Smarts Blogt

Archief -april 2009

(On)vrijwillige seks?

Als nou bij wet onder andere geregeld is dat:

…een sjiitische man zeker eens in de vier dagen recht heeft op seks, tenzij zijn vrouw ziek is…

Dan zou je kunnen stellen dat er geen sprake is van verkrachting als zij een keer geen zin heeft. Is dat wat dan? En die wet is gewoon ondertekend door Karzai. Gewoon, omdat het hem stemmen oplevert voor zijn (kots) democratische regering. Die man van het land waar onze militairen strijden, waar wij bakken met geld aan hebben uitgegeven voor de ‘ Afghanistan-top’  in Den Haag. Nou weet je wat…doe mij maar een Afghanistan-stop.

Veggie II

Iedere dag weer roep ik dat ik het niet volhou, dat ik het saai vind en de vleesvervangers verschrikkelijk. Bij de ‘borrel- op-de-zaak’ (die gelukkig maar zelden plaatsvindt) altijd weer enigszins gênant om te vragen wat de hapjes zónder vlees zijn. En vaak zijn die maar van één soort: van die -blergh- mini-kaassoufflés. Bovendien levert mijn vraag geheid een discussie. Zodra ik zeg dat ik geen vlees meer eet voelen een hoop mensen zich geroepen zich aan mij te verantwoorden waarom zij wél vlees eten.  Vrrreeemd verschijnsel…..want ík vraag er niet om en ik veroordeel niemand, iedereen moet vooral doen waar ‘ie gelukkig van wordt (binnen acceptabele grenzen natuurlijk).

Dus al met al leven we vandaag 14 april en ik eet nog steeds geen vlees. Ik ben wél uit eten geweest en heb ook eters over de vloer gekregen. Die krijgen (desgewenst) gewoon vlees. Ik ga mijn gewoontes niet aan een ander opleggen. De stamppottenkwestie is me, omdat ik pas in januari gestopt ben met het eten van vlees, bespaard gebleven.  Stamppot zonder vleesjus…is dat te doen en lekker?? Maar wat denk je hiervan: met het mooie weer nadert wel het barbecue-seizoen. Pfff…iemand nog leuke veggie bbq-recepten (neehee, niet alweer gegrilde pompoen…).

69

“Ik miste je op het werk vandaag”.

Dat was gisteren, 7 april. Maandag vond ik dat het kon, want hoewel ik op woensdag al mijn vaste vrije dag heb, moest het dinsdag dan ook maar. Want 7 april is de verjaardag van mijn vader. Op de één of andere manier bieden de sterf- en verjaardagen van mijn ouders dé gelegenheid om stil te staan in de hectiek van het leven. En extra aan ze te denken. En me een voorstelling te maken van hoe zijn verjaardag zou zijn gegaan – de laatste verjaardag vóór zijn 70ste.  Hoe zou hun leven er uit hebben gezien? Inmiddels allebei gestopt met werken en genietend van hun (kleine) pensioentje? Lekker weg met de caravan?

Als ik het zo schrijf belachelijk onvoorstelbaar gewoon. Want ik kan me er geen voorstelling van maken. Hoe hard ik het ook probeer. Wat uiteindelijk altijd boven komt drijven is hun ziekbed. Dat heeft blijvende groeven in mijn geheugen gekrast. Ik zou er hele dagen over kunnen vertellen. Maar dat doe ik niet. Hoedanook. Het is inmiddels 8 april. Z’n 69ste verjaardag is alweer over. Op naar de 70.

UA-7562682-1