Smarts Blogt

Tag -blog

image_pdfimage_print

Herinneringen

Een hele lieve collega zegt altijd: “Iets is altijd ergens goed voor.” Gelijk heeft ze. Je ziet het niet altijd direct, maar het doel van alles komt uiteindelijk in zicht. Dat familiegedoe nog niet hoor, maar de onrust die het in mij veroorzaakt, maakt dat ik weer ga graven in herinneringen. Gelukkig heb ik veel herinneringen hier op het blog vastgelegd.

Bovendien ligt daar nog steeds het project ‘Boek’. Een bestseller zal het niet worden, maar als ik de geschiedenis van ons gezin vanuit mijn perspectief kan beschrijven, zal ik gelukkig zijn.

Maar first things first. Omdat ik nogal ondersteboven was van hoe volwassenen met elkaar omgaan, wilde ik mijn laatste blog uitprinten en opsturen met de kerst. Waarom met de kerst? Geen idee, dat kwam zomaar in me op. Ik heb uiteindelijk niet gewacht tot de kerst. In overleg met zuslief heb ik het gewoon gedaan. Wat er ook van moge komen. Maar onder het mom van practice what you preach, vond ik dat ik in ieder geval feedback moest geven.

Moest? Ja. In elke opleiding die ik heb gedaan, kwam namelijk het Johari-venster ter sprake. Heel in het kort:

De vier kwadranten

Het Johari-venster heeft vier kwadranten:

  Bekend aan jezelf Onbekend aan jezelf
Bekend aan anderen Open Ruimte Blinde Vlek
Onbekend aan anderen Verborgen Gebied Onbekend gebied
  • De open ruimte is aan beiden bekend, hier kan over gecommuniceerd worden.
  • De blinde vlek is wel bekend aan anderen, maar niet aan jezelf. Voorbeelden hiervan zijn als iemand vaak een bepaald stopwoord gebruikt, of als iemand een slechte adem heeft.
  • Het verborgen gebied houden mensen bewust verborgen voor anderen.
  • Het onbekende gebied is zowel voor jezelf als voor anderen onbekend, en daarmee geen onderwerp van communicatie.

Gebruik van het Johari-venster

Het Johari-venster geeft zicht op waarover je communiceert en hoe je je aan anderen presenteert. In het algemeen is het in een vertrouwde relatie goed om de open ruimte zo groot mogelijk te maken. Dat kan op twee manieren:

  • door feedback te vragen van anderen verschuift ruimte van de blinde vlek naar de open ruimte, en
  • door open te communiceren verschuift ruimte van het verborgen gebied naar de open ruimte

Je hoeft echter niet alles blindelings te communiceren. Het kan handig zijn om bepaalde zaken (nog) niet te communiceren, bijvoorbeeld als het gaat om

  • vertrouwelijke informatie, waarbij je niet zeker bent of de ander dit voor zich kan houden,
  • zaken waarvan je inschat dat de ander er niet (goed) overweg mee kan, of
  • als het de ander niet aangaat, bijvoorbeeld het vrijgeven van seksuele geaardheid of geloof tijdens een sollicitatiegesprek.

Kortom: aan de hand van het Johari-venster kom je te weten welke eigenschappen van jou openbaar zijn en welke eigenschappen niet.

Dus ja, ik vond ik dat ik in ieder geval feedback moest geven. Ik heb het namelijk niet ontvangen en zoals je in het venster ziet, blijft communicatie dan altijd lastig. Om te voorkomen dat de ander in eenzelfde situatie komt, geef ik (graag) feedback.

schermafbeelding-2016-11-10-om-21-05-33Onverwacht resulteerde dit toch in een afspraak die nog plaats moet hebben. Fijn. Al was het maar omdat sommige informatie sinds 13 jaar een eigen leven is gaan leiden. Met die wetenschap in mijn achterhoofd ontstond een behoefte aan het bundelen van relevante informatie. Maatje A5, dubbel geprinte pagina’s en alle uit de categorie: herinneringen, mijn vader en mijn moeder. Het is een klein bundeltje van 34 pagina’s geworden. Op die pagina’s staan dierbare herinneringen, anekdotes, foto’s. Fijn om weer eens terug te lezen. Leuk om te bundelen als een soort eerbetoon aan mijn ouders. En bovenal: een leuke bezigheid op een druilerige zondag. Ik was weer van de straat.

