Lekker vers (af)gebakken honderdduizengranenbrood. En wat zit er in?? Een steentje, is die bakker nou helemaal be....! Een steentje?! Euhm...nee, geen steentje. Een stukje kies, van mezelf. Hoppekkee, daar komt alweer een kroon aan. Snif.

In Blankenberge vandaag wel.

Er moet een nieuwe badkamer komen in huize SmaRts. Pas 2 dagen bezig, maar ze ziet nu al door de baden de kranen niet meer. Iemand nog tips & trucs voor wat betreft valkuilen, aannemers, leveranciers? Uw informatie wordt zéér op prijs gesteld.

Iets meer zon en droog graag! ;-)

Feit: hoe meer ruimte, hoe meer zooi. De tijd van de diskettes is écht nog niet zo lang geleden (toch?), maar als ik zie hoe vol mijn externe harde schijven nu staan met foto's, muziek en her- en der wat software, kan ik me niet meer goed voorstellen hoe het was met die floppy's (1,44 mb!!). En natuurlijk maak ik nog steeds een back-up van wat op die harde schijf (schijven) staat voor het geval dat....én een kopie van die cd-rom op dvd (want met de komst van de dvd ging er nóg meer op schijfje). Én uiteraard een backup van de dvd, want tja, ook dvd's blijken een beperkte houdbaarheid te hebben. Zo heb je dus al snel een backup van je backup gebackup-ed. Jaja...non-post, ik weet 't. ;-)

Ik krijg van SmaRts BloGt geen rss-feeds meer, jullie wel? Ik zoek me gek naar waar het nu weer door komt. Somsss...word ik er zo moedeloos van.

Edit: 0:26 uur - Pfff...gevonden. Lamaar.

Nou, reken maar dat ik aan die uitleg niet veel heb. Grmpf.

Ik heb het al eens eerder geschreven: als je in Italië een ijsje koopt, dan krijg je waar voor je geld. Een bakje gevuld met ijs, zoveel als er in én op gaat. Dat krijg je. En als je midden in Rome nodig moet piesen, dan kun je gebruik maken van bijzonder schone en bovendien (!) gratis openbare toiletten. Zomaar. In Frankrijk koop je weer heerlijk versgebakken brood. Zélfs op zondag bakt de bakker er vers brood voor zijn klanten. Je kunt er gewoon om 7 uur al terecht en misschien al wel eerder als je even de bakkerij inloopt. Zomaar.

In Nederland wordt je bakje ijs 'slim' gevuld met een luchtbel onderin het midden en glad afgestreken. Er gaat geen microliter teveel ijs in dat bakje. En de openbare toiletten? Die zijn er niet en áls ze er al zijn, zijn ze te smerig voor woorden. Denk je slim te zijn om bijvoorbeeld tijdens je strandwandeling in Scheveningen in een café koffie te drinken (want dan kun je direct gebruik maken van het toilet), dan zul je raar opkijken als blijkt dat je alsnog een bedrag van tussen de € 0,50 en € 1,00 moet neertellen voor je plasje. Of het kleffe afgebakken brood dat bij de supermarkt ligt en de 'echte bakker' die zijn deur niet voor 08:30 uur (en dan heb je nóg geluk) open doet (mag doen?). En dan heb ik het nog niet over coffeeshops, paddo's en al die andere ongein die zogenaamd maar allemaal maar 'moet kunnen'.

SmaRtie heeft regelmatig buitenlandse vrienden over de vloer, maar het wordt toch steeds lastiger om hen uit te leggen hoe dat hier toch allemaal (niet) werkt. Nederland en imago? Breek me de bek niet open.


Zo. Dat lucht op.

Yep, ik ben een fruittiepje.

Ze gaat trouwen, ze had toen immers al ja gezegd. Maar haar weg naar geluk ligt, zoals bij zo velen, vol met hobbels en (val)kuilen. In mijn vriendinnetje bleek iets te groeien wat daar niet hoorde. En als een dokter dan op je 42ste al over een beperking in je houdbaarheidsdatum begint, dan krijgen die trouwplannen ineens een heel andere lading. Dit was een hobbel van de eerste orde. Eén die genomen moest worden alvorens de blik vooruit gericht kon worden. Nog erger: het grote trouwgeheim moest beetje bij beetje verteld worden aan bepaalde mensen, die anders het hele referentiekader waarin haar ziekte beleefd werd, niet meer begrepen. Want als mensen niet weten dat dié datum zo belangrijk is, snappen ze ook niet waarom je dán persé enigszins hersteld wil/moet zijn.

