De veteranendag zit er weer op, zus heeft de medaille binnen. Het bleek vooral een landmachtfeestje, maar dat is evenredig aan de aantallen mensen die per defensie-eenheid uitgezonden worden. Ik weet niet hoe het op het Malieveld was, maar in Eindhoven hielden we het niet helemaal droog. Ik kreeg als thuisblijver een zilveren roosje van zuslief.

Jeeha! Nieuwe pc, alles vers en schoon. Maar eer alles geinstalleerd is...man, man, man. Tis dat ik zo'n druk weekend voor de boeg heb, ik weet zeker dat ik er anders niet meer bij weg te slaan ben! Windows Vista Premium ziet er overigens écht mooi uit. En oja, ik kan jullie nu eindelijk ook allemaal in breedbeeld bekijken :-0

'Joepie, ik heb een kaartje!', schreef ik. Maar chaoot als ik ben (of zijn het de omstandigheden?) heb ik meer dingen te doen dan de beschikbare tijd me toelaat. Hoe kan dat toch en waarom heb je soms van die dagen dat er niks gebeurt en andere dagen waarop alles tegelijk moet gebeuren?

Zo hebben we daar vrijdag 29 juni in de ochtend op Eindhoven: de medaille-uitreiking van zuslief. Later die dag, op de avond, worden we verwacht in Amsterdam bij het optreden van Peter Gabriel. Zie je al dat gejakker in de auto al voor je? Zoals ik al schreef, moeten we de volgende dag (zaterdag) om 13:30 uur bij een bruiloft in het Franse Gevry zijn. Daar kunnen we dan eigenlijk niet heen, omdat we voor 1 juli (de zondag dus) kaartjes hebben voor 't concert van Genesis.

.....

Euhm...nee, dat gaan we allemaal niet redden. Genesis is dus weggegeven. Jammer, maar keuzes moeten gemaakt. De bruiloft gaat voor.

Alles goed, ze is er goed aangekomen. Wel een nachtje moeten missen in verband met het vliegen, dus ik hoop maar dat ze vannacht een beetje kan bijslapen. Morgen is ze weer terug in ons kikkerlandje met gewonden en het stoffelijk overschot van hun collega. Volgende week vrijdag krijgt ze haar veteranenmedaille uitgereikt. Wat mij betreft -net als al die andere jongens en meiden die daar zitten en zaten- dubbel en dwars verdiend!

"Lachen joh, die klassenfoto's op 'Schoolbank!", zei hij, "Ik zag zelfs een foto die ík niet eens had!". Een beetje nieuwsgierig geworden, besloot ik ook maar eens te gaan kijken. Ik heb me er ooit aangemeld en ingeschreven, maar sinds Schoolbank een vergoeding vraagt voor het contact leggen met je klasgenoten, kijk ik er eigenlijk zelden meer op. Inmiddels blijkt de site goed gevuld met klassenfoto's. En dat is toch wel weer erg leuk. Zo vond ik dus deze, die ik zelf óók niet eerder gezien heb: de eerste klas van de lagere school. De enige klas die ik op die school gevolgd heb. De andere vijf klassen deed ik vanwege een verhuizing ergens anders. En oja: ik geloof dat het een overbuurjongetje was, ik ben me in ieder geval van geen kwaad bewust. :-D

Yep, straks (als in: vanavond om 21:15 uur) gaat ze weer, Nee, niet een echte missie, maar wel 'even' heen en weer voor een 'medevac' naar Kabul (Afghanistan). In eerste instantie om de gewonden van afgelopen vrijdag op te halen, maar nu ook voor de gisteren gesneuvelde kameraad. Ook zijn lichaam gaat mee en hierdoor blijft ze een dag-en-nachtje langer in Kabul en komt ze donderdag pas weer terug. Behalve dat het haar werk is, is het toch wel weer spannend. Weer terug naar dat onrustige gebied en voor haar toch weer een paar, met emoties beladen, dagen. Túúrlijk kan ze het; als de beste zelfs! Maar ze blijft wel mijn enige bloed-eigen, waar ik -behalve heel trots- ook bezorgd om ben, omdat ze weer naar dat rotgebied gaat.

Ik had 'm nog niet eerder in de bioscoop gezien. Ergens had ik een klein beetje een verborgen vooroordeel tegen de actrice in de hoofdrol: Penélope Cruz. Na het zien van deze film heb ik dat laatste beetje twijfel voorgoed overboord gegooid. Wat een geweldige film. Niet voor niets een winnaar van een hoop prijzen.

Mocht je in je dvd-uitlener staan en even niet weten wat je moet gaan kijken, neem dan deze. Heerlijk verhaal en mooie muziek. Hier kun je de trailer bekijken en de muziek staat in de kantlijn.

Edit: een mooie recensie is hier te lezen.

(Klik voor groter)
De herder zorgt erg goed voor zichzelf, maar of 'ie dat nou ook voor zijn schaapjes doet...

Yep, ik ben heel gebleven, gelukkig maar. Bush zat me niet echt in de weg. De Carabinieri en ander geuniformeerd gespuis daarentegen wel. En van mij mag die Bush lekker thuis blijven. Ik hoef 'm sowieso niet, maar al helemaal niet in ons land. De belastingbetaler mag voor dit beveiligingscircus opdraaien en daar zit ik écht niet op te wachten. In Italië hebben ze daar niet zo'n last van; toevallig van het weekend las ik daar in de krant dat slechts 0,8% van de Italiaanse bevolking opgeeft dat hun jaarinkomen hoger is dan 100-duizend euro. Jaja, ik geloof er niks van: Italianen en belasting betalen...;-)

Moet je je voorstellen dat er iets in je groeit dat er niet hoort. En dat dat iets hard groeit. Veel te hard.

