Smarts Blogt

Archief -juli 2004

Wát voor tijd?

Komkommertijd. Overal.
Ja, komkommers met pindasaus, zó lust ik ze ook wel.
Hier geen komkommertijd. Alhoewel ik eigenlijk ook niets bijzonders te melden heb.
Ik heb voor jullie het muziekje vervangen. Ja, ik weet het: het werd tijd. Dit keer eentje van ons aller helden: The Beatles. En verder slechts de verkattiging van de definitie ‘verveling’. Jawel, ook zij hebben er last van met deze temperaturen. Je weet het zo langzamerhand wel toch? Klik op het kleintje voor een grote!

Mr. Hyde

Over het mysterie van onze hersenen.

Ongeveer twee weken geleden had ik een ontmoeting met de vrouw-van-mijn-tandarts / mondhygieniste / tandartsassistente. Ik denk dat je als vrouw van een tandarts automatisch multifunctionele vaardigheden opdoet, maar dat terzijde. Zij vertelde mij dat haar man, mijn tandarts dus, in december een ‘tia’ heeft gehad. Een tia is een hele kleine hersenbloeding. Hij is even halfzijdig verlamd geweest, maar inmiddels volledig hersteld. Vanuit mijn ervaring als verpleegkundige weet ik dat na hersenbloedingen karakterveranderingen kunnen optreden bij mensen. Alleen kende ik mijn patienten nooit voordat ze een hersenbloeding overkwam. Dus vergelijken was niet mogelijk. Ik kon slechts afgaan op de ervaringen van partners of andere naasten.

Maar vandaag was ik voor de halfjaarlijkse controle bij mijn tandarts. Hij is mijn tandarts al zo lang als ik me kan herinneren. Ik schat hem in leeftijd eind vijftig. Een correcte en professionele man. Heel serieus, degelijk, afstandelijk.

Tot vandaag (of waarschijnlijker: tot het moment dat hij de tia ‘beleefde’).

Voor het eerst maakte ik mee dat zijn spreekuur om half negen al een half uur was uitgelopen. De man praatte honderd uit en maakte schuine grapjes. Hij vroeg hoe het met mijn niet-roken was. “Dat hij het roken te lekker vind om te stoppen. Dat een beautyfarm in de buurt ontevreden mensen levert voor wat hun gebitten betreft. En dat je je daar helemaal kunt laten verbouwen, maar dat ik dat zeker niet nodig heb. En dat íe me zonder brilletje leuker vind dan mét. En dat hij van zijn vrouw niet zoveel mag praten omdat dan het spreekuur uitloopt, maar dat hij het juist zo gezellig vindt om lekker te kletsen.”

Een vulling blijkt finaal door midden gebroken. Ik krijg een afspraak mee voor over twee weken.
Verbouwereerd ben ik zijn praktijk uitgelopen. Glimlachend over zijn plotselinge openhartigheid en verwonderend over hoe zijn vrouw hiermee om zal gaan…

Informatie over tia’s vind je in deze brochure bij de Nederlandse Hartstichting.niet nodig heb. En dat

I scream Icecream

IJs.
Net zoiets als chocola.
Zucht.

Hier even een reclameblokje.

En net nu ik al die extra stoppen-met-roken-kilo’s kwijt ben, heeft zich een nieuwe ijstijd voorgedaan. Heerlijk ijs. In potten, in hoorns, in bekertjes, in cellofaantjes, met een lepeltje, lekker langs je hand smelten, met stukjes, met siroop, met nootjes, met slagroom en ga zo maar door.

De Haagen Dazs kan ik niet voorbij lopen zonder een bekertje met minimaal twee bolletjes Caramel Cone Explosion. Ben & Jerry’s? Idemdito, als het maar goed gevuld is. Cornetto’s, Chantilly’s , Rood-groen-geel-oranje, nu is ie weer groen-waterijs’, Magnum’s in alle soorten, Dubbeldik van Jamin of een Raket-retteketet.

En nu heb ik geen ijs.

Dus vrees ik met grote vreze dat ik binnen nu en pakkumbeet een klein kwartier in de auto zit op weg naar de benzinepomp of lokale snackbar op zoek naar ijs. En nee, ik verdien niks aan dit schrijven. Was het maar waar. En verhip, dat brengt me op een idee:

“Heren en dames IJsfabrikanten. Mocht u toevallig wél aan liefdadigheid doen, uw merk in dit blogje vinden en medelijden hebben met een arme en ex-lijnende blogger: Mail me dan even. Ik geef u met alle liefde en plezier mijn adres en dan kunt u die dozen ijs naar mij opsturen. Deal?”

Update 23:15 uur:
Vers geoogst:
I Scream

Rucksack

RugzakIk wilde er eerst niet aan, maar nader inzien en het besef dat ik eigenlijk twee camera’s heb, deed me vandaag anders besluiten. Ik heb nu immers een analoge en een digitale spiegelreflexcamera. En niet genoeg ruimte om ze mét hun accessoires op te bergen. Dus op zoek naar een nieuwe tas. En een rugzak is het toch geworden. En nee, hij is niet zomaar open te ritsen. En ja, hij heeft zijn eigen regenjas voor als het regent. Toch wel handig zo’n ding. Veel vakjes, zakjes en dingetjes en sjeemig wát een hoop geld. Maar ja, dat zijn die camera’s wel waard toch?

En wat een hoop lege vakjes heb ik nu = ruimte voor objectieven.

Voor mensen die aan liefdadigheid doen:
Ik zou, onder andere, deze graag nog hebben. 😉

Een stukje hart

(klik)

Omdat het soms zo moeilijk is
En vooral ontzettend gemeen
En je het gevoel hebt
Dat je er alleen voor staat

Ik denk aan jullie
En hoop op beterschap
Vandaag is het helemaal niks
Maar morgen gaat het beter, echt waar!

En een beetje aandacht doet wonderen
Dus mensen, pak je kans
Ga bij ze langs, lees, lach en vooral: reageer
En maak vandaag een wondertje!

Heet, heter, zweetst

Yep, het is bijna 4 uur. Ik had het warm. Vandaar.
Gedroomd over mijn moeder, die een beetje down klonk.
Over die strippenkaart die ik kwijt was.
Een uur liggen luisteren naar die vogel die elke nacht zo tekeer gaat.
En naar de teletekst gekeken.
Zodirect nog maar es een keer proberen.

Trouwens:
Het Knagende Vragen Archief weet waarom we zo slecht slapen bij warm weer.
Kijk hier.

UA-7562682-1