Smarts Blogt

Categorie -muziek

image_pdfimage_print

Glastonbury 2017 vervolg II

Als je hier net begint met lezen over onze ervaringen met Glastonbury 2017, kun je beter eerst hier en dan hier klikken. Dan hou je een beetje de chronologische volgorde van het festival aan. En oja, als je denkt dat je zo door deze post bent; fout! Tis een heel verhaal 🙂

Met de eerste twee dagen achter ons, stond de vrijdag in het teken van het verwelkomen van onze vriend die door omstandigheden later kwam (zie vorige posts). De planning was dat hij ergens halverwege de middag zou arriveren. Omdat het festival van uitslapen houdt, start alles pas tegen het middaguur. Lekker chill. Tot die tijd is het heerlijk struinen over het festival terrein, beetje shoppen, lekker lunchen. Het eten op Glastonbury is overigens supergoed. Ik weet niet of het ergens beter, diverser en uitgebreider kan dan hier.

De grote podia hadden vanaf vandaag hun programmering. We keken even bij de Pretenders, die kenden we. Chrissie Hynde zag er nog steeds goed uit en klonk alsof er geen tijd verstreken is sinds ze voor het eerst Stand By Me zong. Maar met 100+ podia was er natuurlijk maar een handvol bands die wij kenden. En dan kun je regelmatig verrast zijn door wat je ziet of hoort. Zo was er op die vrijdag de band Bo Ningen, een noise-rock band uit Japan. Die gingen he-le-maal uit hun stekker met een retegoed optreden en het publiek ging dus ook mee uit hun stekker. Degenen die mij kennen weten dat ik hier wel van hou: beetje herrie. Geweldig!

Verder struinend kwamen we bij een nieuw gedeelte: Cineramageddon. Een grote openlucht drive-in bioscoop, maar dan net een beetje anders. En ja: “Glastonbury is the only place in rain soaked Brexit Britain where an outdoor post apocalyptic drive-in cinema can possibly work.” (Julien Temple, de bedenker). Het was maar goed dat het beter weer was dan vorig jaar. Ik weet niet of het anders zo’n goed idee was geweest.

Je boekt een auto voor een film, dat is je stoel. Vanuit je auto kijk je naar dat grote filmscherm. De meeste auto’s zijn zo gepimpt dat ze zo uit een Mad Max film lijken te komen. Cineramageddon zou officieel geïntroduceerd worden door Johnny Depp. Helaas lukte het ons niet om van te voren een auto te reserveren. Zoals je op de foto ziet, was het aantal auto’s beperkt en de kaartjes waren ook hiervoor zo weg. Helaas pindakaas.

Klik hier om verder te lezen

Glastonbury 2017

Ja Pinkpop was er ook nog, maar hee, een Pinkpop met Justin Bieber als headliner…neh. Gelukkig waren er Greenday en System of a Down, want anders… Gauw maar over naar Glastonbury. Maar pas op, het wordt een heel verhaal.

Dat verhaal begon natuurlijk al in oktober 2016 bij de start van de verkoop van de kaartjes. Bij Glastonbury werkt het zo: je registreert je van te voren met foto. Want alleen dan mag je kaartjes kopen zodra de verkoop start. De verkoop gaat via de site van See-ticktets en hoewel gelinkt aan Eventim/Ticketmaster, werkt het toch anders. Er is geen wachtrij nee, het is gewoon ouderwets refreshen (f5-en dus) en hopen dat je ertussen komt. Als dat lukt, betaal je in eerste instantie een gedeelte van het kaartje, een ‘deposit’. In april daaropvolgend moet je dan het restant betalen. Doe je dat niet op tijd, dan ben je je deposit kwijt én je recht op dat kaartje. Want dat kaartje gaat dan de resale in.

Lukt het je dus niet om de eerste keer in oktober een kaartje te scoren, dan heb je in april dus nog een kans -hoewel klein- in de resale. Nou, het ging voor geen meter in oktober. In ieder geval niet zoals het jaar daarvoor. Binnen no time waren alle meer dan 100.000 kaarten verkocht. Uitermate teleurstellend, ook al wisten we niet eens wie er zouden optreden.

