Rondje Dordt vanmiddag. Het was er heerlijk weer voor. In de binnenstad aangekomen bleek het koopzondag te zijn. En pff, wat gaat het toch slecht met de Nederlanders; kapitalen worden er op zo'n dag uitgegeven...Maar affijn, het was gezellig, de terrassen vol en bij het rondje zag ik een aantal mensen die ik al heel lang niet meer gezien heb en dingen die ik nooit eerder zag.

Moet er alleen nog 'éven' voor sparen.... (edit: Nl'se specs).

Mijn steun en toeverlaat op school, die eeuwige vrijgezelle dame die bezig was te accepteren dat ze misschien toch voorgoed vrijgezel zou blijven. Die vriendin die op vakantie ging naar Turkije en halsoverkop verliefd werd. En die nu terugging om te testen of die gevoelens wel echt waren. Ja, die vriendin! Ik ontving gisteren een sms van haar:

"Je gelooft het nooit. Hij heeft me ten huwelijk gevraagd en ik heb ja gezegd!!!"

:-)

Ik gun je het geluk van harte, J.!

En ineens liep iemand zomaar boos weg uit het werkoverleg. Yep, een werkoverleg zoals 'vroegâh': lekker bevlogen en betrokken, kritisch en geen blad voor de mond nemend. De vonken spatten er van af. Helaas doet baas er zo weinig mee. Als 'ie dat wel deed zou de media wel anders piepen.

En dan ineens is daar zo'n juweeltje.
(breedband is eigenlijk wel een voorwaarde bij deze site)

De mogelijkheden van mijn scanner ontdekkend,
vond ik een nieuw druilerige-dagen-ding uit.

Echt waar, ze heeft een brommerhelm ingeslikt!

"Ik zag dat je thuis was en ik moest tóch nog melk voor de kleine halen en een ijsje voor ons, dus ik dacht: ik neem er voor jullie ook maar gelijk één mee. Je houdt toch wel van ijs, hè?" En drukt me een Magnum Intense in mijn handen.

:-D

Ik herinner me je zoals je was. Je stralende lach, je ogen, hoe blij we je konden maken, hoe trots je was, hoeveel je wist, hoe sterk je was...mijn moeder. Als ik mijn best doe herinner ik me die zes weken. Waarin je natuurlijk dezelfde was als daarvoor. Maar mét de wetenschap dat je ons achter moest laten. Met verdriet, want je wilde niet. Nog niet. Die zes weken wil ik me niet altijd herinneren. Het intense gevoel ervan doet me zeer. En ik blijf maar in de war raken en rekenen, maar dit is echt al je derde verjaardag waar jij niet bij bent. Het gaat te snel. Ik mis je.

Ik zag een vette kater
jagen op een mus
maar dat was voor die dikzak
nog een hele klus.

Om die mus te grijpen
bij zijn mussennek
want ook die mus die keek wel uit
dat beest dat was niet gek.

Zo had die dikke vetzak
op die mus geen vat
vroeger was hij vlugger
toen hij nog ballen had.

(Gedicht van Seipie)

pa·ci·fis·me (het ~)

1 levenshouding volgens welke men geweld als middel om een doel te bereiken afwijst

Een kruisraket kan ingezet worden met of zonder atoomlading. De inzet van de Tomahawk in de Golfoorlog laat zien hoe schadelijk een kruisraket zonder atoomlading kan zijn. Een kruisraket kan ook fungeren als drager van een kernkop. Pas als twee delen van de kernkop bij elkaar gebracht worden ontstaat er een kernfusie en ontploft de kernbom (bron).

Volgens Teletekst: 'Minister Kamp heeft steun van het kabinet gekregen voor zijn plan om kruisraketten te kopen. De 30 Tomahawks zijn bestemd voor crisisoperaties'. Kom op, help SmaRts nou even, in wiens partijprogramma heeft dit ook al weer gestaan??