Nu dat projectje af is, is het tijd om weer verder te gaan met ’t Boek. Ook dat wordt een mix van verhalen en foto’s en andere wetenswaardigheden. De vraag is alleen hoe uitgebreid ik het ga vast leggen. Al schrijvende komen er allerlei details naar boven drijven en ik weet niet of ik die allemaal ook op wil nemen in ‘het boek’.  Ik word bovendien ook absoluut niet gehinderd door enige kennis van professioneel schrijven, maar ik heb de hoop dat het ooit goed gaat komen. Ik heb er in ieder geval weer even zin in om verder te schrijven. En zoals mijn moeder zei: “Wie schrijft, die blijft!”

Serendipity

Serendipity.

Dat is de naam van de nieuwe jas die over dit blog hangt. Het importeren van de berichten uit het  oude blog is gereed. De reacties konden niet mee, dat is jammer, want sommige berichten werden hele gesprekken, maar goed. Het is zoals het is. Wat belangrijk voor mij is, is dat de berichten zijn overgekomen en gepubliceerd. Die berichten laten zien waar ik op dat moment mee bezig was. Want het blog bestaat alweer sinds 2004. Het is geboren net voor het overlijden van onze vader, net iets meer dan een jaar na onze moeder. Ik kon van me afschrijven en dat is goed te zien aan de hoeveelheid berichten in 2004: beduidend meer dan in de andere jaren.

Enfin. Alle berichten staan op nu allemaal hier op deze plek. Alle linkjes in de berichten zullen niet allemaal meer werken of verwijzen naar webplekken die niet meer bestaan. Tijdens het importeren heb ik daar zoveel mogelijk rekening mee gehouden, maar ik moet ook eerlijk bekennen dat ik aan het eind wat minder zorgvuldig werd. Al met al weer een karwei waarmee ik mezelf beloond heb met een nieuw thema voor dit blog. Mijn kleuren, mijn rust: wit, grijs en zwart en een fliepsje kleur. Alle functionalteiten van dit thema moet ik nog gaan ontdekken. Dus werkt er iets niet zoals je zou verwachten, schroom niet en laat het me vooral weten.

Van woorden

“Jij bent van de woorden!”, roept mijn collega met enige regelmaat als er een woordvoerder nodig is. Die collega die niet eens enig besef heeft van dat er van mij zoveel woorden op het WWW te vinden zijn. Want veel zijn het er.

Ik ben nog steeds bezig met het invoegen van de berichten uit mijn vorige blog in deze. Maar wat een karweitje is dat. Gelukkig ben ik niet alleen van de woorden, maar ook van het engelengeduld. Ik heb namelijk nog maar (!) 1.066, je leest het goed: één-dui-zend-zes-en-zes-tig, berichten onder handen te nemen. Dus ver-her-excuseert u mij terwijl ik even een computerelleboogje oploop? 🙂

Bezigheden

Lekker druk met van alles en nog wat. Uiteraard nog steeds met het invoegen van oude berichten in dit blog. Maar ook met het opzetten van een nieuw fotoblog. Het oude blog (Bouncing Light) heb ik weggemikt. Hopsakee, zomaar (wél bewust dit keer) pfffft weg! Wel een verhuisbericht achtergelaten, zodat alle bezoekers naar het nieuwe blog worden gelinkt. Dit is de nieuwe:

Gewoon in het Nederlands (moet er alleen de Nederlandse WordPressversie nog op zetten) en lekker wit, passend bij dit blog. Hij is nog wel ‘under construction’ en dus aan verandering onderhevig. Zo weet ik bijvoorbeeld nog niet of ik de reacties nu wel of niet open zal laten. Ik kan er namelijk ook een soort van portfolio van maken. Degenen die het weten kunnen immers ook gewoon op mijn Flickr-foto’s reageren.