Tijd voor een plan de campagne. Natuurlijk gingen we ook voor Pinkpop, maar een groot festival, daar zouden we eigenlijk gewoon bij moeten zijn. We besloten dat Roskilde het dichtst bij de ervaring van Glastonbury kwam en voor die verkoop liep het eigenlijk helemaal geen storm. Met alle gemak van de wereld kochten we daar kaarten voor. Ook van Roskilde was toen nog geen line-up bekend, maar we verwachtten dat het op zijn minst de prijs van een kaartje waard moest zijn. Maar het bleef knagen; het was eigenlijk toch maar de noodzakelijke vervanging van dat ene grote festival. Maar niet getreurd, huppekee, get on with it. Luxe probleem! En zo gingen we voort.

Toen werd het april 2017: de resale van Glastonbury stond in de agenda. Alledrie hadden we blijkbaar nog niet definitief psychisch afstand genomen van Glastonbury, want toen ik de avond ervoor aan beide heren vroeg: “Zal ik morgen toch nog een poging wagen?”, kwam er een volmondig “Ja!” Dat de line-up van Roskilde een beetje mak bleef, speelde zeker en vast een rol (in retrospectief had het wel  mijn enige kans geweest om Chester nog met Linkin Park te zien, maar helaas).

Daar zat ik op die zondagmorgen vroeg. In mijn up in een afgesloten computerkamer. Ingelogd op de mac en supergeconcentreerd te wachten op dat moment dat de verkoop zou starten. 1000x  de tijd gecontroleerd, want tijdsverschil. Creditkaarten klaar, registratiegegevens klaar, talismannen (passen en bandjes van Glasto 2016) naast me op het bureau.

Iets van 35.000 kaarten (het exacte aantal wordt nooit verteld) beschikbaar en een veelvoud daarvan aan mensen die ook een kaartje wilden. Hoe groot was de kans? Geen idee. Refresh = F5 en op de Mac is het apple+R. Rammen op dat toetsenbord en hopen en duimen en hopen en duimen, wat een zenuwentoestand! Ik snap wel dat die mannen dat aan mij overlaten. Die ene heeft helaas al jong een hartinfarct doorgemaakt en de ander zou het ervan krijgen.

Klik hier om verder te lezen

Over muziek en andere schone kunsten

Pinkpop Overview

Klik voor groter (pas op, heule grote afbeelding!)

Juni 2016 stond voor ons in het teken van de grote festivals.

Als eerste was daar Pinkpop. Het was opnieuw geweldig. De line-up was wellicht wat minder spectatucalair, maar het weer zat mee (behalve de zondag dan) en de sfeer was gewoon weer top. Hebben we alles gezien wat we wilden zien? Nee. Zo gaat het steeds. Zo’n festival laat zich -ondanks appjes en zorgvuldige planning- niet echt sturen. Bandjes gezien die niet op de planning stonden, maar hartstikke leuk bleken en andere bandjes niet gezien omdat we stonden te schuilen voor een wolkbreuk. Red Hot Chili Peppers waren leuk, Rammstein indrukwekkend en Paul Mc Cartney was gewoon Paul Mc Cartney. Skunk Anansie was super (mee op de foto gegaan!), Lionel Richie gezellig, John Newman top. En nog veel meer. Hier de officiële aftermovie om een impressie te krijgen:

De zondag was dus qua weer wel een beetje prut. Er waren al een paar fikse buien geweest. We hadden poncho’s bij en op het festivalterrein was er eigenlijk niets aan de hand; regen is maar vocht en dat is echt niet erg. Op de plekken waar veel mensen liepen werd het wel wat drassig en daarna toch goed modderig. Zo ook op de camping. Omdat er veel mensen in de loop van de zondag vertrokken en dus ook al hun spullen pakten, was het terrein aardig modderig geworden. Gelukkig stonden we op een plek dichtbij de uitgang. Opnieuw hebben we ervoor gekozen om pas op maandagochtend te vertrekken en die laatste nacht nog gewoon op de camping door te brengen. Relaxed, op het gemak en weet je, je wordt toch vroeg wakker. In alle rust ’s morgens de spullen gepakt en op weg. Helaas zat een van ons met de auto vast en kon pas weg met behulp van een tractor. Toch ook wel weer wat om eens die hele modderige kant van zo’n festival te zien. HAHAHA. Wisten wij veel wat ons in Glastonbury te wachten stond!

