Home / Archive by category "mèr op missie"

Vierdaagse

Zuslief gaat als militair meelopen met de vierdaagse. En ze heeft een loopmaatje nodig, want haar militaire loopmaatje is even druk met andere zaken. Aangezien ik altijd wel in ben voor een wandelingetje, ga ik met haar mee. Ergens moest ik nog iets van wandelschoenen hebben. Dus op pad. We begonnen met een klein rondje van 5 kilometer op het eiland van Dordrecht en vervolgens naar de grotere afstanden buiten het eiland. Het langste rondje dat we vorige week liepen was 33 kilometer. Zij op kisten en haar grote militaire rugzak. Het is niet de bedoeling dat ze met volle bepakking gaat lopen, maar een beetje solidair wil ze wel zijn. Ik niet op kisten en met een klein rugzakje. Maar ja, ik ga dan ook niet de Nijmeegse lopen.

Ik fungeer ‘slechts’ als haas, door met haar mee te lopen probeer ik haar te motiveren en te ondersteunen. Onderweg hebben we het over van alles en nog wat, proberen we ons niet helemaal de blaren te lopen, halen we onze doelen en we zien nog eens wat. We zetten er een stevig tempo in als het kan en het is dus ook nog eens goed voor ons lijf. Onderweg hebben we leuke ontmoetingen en af en toe nemen we een fotootje van de omgeving. Erg leuk!

wandel1 wandel8 wandel7 wandel6 wandel5 wandel4 wandel3 wandel2

Zuster de Vries

Nee, niet Zuster, maar ‘Broeder de Vries’. Zo heet de organisatie waar Zuslief op dit moment stage loopt. Stage buiten haar eigen werkgever, maar zeer gerelateerd aan de medische evacuaties waarvoor ze is opgeleid. Het bedrijf doet aan wereldwijde medische hulpverlening. Voor haar betekent het dat ze meedoet aan repatriëring van zieken in het buitenland en even niet persé van defensiepersoneel.

Zo moest ze de afgelopen dagen al even heen en weer naar Alicante, Franse, Oostenrijkse en Zwitserse Alpen (ja inderdaad, wintersporters na ongelukken op de piste) en terwijl ik dit schrijf,  vliegt ze over de Zwarte Zee naar Bangkok om een mevrouw van 80 jaar op te halen. Geregeld en in opdracht van de ANWB alarmcentrale. En dat doet Zuslief in d’r up. Gewoon zomaar.

Over een paar uur komt ze daar aan om dan na twee dagen weer terug naar hier te reizen, mét patiënte uiteraard. En hopelijk heeft ze dan even over de nachtmarkt kunnen struinen of een boottochtje kunnen maken over de khlongs en lekker authentiek Thais gegeten.

Zit ik morgen wel weer gewoon achter mijn bureau. Saaaaaiiiii.

Minhad

Dinsdagavond 22:00 uur telefoon.

Oh, vrijdag eet ik denk ik niet mee. Het zal wel laat worden. Dan zie ik je zaterdag wel.

- Okee, goed. Moet je vrijdag doen dan?

Nou, dan kom ik net weer van Minhad en we landen pas om 19:45 in Eindhoven.

- Euh…Minhad??  Landen?? Heb je een med-evac dan?

Ja, oh, had ik dat nog niet gezegd? We vliegen morgenochtend vroeg.

Het wordt al routine voor haar, maar niet voor mij. Ik blijf het allemaal maar een beetje eng vinden. Vanavond is ze gelukkig weer terug. Nu maar hopen dat de landing met het vliegtuig een beetje soepeltjes verloopt en dat ze niet een piloot heeft die nog Nederlands moet leren: Ik land – Hij landt – Wei land .

Ja, flauw, ik weet ‘t  :)

Hotlips in actie

En hup, daar gaat ze weer. Om 16:30 in de auto. Rijdt nu in haar uppie in een defensiebus (!) naar Schiphol in de hoop dat ze daar om 21:00 uur het vliegtuig naar Groot BrittaniÎ (ik gok op Londen? Birmingham dus) haalt. Daar dan de taxi in voor een ritje van zo’n 150 kilometer, overnachten in een hotel en morgen mÈt zieke/gewonde collega weer terug naar Nederland.

Nee, het was niet de bedoeling dat zij alwÈÈr ging, want ook daar hebben ze een roulatiesysteem. Maar nummer ÈÈn had even geen oppas, bij nummer twee ging ook logistiek iets mis en zuslief was nummer drie. Toevalligerwijs en gelukkig was ze al van plan om in het Brabantse te overnachten en dus voorzien van schone onderbroek en tandenborstel :-)

Note to baas van zus:

- hiervandaan alvast die taxi en dat hotel regelen en snel graag!

- bonus bij de beoordelingsronde

- creditcard van de ‘zaak’

- bonus

- toch maar die auto van de ‘zaak’?

- roulatiesysteem even checken

- oh, en de bonus. Of had ik die al genoemd?

Flightnurse

We waren druk doende uit te vinden waar we morgen heen zouden gaan. Broodjes, eierkoeken en donuts ingekocht ‘en koffie doen we onderweg wel’. Wordt het Brugge, Luxemburg, Aken of Keulen? Daar waren we nog niet helemaal uit. Tot dat telefoontje.

‘Of ze even een zieke collega wil ophalen’. In haar bedrijf betekent ‘t dat ze als begeleidend verpleegkundige meevliegt in het transport van zieke, gewonde en soms gesneuvelde collega’s. Morgen vliegt ze naar een of ander Arabisch Emiraat om dan overmorgen naar en weer terug van Kreta naar Eindhoven te vliegen.
Soort van naar Groningen via Maastricht.

Dus nee, zus gaat niet mee naar Brugge, Luxemburg, Aken of Keulen. Alsof die opties niet interessant genoeg waren. Pfff, je hebt ook altijd baas boven baas… ;-)

Succes meid, die stedentrip komt nog wel!

Klussen

Klussen

Een deurpost maken (want die ontbrak :-S), even een stukje muur aansmeren (want die was ‘niet glad’ = understatement), die ‘geweldige’ kleuren neutraliseren (het zou verboden moeten worden!), een muurtje slopen (want zélfs opzettelijk krijgt een normaal mens het niet zo scheef), plafonnetje gestuct, nieuw laminaat gelegd en ga zo maar door. We zijn nu bijna drie weken verder en het krijgt warempel vorm. En nu al durven we te zeggen dat het zoveel meer waard ís dan het wás.

Huis II

Natuurlijk moeten er steeds de voor-en-na foto’s gemaakt worden, maar ik kon het vanmiddag gewoon niet laten even een ander (lijdend) voorwerp te zoeken. Zuslief stond er namelijk zó geweldig voor. Ja, ik ben de evil-sister van de twee, ik geef het toe :-P hierbij dus: de trap :-)