Onzekerheid, angst, wanhoop, verdriet, boosheid, noem het hele scala van emoties maar op, ze passeren stuk voor stuk de revue. Een niet mis te verstane operatie volgt (die ze overigens met vlag en wimpel doorstond). Een niet zo empathische dokter die het wel even over haar 'houdbaarheidsdatum' wilde hebben. De spanning voor de definitieve uitslag.

En vandaag waren daar de beste berichten die we maar konden horen. Die operatie was heel wat, maar daar blijft het dan ook bij. Géén nabehandeling, geen beperking in de houdbaarheid. Gefeliciteerd meid, ik ben zó ontzettend blij voor je!

Oja. Grmpf. Klik voor groter.
Met mijn gewonnen tickets dacht ik lekker een paar daagjes Rome van dichtbij te verkennen. Ik vertrek vrijdag en zal daar een paar dagen verblijven. Alles geregeld. Het huis blijft bewoond en de catz verzorgd. Alles pais en vree.

Not.
Not helemaal dan, okee, zal het een beetje nuanceren.

Want Bush is zaterdag in Rome. Dat arrogante mannetje krijgt het zelfs voor elkaar om één hele dag van mijn mini-vakantie te verpesten. Want wat gebeurt er: demonstratie. Internet staat vol met oproepen om te komen demonstreren tégen de oorlog van Bush - No Bush Day. En reken maar dat het er druk zal zijn. Tel daar de Italiaanse heethoofdigheid bij op en we hebben een bommetje. Man. Heb ik weer.

"Ik had niet verwacht dat er iemand van jullie zou zijn", zei ze. Eigenlijk was ze zelfs een beetje nijdig dat ik er was. Meer dan een half uur te laat komen, maakt sowieso al geen goede indruk. Niet bij degene aan wie ze haar diensten verleent en zéker niet bij mij; degene die haar diensten betaalt. Yep. Leuke binnenkomer. Gna.

De arts moet zich bewust zijn van de kwetsbaarheid van de patiënt en van de problemen die dat kan opleveren bij de communicatie en de behandeling.

Ik weet ook wel dat een arts geen alleskunner is. Ik heb me vaak afgevraagd hoe moeilijk het moet zijn voor een bèta-tiep (de arts die alles cognitief en wetenschappelijk benadert) om óók die mens achter de patient te zien en niet alleen dat ziektebeeld. Ik vraag me zelfs af of het met elkaar te verenigen is. Wetenschappelijk gezien zou het moeten betekenen dat hun beider hersenhelften uitstekend ontwikkeld moeten zijn. Als kind moeten hun ouders ze bij wijze van schrijven gestimuleerd hebben om zowel met Barbies als met Knex te spelen. Moeilijk dus. En daarom vraag ik me af of zo'n kwaliteitsmanifest iets gaat uithalen.

En hoe kom je hier nu weer op, vraag je me? Nou, gisteren haalde een arts weer zo'n staaltje uit, bij haar. Oeh, wat zou ik die arts eens graag wat feedback willen geven! Tsssk, inlevend vermogen...ammehoela!

Omdat dit blog toch nog wat kuren vertoonde, heb ik geprobeerd met een schone lei te beginnen. Een nieuwe installatie en alle artikelen teruggezet. Blijft het feit: mochten jullie ergens tegen aan lopen dat niet werkt, dan graag een seintje per email. Oh, Han, jouw en mijn laaste reactie zijn hierbij verloren gegaan (die waren van ná de backup).

Variatie op een thema. Als je denkt dat alles al bedacht is, komt er iets nieuws. We hebben binnenkort weer een nieuw stuk ondergoed op de markt. De C-string. Zou het wat zijn? ;-D

Ik dacht: "Laat ik eens een updeetje uitvoeren op mijn blog", maar het spreekwoord 'If it ain't broke, don't fix it' was hier natuurlijk wel van toepassing. Verkeerd geupload, dubbele bestanden, de verkeerde weer weggehaald en ik moest een backup weer terugmikken. Nu een paar uur verder zou alles het weer naar behoren moeten doen. Hoop ik dan dus. Mocht er iets zijn waarvan je denkt: "Hee, dat werkt niet", laat het me dan even weten. Thanks!

1 juli 2004 schreef ik:

"En zij is trouwens mijn klasgenoot; mijn maatje, mijn steun en toeverlaat op school in de k*t-tijd die ik achter de rug heb. Zo iemand die je nodig hebt als je vier jaar lang gaat studeren en met elkaar optrekt. Als zij niet in die klas zou zitten, was ik al lang gestopt met die opleiding."

Een jaar later studeerden we allebei af. De afspraak makend dat wij het enige zouden zijn dat we aan die school (oja, dat diploma ook nog natuurlijk) over zouden houden, schreef ik kort daarop over haar geluk. Dat grote feest gaat komen; zeer binnenkort als alles meezit (oh, wat zullen we het vieren!). Ik moet alleen even kwijt dat ik 'r een kanjer van de eerste soort vind.