Klik hier om verder te lezen

Looplijstje

1,7 Uur heb ik. Dat is nog niet genoeg voor een marathon. Daarvoor heb ik zeker 4 tot 5 uur muziek nodig. Maar ik ga er helemaal van uit dat, tegen de tijd dat ik een marathon kan lopen (en dat is misschien wel nooit), ik mijn looplijstje tot 5 uur heb uitgebreid. Voor de 16 kilometer die ik nu als doel gesteld heb voldoet het net, denk ik.

Mijn langste afstand sinds ik weer begonnen ben met lopen  (8 januari 2011) is nu 10 km officieus en 8,8 km officieel. Het gaat lekker en met de juiste muziek op mijn hoofd nog lekkerder, maar daar schreef ik al eerder over.

Hierbij de laatste update van mijn looplijstje (klik op de afbeelding voor groter). Volgens kenners allemaal rond de 170 beats per minuut. Blijkbaar ‘mijn’ ideale looptempo; ik loop hier lekker op. Indien iemand nog suggesties heeft voor andere nummers in hetzelfde tempo, dan wil ik die graag weten. Bij voorbaat dank!

Zondag

Ik ben de dag begonnen met een rondje hardlopen en het ging geweldig goed. Acht kilometer in dezelfde snelheid als gisteren, toen ik er zeven liep. Ik kon voor mijn gevoel nog veel langer doorlopen, maar ik moest tenslotte volgens mijn schema 30 minuten en daar was ik al overheen. Winterbroek, mutsje en handschoenen aan. Het was wel erg koud en voor het eerst dat ik ook echt drie bovenlaagjes aan had. Een korte mouwen base layer, daarover een lange mouwen tweede laag en daaroverheen mijn fluorescerend gele zomerjackje.  Ik heb tijdens het hardlopen altijd een snotneus, dus ik móet plek hebben voor snotlappen. En voor mijn iPod natuurlijk. Mijn tenen kreeg ik niet warm met het lopen, maar de rest van mijn lijf gelukkig wel.

Ik ben de enige die mezelf kan motiveren voor wat het hardlopen betreft. Muziek helpt me daar wel enorm bij.  Van @hannekemeier kreeg ik linkjes naar jogtunes , een site met muziek op tempo, maar ook naar een site met running music en eentje naar een site met een tool waar je van je éigen muziek de snelheid kan ‘tellen’. Erg leuk.  Zo kreeg ik bevestigd dat 170 Bpm echt míjn looptempo is. Muziek op mijn oren in mijn tempo loopt geweldig relaxed, hoe gek dat misschien ook klinkt voor hardlopen. het enige dat ik nog wens zijn de perfecte oordopjes voor tijdens het hardlopen. Dopjes die niet uit je oren vallen met snoertjes die gemakkelijk weg te werken zijn. Ik heb mezelf gisteren getrakteerd op deze dopjes van Sennheiser. Hoewel goed, vind ik het toch nog steeds niet ideaal.

Verder had ik plannen voor vandaag waar tot nu toe niets van terechtgekomen is. En da’s maar goed ook, want daarmee heb ik mezelf ongetwijfeld geld bespaard. Geld dat ik anders tijdens een koopzondag had uitgegeven aan zaken waar ik achteraf spijt van zou hebben gekregen. In plaats daarvan heb ik lekker op het gemak de kranten van gisteren doorgespit onder het genot van grote bakken hete thee. Heerlijk. Laat die grijze dag maar lekker grijs zijn, ik speel mijn eigen zonnetje wel.

Van muziek en van toen

Eens in het jaar hebben we hier in het Dordtse, in ons eigen -kuch-  Central Park, het Wantijfestival. Altijd weer leuk om er te komen. Lekker met blote voeten in het gras. Iets te eten en te drinken op z’n tijd. Nieuw talent en oude bekenden; een reunie in het park. Wat fijn om bepaalde mensen weer te zien.

Heerlijk.

UA-7562682-1