
Pfff, alsof het nooit vrijdag werd. Druk druk druk met zoveel (en zoveel anders dan anders!).
Ik werd bijvoorbeeld een tijdje terug gevraagd foto's te maken van de feestvarkens op een bruiloftsfeestje dat afgelopen weekend plaatsvond. En nog zonder dat de opdrachtgevers het resultaat zagen, werd ik er al rijkelijk voor beloond (en natuurlijk heb ik die beloning nog op dezelfde avond weer uitgegeven).

Gedurende de hele week lag én Pivot én mijn pc in puin en tussen de bedrijven door probeerde ik dat op te lossen. Los van dat sloopte ik ook nog bijna mijn camera door een ietwat onbehouwen schoonmaakmanoeuvre (die stomme lange nagels ook), waardoor mijn cam nu voorzien gaat worden van een nieuw focusschermpje. Ai ai ai, dat gaat weer wat kosten. 'Wees nou toch eens voorzichtiger met je spullen!' (jahaa, ik voel de tik op mijn vingers!).

En ik zit weer voor Baas in Amsterdam. Lekker met de trein forensen van hier naar daar en weer terug. Zo ontspoort er eens wat, is het stikdruk vanwege Sail '05 óf er knapt een bovenleiding. Aan gebeurtenissen dus geen gebrek, wel hoog tijd voor wat rust in de tent. Nog een dag of tig en dan bevind ik me voor een paar daagjes in andere oorden. Wat kan een mens daar toch aan toe zijn.

Beetje wazige telefoonfoto, maar jummie wat was het lekker.
Tapas dus. Dat moest ik nog even kwijt.

Toch niet zo heel lang geleden heb ik de boel opgeschoond. Maar toch bleek het weer erg nodig. Inmiddels goede geheugen erin en joepie! Mijn peeceetje kan toch nog even mee!

Je moet er van houden.
Klassiek in een smakelijke verpakking.

'E ti amerò comunque, lo so
Anche se non sei con me
Mi manchi più che mai stasera
Quanto non lo sai...'

Bij mij gaat ie soms op keihard.

Water....
SmaRts kan niet wachten op haar vakantie. Naar Paolo, die aan zee woont en een bootje heeft. Heerlijk! Wind die maakt dat de tranen uit haar ogen drijven en de zee die zout achterlaat op haar lippen. Vandaag werd dat water-gevoel een beetje getriggerd. SmaRts nam namelijk de watertaxi in Rotterdam. Het was niet goedkoop en geen zout op haar lippen, het ging keihard, maar het was een hele leuke ervaring!

En dan denk je er lekker 512 MB Dram bij te zetten, want dat verdient ze wel. En dan heb je echt wel goed besteld: 266 mhz (jahaaah, ik weet 't, ze is al op leeftijd). En dan krijg je het binnen, je checkt de bon (Ja, klopt, tis goed!), ruk je de verpakking open en weet je niet hoe snel je die geheugen-module erin moet proppen.

Tot je tot de ontdekking komt dat het wel erg stroef gaat. En je na het verwijderen ervan wel eerst zes keer een fataal blauw scherm door moet worstelen en bijna een hartverzakking krijgt bij het idee dat de boel straks helemaal naar de peecee-schroothoop kan. Het was dus 333 mhz. Gelukkig doet ze het weer. En een boos mailtje is onderweg. Of ze maar gauw nieuw en GOED geheugen willen brengen. Grmpf...

Pivot is corrupt.

Althans, SmaRts verdenkt 't ervan corrupt te zijn. Al eerder maakte ze melding van vreemde gewaarwordingen in Pivot. En het lijkt wel steeds gekker te worden. Iedere dag moet ze de oude configuratie-instellingen terugzetten. En da's toch wel heel raar. De oorzaak zou inderdaad corruptie kunnen zijn. Vraag haar niet hoe dat kan, maar dat gebeurt dus schijnbaar. En omdat het terugzetten van bepaalde files schijnbaar niet helpt, denkt ze erover drastischere maatregelen te nemen: een schone install. En da's weer een puist werk, denkt ze. En moed. En in ieder geval heel veel tijd. En aangezien ze daar momenteel even niet veel van heeft, gaat dat dus nog wel even duren.