SmaRts had vandaag haar beoordelingsgesprek. Het oordeel lag tussen ruimvoldoende en uitstekend (slechts uitstekend kan baas zich niet permitteren, want dat betekent betalen). Wel heeft SmaRtie zichzelf tijdens het gesprek zeer waarschijnlijk een aantekening bezorgd omdat zij zich kritisch uitliet over de organisatie. Kritisch werd vandaag namelijk uitgelegd als negatief. So be it. SmaRtie kan er namelijk niet zo goed tegen als iets wat krom is, recht gepraat wordt.

Hèhè, ik dacht al bijna dat ik
er niets meer van zou horen, maar...
Joepie!
12 november heb ik mijn eerste studiebijeenkomst.
Zal het leuk gaan worden?

SmaRtie heeft weer een weekend op het eiland geregeld.
En zij is er dan vast aan toe én bij.

Als je nou een douchecabine gaat kopen. En die cabine bestaat uit twee delen: een vaste wand én wand met daarin een draaideur. En die moet je beiden los kopen, want er zijn immers mensen die de vaste wand niet nodig hebben, omdat ze de deur tussen twee muurtjes zetten. Maar nee, ik had beide nodig, want die van mij komt, zoals in het plaatje, gewoon in een hoek. Respectievelijk € 180,- en € 196,-. En die mevrouw bij de kassa rekent alleen die van € 180,- af...

...

Sssst...niks zeggen!!

Kinderporno, commerciële televisie, afbrokkelende sociale verzekeringen, drugs, mensenhandel, verdwijnen van de verzorgingsstaat, sociale isolatie, criminaliteit, toenemende armoede en geweld...

Turkije bij Europa? Honderdduizend argumenten voor en honderdduizend argumenten tegen. Arrogantje Chirac riep vandaag dat hij eist dat Turkije zich aanpast aan 'onze' normen en waarden.

- "Euh...Meneer Chirac, SmaRts is wat 'onze' normen en waarden betreft, óók de weg een beetje kwijt. Kunt u dat lijstje niet even aan haar doorsturen? Dan kan ze namelijk ook meedenken over wie wel en wie niet in ons cluppie mag!"

Sinds een tijdje surf ik met FireFox
en ik moet toegeven dat dat best lekker surft.

The most beautiful sea:
hasn't been crossed yet.
The most beautiful child:
hasn't grown up yet.
Our most beautiful days:
we haven't seen yet.
And the most beautiful words I wanted to tell you
I haven't said yet...


Nazim Hikmet

Lang geleden (ergens in de vorige eeuw ofzo :-)) was ik een klein meisje. Onze huisarts destijds was er één van de oude stempel. Die deed nog aan huisbezoek als er een gezinslid ziek was. Maar hij was meer dan huisarts. Hij en zijn vrouw waren goede vrienden van mijn ouders en kwamen soms ook op visite of op verjaardagen. Zo ook die keer. En het zal woensdagmiddag geweest zijn want ik was thuis en niet op school. Het was een dag waarop hij mij kennis liet maken met rekenen en wiskunde: verhoudingen, door middel van koekjes. Want de verhouding van bloem tot boter en suiker bij het bakken van simpele zandkoekjes is 3:2:1. Ik leerde dat op iedere 300 gram bloem er 200 gram boter en 100 gram suiker nodig waren voor het bakken van overheerlijke koekjes (en een zakje vanillesuiker en eventueel een ei). En zo stond ik dus als klein meisje op een woensdagmiddag met onze huisarts al rekenend koekjes te bakken.

Van de week haalde ik de kookboeken van mijn ouders uit een doos. Ik kwam er één tegen uit het jaar 1976. Een tijd waarin heteluchtovens nog maar sporadisch voorkwamen en volgens mij het woord magnetron nog niet uitgevonden was. Misschien was dat zelfs het jaar waarin ik koekjes leerde bakken. "Bakken met plezier" kopt de titel. Al bladerend kwam ik het recept tegen voor zanddeeg. Met inderdaad de verhoudingen 3:2:1. En ik ging aan de slag. Het kneden van het deeg viel me tegen, in mijn herinnering duurde dat niet zo lang, maar de geur en de smaak van de gebakken koekjes waren voortreffelijk. Ze deden me denken aan een tijd zonder zorgen en verantwoordelijkheden en ik heb er heerlijk van gesmuld!