Maar enfin. Naast het geëtter met smarts.nl heb ik het hardlopen weer opgepakt. Mijn doel was in eerste instantie de 10km, maar omdat de 5km eigenlijk best lekker gaat, heb ik mijn doel verlegd naar de 10 mijl op 1 april 2011. Die datum kwam nou eenmaal zo uit in mijn schema. Ik loop eigenlijk altijd alleen en niet met anderen. Het lopen in mijn up gaat lekker en ik ben bang dat ik te hard ga lopen als ik met anderen zou lopen. Dat betekent dat ik Evy ook weer even heb gelaten waar ze is (in mijn iTunes-bibliotheek) en verder loop op een zelf samengesteld looplijstje. Weet je trouwens hoe heerlijk relaxed het lopen is op Plastic Bertrand met Ça plane pour moi? En als je eens een powersong nodig hebt, dan kan ik je Queens of the Stone Age met No One Knows van harte aanbevelen 🙂

Tot zover wat bezigheden. De nieuwe week (en vooral mijn werk) roept. Het weekend is weer over. Ik wens je voor morgen alvast een goede maandag!

#dom

Eens in de zoveel tijd overkomt het me. Lekker bezig met de site. Fotoblogje aanpassen, Oude blogs integreren. Uiteraard een backup van het huidige gemaakt (want dat gaat zo lekker snel met wordpress), directories opschonen en ineens….

Had ik onbedoeld op de knop ‘delete’ gedrukt en in een flits zag ik dat het de verkeerde directory was. ‘Uit, uit uit!’ en op het kruisje gedrukt. Balen, maar hee, ik had immers een backup. Niks aan het handje zou je zeggen. Toch? Niet dus. Want bij het terugzetten van de backup die niet eens supergroot is, blijkt:  The uploaded file exceeds the upload_max_filesize directive in php.ini.

Da’s lekker. Met geen mogelijkheid die backup terug te zetten, want de server (bij mijn host, grrr)  is daartegen beveiligd. Met een telefoontje zo op te lossen dacht ik. Nee dus. Met een ‘unmanaged pakket’ van € 5,- pm minder kan het blijkbaar wel (want andere server), maar met mijn duurdere pakket niet (want dan moet de uploadlimiet van de gehele server (en alle andere gebruikers daarvan) omhoog. Nog meer grrr. Gelukkig zijn de posts en de comments bij mijn delete-actie behouden gebleven (geloof ik) en heb ik tijdens het deleten van de images-dir blijkbaar op tijd op het kruisje gedrukt. ‘Slechts’ de afbeeldingen die mijn postjes vergezellen zijn verdwenen. Die moeten dus terug of vervangen worden (lekker klusje). En de jas van mijn blog.

Maar ja. Een bekend ex-voetballer -ik noem geen naam- zei ooit: “Elk nadeel heb z’n voordeel.” En dat is zo. Ik moest dus op zoek naar een nieuw theme voor mijn blog; een nieuwe ‘jas’. En die heb ik gevonden in dit mooie jasje. Maar het is nog niet af. Dus als u iets ziet dat niet geheel in de haak lijkt, dat kan, er wordt (hard) aan gewerkt!

Nieuwe jas

Het blog moet een nieuwe jas. Maar kleur en vorm zijn nog enigszins onbepaald. En de keus is groot: Google zoekresultaten: 110 van circa 21.200.000 voor wordpress template (0,24 seconden).

Het kan dus zomaar zijn dat u met enige regelmaat een nieuwe jas voorbij ziet komen, tot ik er een gevonden heb die écht lekker zit.

Upgrade

Zelfs upgraden naar een nieuwe versie gaat gewoon met één klik. Yep, één klik.

Op de knop…je raadt het nooit: upgrade.

UA-7562682-1