Straffen mag en als het strafbare feit erg genoeg is, dan zeker levenslang en keihard. Maar geen doodstraf. Want naar mijn bescheiding mening komt een dictator als Saddam Hussein juist goed weg met ophanging. Ik ben alleen wel benieuwd wie er vannacht opgehangen is.

Op een druilerige dag in de kerstvakantie kun je je tijd best doorbrengen met deze film. Bullock en Reeves weer bij elkaar. Nou ja...uiteindelijk dan.

"Hier nog steeds best rustig. Af en toe voor het spreekuur van de dokter is het iets drukker, maar nog niet echt heel erg. Heb vandaag maar weer een keer gesport. Eerst een kwartier op de crosstrainer, daarna wat met gewichten gestoeid. En daarna met de jongens van de Cougar een potje meegevoetbald. Ze kwamen één iemand tekort, omdat die weer aan het werk moest. Dus heb ik mijn voetbalkunsten (die ik natuurlijk niet heb) even laten zien. Wel een paar keer gescoord (gewoon geluk dus)."

Zuslief heeft het goed, maar verveelt zich. Het weer is er goed: regelmatig zon en in de zon is het lekker. 's Avonds en 's nachts een stuk kouder. Het is tijd dat er actie komt. Vanaf 1 januari kan ze meevliegen met de Amerikanen. Spannend dus en afwachten maar. Voorlopig heb ik het druk met het zenden van dozen vol boeken, snoep, koekjes, beschuiten, kaas, chippies en nootjes.

(Klik voor groter)

- Wat deed jij met tweede kerstdag?

Oh, ik was op het strand van Scheveningen, aan het graven.

- Graven? Waarnaar?

Naar kerstballen.

- Oh...ja, natuurlijk...

Blijkbaar lagen er op een bepaald stuk strand een aantal kerstballen verstopt. Wie een kerstbal vond, was de winnaar van een prijs. Je moet toch wat op 2e kerstdag?

Zomaar even om...jaah te testen! :-)

Es kijken of alles er straks opnieuw uitligt?
Dees is om te testen dus.

(Klik voor groter)
De software waarop dit blog draait, is naar een 'hoger niveau' gebracht met de nieuwste versie van Pivot. Het kan daarom best zo zijn dat een aantal dingen nog niet helemaal werken zoals ze horen te werken. Als dat zo is, dan moet je me dat maar even laten weten, via een reactie of via de mail. De foto's? Euhm, zomaar om een nieuwe cam mee te testen ;-)

Als jij iemand kunt helpen door beenmerg af te staan, zou je dat dan weigeren?

Op de mail van zus van gisteren:

..."Druk met overname en voorgesteld worden aan Amerikanen, Canadezen, enz. Ik ga toch medevac's vliegen met de Amerikanen. Het is wel allemaal afgedekt en het zijn maar 2 dagen per week standby staan. Ik krijg van hun ook eerst wat training en oefening voor ik ga meevliegen. Daarnaast ook een dag of twee mee werken bij de Canadezen en de rest hier bij M. en J.

Het is overdag goed toeven hier. Temperatuur is heerlijk in het zonnetje. Vanmiddag nog bij de Australiers langs voor het rooster van de medevac en dan is het verpleegkundige gedeelte geheel overgedragen. Morgen gaan onze voorgangers terug richting Kabul. En dan kunnen we het zelf gaan doen."...


Op de teletekst gisteren & vandaag:

Links wil uitleg over Kandahar - De fracties van PvdA,SP en GroenLinks willen opheldering van minister Kamp van Defensie over de Nederlandse deelname aan een NAVO-operatie in de Afghaanse provincie Kandahar. Nederland heeft voor die missie enkele vliegtuigen en helikopters beschikbaar gesteld, en wil ook grondtroepen laten meevechten. De NAVO probeert de Taliban in het centrum van hun militaire macht aan te pakken, door ze te verdrijven of te doden. Daarmee krijgt volgens de drie partijen de oorspronkelijke wederopbouwstrategie in Afghanistan steeds meer het karakter van een vechtmissie.


Wat mij betreft mag die NAVO-operatie nog wel even wachten.
Een week of 7 bijvoorbeeld! :-D

"Hey zus,

Ben eindelijk op Kandahar aangekomen. We zijn vanmiddag om 14.00 uur hier op de vliegbasis geland na een vluchtje met de de Cougar. Alles is goed, al ben ik wel kapot en toe aan een lange warme douche en een lekker bedje."

Hèhè, gelukkig alles goed.
Ik heb 'r ook nog even aan de telefoon gehad, maar daar moeten we wat op verzinnen, want telefoneren van en naar een Nederlandse mobiel in Afghanistan is bizar duur (zo'n € 2,- per minuut!). Er schijnt wel een welfare telefoon tezijn, waar ze wellicht gebruik van kan maken, dus daar moeten we het maar even mee doen. En gelukkig hebben we altijd email nog. Maarreh...als iemand nog suggesties heeft? Graag!