Vanaf de zijlijn mocht ik met veel bewondering getuige zijn van de manier waarop ze met dit alles omging en gaat. Want ook al is de operatie (nog maar net) achter de rug; het grote herstellen begint nu pas. Maar haar een beetje kennende niet eerder dan dat er getrouwd is! Trouwen doet ze héél binnenkort en daar. Vandaag heb ik haar op Schiphol veilig overgedragen aan de sterke arm van de marechaussee. - Even tussendoor voor hen een compliment: Schiphol is niet druk, maar megadruk. Rij voor de douane: drie kilometer. En dan moet je net geopereerd zijn, niet lang kunnen staan, geen mogelijkheid heben te zitten en te koppig om je als hulpbehoevend bij het inchecken aan te melden ;-) , SmaRts is natuurlijk wel op d'r achterhoofd gevallen (tijdje terug), maar niet gek en liep, toen het allemaal te lang ging duren, naar het dichtsbijzijnde marechaussee-kantoor met de vraag of vriendin wellicht via hen door mocht en dat mocht! Hulde! -

Ik kreeg net een sms; ze is geland. Ik wens haar een superbruiloft , een geweldige vakantie en een leven met veel geluk en liefde. Ik hoop dat we elkaar nog lang als vriendinnen mogen kennen. Geniet ervan mens!

Op een hooi (stro!)-schaap klimmen is nog niet zo gemakkelijk :-)

Ik heb het zo druk met mijn nieuwe PC, dat ik eigenlijk geen tijd heb om te loggen, maar vooruit. Hier nog een stukje Franse Bruiloft. Du pain en du vin, veel eten en veel drinken. En dat gedurende een aantal dagen, zo werkt dat daar. Wijn? Ja! In alle soorten: wit, rood en rosé. En nog meer, want in dit stukje Frankrijk ligt Chateau Chalon. Hoog gelegen komt hier onder andere de Vin Jaune vandaan.

De wijn is uniek in Frankrijk en kan inderdaad tientallen jaren oud worden. Dit is het gevolg van de wijnbereiding in combinatie met het lokale druivenras savagnin en de bijzonder kalkrijke bodem. Op de wijn ontwikkelt zich in het vat - dat niet helemaal wordt afgevuld en wordt opengelaten - een schimmeldekentje dat te vergelijken is met de schimmel die op Fino sherry de flor veroorzaakt. Deze schimmel op de wijn heet voile, en blijft er tot drie jaar op liggen, tot de wijn absoluut beendroog is. De voile zorgt voor de unieke smaak van de vin jaune. Hij verdwijnt vanzelf en ook daarna blijft de wijn nog jaren open op vat liggen, tot de wettelijk verplichte zes jaar en drie maanden. De wijn heeft een oxydatief karakter, maar dat hoort bij de smaak. Wanneer hij eenmaal deze jaren goed heeft doorstaan, kan hij bijna alles hebben. De beroemdste vin jaune is Château Chalon, zeer prijzig, maar nu begrijpt u ook waarom. Hij wordt verkocht in de bijzondere clavelin, een flesmaat alleen gebruikt voor deze wijn, inhoud 6,2 dl.(Bron)

Uiteraard mocht een bezoek aan een cave ook dit keer niet ontbreken en op de terugweg ging er dan ook een doos wijn mee, die gelukkig mijn ietwat enthousiaste bocht van 360 graden in de uitvoegstrook bij Nancy, overleefde. Als nabeeld geef ik je de wijngaarden van Chateau Chalon.

Hebben ze er gewoon één in de achtertuin staan. En hij doet het ook nog. Andere vrienden hebben er ook een staan en van twee worden één goeie gemaakt. Goed genoeg om 'm in te voeren en door de RDW te laten keuren, hoop ik. Als de onderkant in orde is, dan is 'ie van mij. :-D

Een bruilofts- en verjaardagsfeestje in Frankrijk. De verhalen en de foto's volgen vast nog, maar voor nu even een nabeeld van de blommen rondom het gebeuren.