• Je eigen boek

    Ergens januari 2004 introduceerde ik SmaRts op het WWW. Iets later kwam SmaRts.nl. Op SmaRts.nl heb ik alleen al zo’n kleine 1000 berichtjes geplaatst. Verhaaltjes, kritieken, grapjes, foto’s, emoties. Dubbelzijdig uitgeprint op gewoon A4-papier is dat al zo’n 500 vellen. Wat een hoop geschrijf in 3 jaar. Veel onzin, vaak persoonlijk en soms gewoon omdat ik even niets anders wist te verzinnen.

    Ik bedacht me dat het wellicht leuk zou zijn iets in boekvorm te proppen. Gewoon een ‘SmaRts BloGt in BoekvoRm’ voor mezelf voor in mijn boekenkast. Met de leukste, verdrietigste, grappigste, stomste postjes tot dan. Maar ja, hoe krijg je dat in een boek en wat kost dat eigenlijk? Nah…dat valt best mee, weet je dat? En eigenlijk is het niet anders dan een fotoboek in elkaar zetten. Voor € 11,85 heb je al je eigen paperback (zwartwitte omslag) met 400 pagina’s. De kleurenversie gaat je wel iets meer kosten. Was jij ook niet ooit van plan ooit een boek te schrijven? Nou kom op dan, schrijf!

  • Service

    ‘Hallo Ambo/Anthos uitgeverij,
    Een tijdje terug heb ik het boek ‘Nagelaten Beelden’ van Nicholas Royle gekocht. Lekker lezen in de trein op weg naar werk. Groot was mijn teleurstelling toen ik vandaag ontdekte dat er een stuk mist. Het gaat van blz. 192 ineens naar blz. 225 en helaas loopt het verhaal niet door. Erg jammer.’

    ‘Geachte mevrouw SmaRts,
    Hartelijk dank voor uw bericht en wat vervelend dat u een misdruk heeft getroffen. Nog vervelender is het omdat het hier om een titel gaat die niet langer leverbaar is. Normaal gesproken kunt u namelijk naar een willekeurige boekhandel gaan (u heeft hier geen aankoopbewijs voor nodig) en daar om een goed exemplaar vragen. Maar dat gaat dan in dit geval natuurlijk niet. Kan ik u daarom misschien een andere titel uit ons fonds aanbieden en toesturen?’

    Geweldig toch?

  • De Ontelbaren

    “…Om de welstand van de gemiddelde Belg naar alle mensen ter wereld uit te breiden, zouden er wel vier aardbollen nodig zijn. EÈn aarde bevat simpelweg niet genoeg middelen. Dat verhaal, samen met de herinnering aan de beelden van een Turks dorpje dat ten tijde van de eerste golfoorlog (in 1991, red.) van de ene op de andere dag met tienduizenden Irakese vluchtelingen werd overspoeld, zette me aan het denken. Ik vroeg me af hoe het leven van die mensen veranderde. Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als wij westerlingen rechtstreeks en op grote schaal met beide problemen zouden worden geconfronteerd…”.

    Elvis Peeters over zijn boek “de Ontelbaren”. Donker en apocalyptisch. Ik heb het vanmiddag in mijn-laatste-vakantiedag-zonnetje 🙁 in drie uur uitgelezen. Met dit boek ben ik op de helft van mijn 2006 –Librisprijs– genomineerdenlijstje. Nog drie te gaan.

    De engelenmaker – Stefan Brijs

    Ritselingen – Michael Frijda

    De ontelbaren – Elvis Peeters

    Waar was je nou – K. Schippers

    Knielen op een bed violen – Jan Siebelink

    Joe Speedboot – Tommy Wieringa

  • Nieuwe buren

    Nieuwe buren “Nieuwe buren speelt zich af in een Vinex-wijk en is een adembenemende en provocerende thriller over miscommunicatie binnen een relatie, seks en liefde en over de drang naar vrijheid. Met Nieuwe buren schrijft Saskia Noort opnieuw een thriller dicht op de huid van de tijd.

    Eva, een kleuterjuf, en Peter, chef sportredactie bij een regionale krant, betrekken zonder veel enthousiasme hun pas opgeleverde villa in Vinexwijk De Zonnepolder. Beiden rouwen om het verlies van hun dochtertje Lieve dat na acht maanden zwangerschap levenloos ter wereld kwam. Samen zoeken ze naar een nieuwe invulling van hun leven, te midden van de modelgezinnetjes die de Zonnepolder bevolken. Tijdens een buurtborrel leren ze hun nieuwe buren kennen: het vrijgevochten stel Steef, ex-Dutchbatter en motoragent, en Rebecca, een sensuele thuiskapster, en hun zoontje Sem. Beide echtparen zijn op hun eigen manier op zoek naar geluk, dat in de maakbare samenleving om de hoek lijkt te liggen. Gezamenlijk verleggen ze hun grenzen, totdat ze erachter komen dat er geen weg terug meer is.”

    Op haar site geeft Saskia Noort een fragment van haar nieuwe boek weg. Ik ben vanmiddag in de trein aan het boek begonnen en ik kan het maar moeilijk wegleggen. Het leest lekker, is razend spannend en haar keus om met de ontknoping te beginnen, maakt dat je wilt weten wat er is gebeurd. Een aanrader. Net als haar andere boeken overigens.

  • Fragment 115

     

    Dit is fragment nummer 115 van het boek “Wembley” van Richard Osinga.

    De kleine neemt de bal onder zijn arm en geeft me een hand. Samen lopen we de flat uit.

    ‘Hoe heet je?’
    ‘Gerben,’ zegt hij. ‘Net als mijn vader, maar mijn vader is dood.’
    ‘Ik heet Wembley.’
    Gerben heeft zijn tong uit zijn mond als hij schiet. Hij neemt geconcentreerd een lange aanloop, doet zijn uiterste best de bal door mijn poortje te spelen. Wanneer het lukt is hij uitzinnig van vreugde.
    Ik wip de bal op en houd hem hoog. Op mijn dij, op mijn schouder en weer op de wreef.
    ‘Dat wil ik ook. Laat mij ‘s.’
    Ik geef hem de bal. Hij houdt hem vast met zijn handen en laat hem op zijn knie vallen. De bal springt weg. ‘Een keer!’ roept hij uitgelaten. Hij rent erachteraan, pakt hem en laat hem weer stuiteren op zijn knie. ‘Twee!’ Bij tien mag ik weer met de bal. Ik pingel wat. Hij probeert de bal af te pakken, maar ik trek hem steeds met de onderkant van mijn schoen vlak voor hem weg. Gerben lacht en gilt. ‘Ik pak hem! Ikke.’
    Ik probeer hem te leren koppen. Hij doet zijn ogen dicht en opent ze pas als ik de bal alweer gevangen heb. Ik laat hem trucjes zien

    Edit:
    Richard Osinga heeft het plan opgevat om zijn boek ‘Wembley” in zijn geheel online te publiceren. Niet in een stuk, maar in een paar honderd korte stukjes. De bedoeling is dat elk stukje op een ander weblog verschijnt, met een link naar het volgende stukje. Als je een weblog hebt, kun je meedoen. Het werkt heel eenvoudig. Geef je op en je krijgt een stuk van de tekst van het boek. Kopieer het en plak het op je eigen site. Om het hele boek online te krijgen hebben we 206 webloggers nodig, dus geef je op en geef het door.