Smarts Blogt

Archief -2009

Plaatjes

Of ik dit keer bloedplaatjes wilde geven. Waarom? Dat wist ze niet. Zelf heb ik maar bedacht dat het is vanwege de aanstaande jaarwisseling en het daarmee gepaard gaande risico op het verlies van ledematen. Normaal gesproken geef ik plasma. Zo’n plasmadonatie duurt, afhankelijk van mijn Hb en of de naald goed gezet is, zo’n 45 minuten tot een uur. Het geven van bloedplaatjes duurt aanzienlijk langer: zo’n anderhalf uur. An-der-half uur voor 300 ml plaatjes. Je vult er verdorie net een flink glas mee.

Ik bedacht me vandaag dat zo’n zakje verschrikkelijk veel centjes zal opleveren als je ’t commercieel bekijkt. Als ik alleen kijk naar wat het kost om het te ‘maken’. De donor die het gratis geeft en er ook zijn heur tijd aan doneert, de bloedbank, de mensen die er werken, de machines die er staan en die onderhouden worden, de (na-)bewerkingen aan het door mij geleverde product. Ik zou best wel eens willen weten welke prijs een ziekenhuis neerlegt voor zo’n zakje celletjes.

Op zoek

Op zoek naar de doos met de bordspelletjes werd mijn aandacht afgeleid door die ene map met daarin die papieren. Moet je je voorstellen:

Als enig kind is ze geboren uit een huwelijk van net voor de oorlog. Ze weet niet beter dan dat hij haar vader is. Haar ouders zijn een aantal jaren na haar geboorte wel gescheiden, maar ze draagt zijn naam en hij betaalt alimentatie voor haar. Haar vader vertrekt naar Canada en begint daar een nieuw leven. Haar moeder blijft hier en doet hetzelfde. Binnen het gezin blijft zij echter wel altijd dat buitenbeentje met die andere achternaam, dat was niet even gemakkelijk. Contact met haar vader is sporadisch en per brief. Met haar zelfstandigheid, komt ook haar eigen gezin.

We leven ’84. Ze heeft haar dochters verteld dat zij een Opa hebben in Canada. Naar aanleiding van de opnieuw op gang gekomen correspondentie komt Opa voor een zomer over uit Canada en neemt zijn vrouw en allerlei leuke kadootjes mee.

We leven ’88. Haar oudste dochter heeft van haar eerste salarissen gespaard en wil samen met haar zusje op bezoek bij Opa in Canada. Met het vliegtuigticket in haar hand en klaar om te vertrekken, ligt daar ineens die brief van zijn 2de vrouw op de deurmat met daarin de mededeling: ‘Dat hij haar vader niet is’.

Daar staat ze dan. Ná boosheid en teleurstelling komen de vragen. Is die 2de echtgenote bang dat zij als eerste kind en rechtmatige erfgenaam haar kindsdeel bij overlijden zal eisen? Of spreekt ze de waarheid en is hij haar vader niet? Een zoektocht begint (rechtbankarchieven – vergeelde en pijnlijk confronterende scheidingsdocumenten –  instanties), maar strandt door dichte deuren. De mensen met mogelijke antwoorden worden ziek en overlijden. Haar oudste dochter stelt voor een brief te schrijven naar het programma Spoorloos, maar ze ziet op tegen de confrontatie met haar eigen moeder. Tot ook die sterft en haar grootste geheim mét haar de dood ingaat. Ze heeft het er niet meer over en lijkt zich over te geven aan het feit dat de antwoorden op de vragen nooit meer zullen komen.

En zo stond ik dus vanmiddag met die map met papieren in mijn handen. Want zij, die niet wist wie haar vader was, is was mijn moeder. En opnieuw komt bij mij die drang op om Spoorloos aan te schrijven. Zal ik het onderzoek alsnog voortzetten om antwoord te krijgen op de vraag of hij nu wel of niet haar vader was? Een gedeelte van onze ‘roots’ is niet toetsbaar. Op wie we lijken is voor een deel onbekend. Ach, ik weet het niet. Ik heb de documenten voorlopig gescand als backup, waarmee ze eventueel ook gemakkelijker te verzenden zijn. Ik ga er nog eens over nadenken.

Playtime!

Winterweer is spelletjesweer. En als het even kan: bordspelletjes. Dus het aloude maar-in-een-nieuw-jasje-gestoken Monopoly komt weer te voorschijn. Dit keer niet met die ellendige geldbriefjes, maar gewoon modern met bankpasjes en een pinautomaatje. Verder verandert er niet veel hoor: Smartie blijft failliet gaan! 🙂

Maar ook het kaartspelletje kwam weer even boven water: Pesten. En daarbij de discussie over hoe het gespeeld moet worden. Over de meeste regels waren we het wel eens, maar die boer…

Wanneer iemand een boer opgooit, mag deze de nieuwe kleur bepalen. De volgende speler moet verder spelen met de gekozen kleur. Soms wordt het toegestaan dat de boer van elke willekeurige kleur mag zijn wanneer deze wordt opgegooid. In andere gevallen moet de boer gelijk zijn aan de kleur die op tafel ligt. Ook is er een variant waarbij er een willekeurige kleur boer opgegooid wordt, maar vervolgens met de kleur van deze boer wordt verder gespeeld.

Welke functie had de boer in jullie variant?

Sneeuw

RET:
Vanavond 20 december rijden er GEEN bussen en trams meer.

NS:
Prognose voor maandag 21 december:
Houdt u ook morgen rekening met een zeer beperkte dienstregeling. Maak, indien mogelijk, morgen geen gebruik van de trein.

Html enzo

Even een tabelletje in HTML maken. Tsssk. Lang geleden, een heidens karwei en niet zomaar gedaan. Of toch? Windows Live Writer werkte in ieder geval als een trein en publiceert -als ik dat zou willen- direct naar dit blog. Een linkenlijstje was dan ook zo gepiept. Lekkerrrr.

UA-7562682-1