Smarts Blogt

Archief -november 2009

image_pdfimage_print

Nike+

Even een reclameblokje tussendoor.

Om mezelf te motiveren met hardlopen heb ik een Ipod Nano aangeschaft. Leuk, klein, licht en handig. Beetje aan de prijs voor een mp3-speler, dat wel, maar hij kan meer dan alleen maar mp3-tjes afspelen. Er zit een stappenteller op, een camera en hij geeft het radiosignaal door. Hardlopen is geen enkel probleem voor het ding; er blijft niets hangen en er loopt niets vast.

Nike en Apple zijn bovendien een samenwerking aangegaan op het sportieve vlak. Met een sensor op (of in) m’n (Nike-)schoen en een ontvangertje op m’n Ipod krijg ik tijdens het lopen al door met welke snelheid ik loop, hoe lang én hoe ver ik al gelopen heb. Via de Nike Running site kan ik mijn trainingen in grafieken terugzien. Ik kan er doelen stellen, me inschrijven voor uitdagingen en mijn trainingen wereldkundig maken op netwerksites als Twitter of Facebook. Bij het behalen van een mijlpaal of een persoonlijk record complimenteert een bekende sporter mij met m’n prestatie. Ná de traningen met Evy voor de 10 kilometer (ik heb nog -maar- 10 trainingen te gaan), kan ik er een schema vinden voor een halve of een hele marathon.

Allemaal leuk en het maakt dat ik mezelf met nog meer plezier het snot voor de ogen loop 😉

Dit was mijn training van vanochtend. Een nieuwe route maakte dat ik aan het eind van mijn training nog route over had en dus door ben blijven lopen.  De grafiek leert me ook dat ik wél goed inloop, maar bij het uitlopen mijn tempo niet voldoende terugdraai. Een leer voor de volgende keer. Het ging uiteindelijk heerlijk.

Met mijn motivatie is (nog) niets mis.  Maar hoe ga ik gemotiveerd blijven? Kan dat in mijn uppie nu de trainingen langer (en daardoor saaier?) worden? Ik lijk een loper te zijn die het liefst alleen loopt.  In iemands tempo lopen dat niet het mijne is, zie ik niet zitten. Het volgende vraagstuk doet zich nu dus voor: ben ik al toe aan een lidmaatschap bij van één van de twee atletiekverenigingen hier in het Dordtsche?

Zolang er nog geen antwoord op die vraag is en ik vanuit mezelf gemotiveerd ben is er geen probleem. Met Evy, mijn Ipod, de grafiekjes en de lekkere muziek gaat het helemaal goed komen. Tegen de tijd dat ik die 42,2 kilometer achter elkaar loop, weet ik vast het antwoord op d de vraag. Maar zover ben ik nog lang niet!

Een lach per dag

08:30 Uur op de fiets, hopend op een droge tocht naar mijn afspraak. Op de kruising heb ik voorrang op die andere fietser, die daardoor even achterblijft. Bij het inhalen houdt hij een tel in en zegt: “Mag ik je vragen welke luchtje je op hebt? Het ruikt heerlijk! Het lijkt wel of ik zó het voorjaar in rijd!”. Ik roep: “Dank je wel! ’t Is Flower, van Kenzo!”. En onder: “Een fijne dag nog!” zet hij aan en fietst uit mijn gezichtsveld. Mij met een verwonderde lach op mijn gezicht achterlatend.

Heerlijk die kadootjes die je soms zomaar van mensen krijgt!

So far

Het lopen en het lijnen. Jaja, Smartie was weer aan het lijnen. Dat bleek nodig. De laatste keer dat ze namelijk serieus met haar gewicht oog in oog stond (deze zomer ergens in een bloedbank), schrok ze er zó van dat het hoog tijd werd voor drastische maatregelen. Een plan en vooral: veel bewegen. De laatste jaren was de balans tussen actief zijn en inactief (lees: vooral veel achter de pc zitten) doorgeslagen naar een inactiviteit waar je U tegen zegt. Met wat aandacht voor mijn eetpatroon (‘snoep verstandig, eet een appel’, gaat nog steeds op) en vooral 4x per week mezelf in het zweet werken, gaat het weer de goede kant op. Minder achter de computer zitten en meer doen. In de spiegel zie ik nu weer mijn eigen oude…uhh jonge vertrouwde lijf. En meer belangrijk: het bewegen gaat gemakkelijk. Nog steeds geen ongemakken tijdens het hardlopen. Natuurlijk moet ik me motiveren met doelen. Mijn eerste doel was 5 km aaneen lopen. Mijn doel nu is 10 km aan een stuk. Ik liep vanavond 50 minuten achter elkaar. Bij 10 km moeten dat zo’n 70 minuten zijn. Nog 16 trainingen en dan ben ik er. Wow.

En oja, voor het geval dat nog niet duidelijk was: hardlopen is fijn, zélfs bij windkracht 28. Het loutert, het laat me nadenken, het geeft me rust, maakt dat ik trots ben op mezelf, ik verleg mijn grenzen, het werkt relativerend en is meditatief.

UA-7562682-1