Tot die tijd leest ze graag bij jullie!

Snot zorgt er voor dat bacteriën en stof niet in je longen kunnen komen. Het goedje wordt geproduceerd in de slijmklieren in je slijmvlies. Dat is een dun laagje cellen dat overal langs je luchtwegen zit. Het slijmvlies in je neus bevat ook kleine trilhaartjes. Die gaan op-en-neer en zorgen er zo voor dat het slijm langzaam naar de neus-keelholte wordt getransporteerd. Daar kun je de zaak doorslikken of… uitspugen. Per dag maak je zo'n twee glazen snot aan. Gewoon doorslikken is het beste, want snuiten of neuspeuteren is niet gezond. Je neusvlies kan er door beschadigd raken.

Beuh...

Als ik kijk bij mijn statistieken wordt mijn site bezocht door de meest vage url's die tegenwoordig erg vaak uit .ru lijken te komen. Er op klikken leidt naar nog vagere sites die door sickminded people in elkaar zijn gezet. Ik denk ze hun url droppen, omdat er in het Pivot-template een hoofdstukje 'verwijzers' bestaat. Dat hoofdstukje heb ik er nu uitgepl**rd. Ik ben het zat. Ik wil ze uit mijn statistieken hebben.

Deze stond nog op mijn 'to do'-lijstje, maar kan er nu afgeschrapt worden: de wednesdaynightskate in Rotterdam. Zo'n 10.000 man/vrouw. Wat een drukte, wat een zooitje af en toe. Even wennen, maar wat een belevenis. Er kwam geen eind aan de rij skaters. Volgende week is de laatste in Rotterdam; ik doe weer mee!

...om te ontdekken dat je inlogscherm in Pivot er ineens vreemd uitziet en mij gevraagd wordt of ik Fries (!?) als taal wil instellen. Nog vreemder als ineens de debug-mode aan blijkt te staan, terwijl ik dat niet gedaan heb. Nog veel vreemder dat dan ineens de instelling van de afbeeldingsdir in Pivot veranderd blijkt te zijn, waardoor even alle afbeeldingen weg waren.....inderdaad: watskeburt??? In ieder geval tijd om een nieuw password te verzinnen! En oja, de categorieen zijn ook verdwenen...

Edit: driewerf hoera voor de backup!

"Reinaart de vos staat al eeuwen symbool voor sluwheid, listigheid en bedrog. Men zou vrienden en kennissen eens onder de loep moeten nemen. Soms zijn mensen eerlijk en oprecht zolang het niet zó goed in het leven van de consultant gaat. Helaas wijst de praktijk echter uit dat, wanneer men plotseling geluk heeft of veel geld wint of krijgt, dat dan de jaloezie en mogelijke hebzucht die men niet in een ander herkende, naar boven komt. Een waarschuwing dus wat betreft Het Vosje. Vooral indien men plannen heeft om iets nieuws te beginnen, moet je opletten met wie je zaken gaat doen. Wees niet al te goed van vertrouwen. De Klaveren negen kan al deze negatieve eigenschappen doen afzwakken en kan hierdoor een hulp betekenen bij een onderneming.

Of spreekt van een geestelijke groei die een kracht is waarmee een evenwicht kan worden bereikt. Het kan ook symbool staan voor de moeder. Gelegen naast de kaart De Sleutel wil het een geheime aanbidder aantonen."

Voor SmaRts zijn vandaag de kaarten gelegd. Bijzondere gewaarwording.

Tijd is als de euro's.
Het lijkt wel of ik er steeds minder van krijg.