Anyway, wordt vervolgd.

Het jaarlijkse kerstkaartendilemma is weer aangebroken want de eerste kaarten heb ik alweer binnen. Ieder jaar weer neem ik me voor géén kaarten meer te sturen, maar als de eerste kaart dan binnenkomt, begint de vraag te knagen: zal ik wel of zal ik niet? En opnieuw ga ik door de knieën. Hierbij de eerste voor alle bezoekers hier:

Update: Na aankomst op Kabul blijkt het hoe-en-wat met betrekking tot de doorreis naar Kandahar ietwat onduidelijk. Na anderhalf uur slapen in de slaap-portacabin en een etentje bij de lokale Thai (!) blijkt het volgende: Morgenochtend wordt hun team van twee mensen (de dokter en de pleeg -zuslief) uit elkaar gehaald. De dokter vliegt morgenochtend met de eerste Amerikaanse Hercules naar Tarin Kowt (in militaire vaktermen aangeduid als TK) en zuslief mag met het tweede vliegtuig mee. De indeling wie-in-welk-vliegtuig-zit schijnt op alfabetische volgorde gemaakt te zijn, waarbij géén rekening is gehouden met de teams. Het protest loopt echter nog, dus ik hoop maar dat ze toch samen kunnen reizen, zodat ze er niet helemaal alleen voor komen te staan. Enfin, morgen voor haar dus een niet gepland vertrek naar Tarin Kowt (overigens gewoon uit te spreken als Tarin Kot - zonder w). Wannneer de uiteindelijke reis naar wel-gepland Kandahar plaats gaat vinden, is nog niet bekend.

Wordt vervolgd.

Update: Ze verveelt zich tijdens een tussenlanding op Fujairah. Over een uur of twee vliegen ze door naar Kabul en van daaruit weer naar Kandahar. Ze zijn met zo'n 120 man/vrouw, een flinke groep dus. In Fujairah is het nu nacht en zo'n 21 graden. In Kabul schijnt het te sneeuwen, de overgang zal heftig zijn. Wordt vervolgd.

Het is zover, ze is op weg ernaar toe. Duimen jullie mee dat het allemaal goed gaat daar?

Laat ik hier in huis nou toch de nieuwe wereldrecordhouder zijn, met een tijd van 1:42:02, op het parcours van Manitou Springs in de USA....hèhèhè! :-D

Mosselen zijn vers het lekkerst. En echt vers vind je ze in Zeeland. Omdat dat best een autoritje waard is, op zoek dus naar Zeeuwse mosselen en oesters. En zo kwam ik onderweg ineens op de Rosada-outlet, waar ik tot op gisteren nog niet van gehoord of gezien had. Een aardige verzameling winkels die blijkbaar goedkoper zijn. Ik ben in geen van hen binnen geweest, maar de nieuwe oude gevels zijn het bekijken waard.

Ik kan na gisteren ook uit eigen observatie vaststellen dat de veerdienst Kruiningen - Perkpolder definitief uit de vaart is genomen. Een desperate plek, fotogeniek (want SmaRts houdt wel van verval), maar ook levensgevaarlijk.

Ik zag hoe mooi Zierikzee in ondergaand tegenlicht kan zijn. Geweldige mooie luchten en ja, ze boffen daar, want in ons kikkerlandje kent Zeeland de meeste zon-uren.

Al met al een tijdje zoet geweest, van het heerlijke weer genoten en daarna van overheerlijke mosselen en oesters.
NB: Note to self: de mosselboer zit in Bruinisse (en niet in Brouwershaven...)

Gisteren zijn we geweest. Een bijzondere ervaring. Persoonlijk vond ik het niet eng en dat gold eigenlijk voor ons alledrie. Van de meeste lichamen is het oorspronkelijke gezicht ook niet goed te zien en dat is maar goed ook. Als dat wel zo zou zijn, is het misschien een stuk confronterender. Je kunt het vergelijken met een anatomieles. Maar dan met écht menselijk materiaal. Onvoorstelbaar om bijvoorbeeld te zien hoe ze in beeld hebben gebracht over hoeveel bloedvaten een mens beschikt. En onwaarschijnlijk ook hoe gedetailleerd plaques eruit zien. Nee, niet van een MRI, maar van een écht in plakjes gesneden mens. Ter ere van haar vertrek naar Verweggistan hebben we de dag afgesloten met *kuch* dure, maar werkelijk niet te versmaden, Sushi. Mjummie. Voor de gevoelige mensen onder ons die de expo nog willen bekijken, lijkt het me aan te raden ook deze volgorde aan te houden ;-)

Ohja, foto's nemen op de expo was helaas verboden.