• Schrijver worden?

    In de nieuwsbrief die ik vandaag ontving, stond een aardigheidje. Niet voor mezelf want mijn ‘boek’ is nog láng niet af; daar zal ik mijn leven lang over doen ben ik bang. Maar misschien heb jij joúw boek al wel klaar en vraag je je al langer af hoe je ’t moet uitgeven. Hier kan dat. Okee, het kost wat, maar dan krijg je ook wat: je eerste druk. En wie weet wat het oplevert? Zij investeerde ook in haar hobby en zie het resultaat!

  • Het huis van de moskee

    Huis van de MoskeeHet hoofd van de familie, de koopman Aga Djan, heeft de leiding over de bazaar van de stad Senedjan. Hij is een wijs en rechtvaardig man die leeft naar een ‘zachte’ interpretatie van de islam. Hij geeft ieder het zijne. Het huis brengt ook al eeuwenlang de imam voort van de moskee die in directe verbinding staat met het huis. Op die manier concentreren het maatschappelijke en het geestelijke gezag zich op een harmonieuze manier in het huis van de moskee. Het is een weerspiegeling van het samengaan van religie en economisch leven. De bewoners van het huis ontwikkelen zich onder invloed van de omstandigheden. Aga Djan houdt zo lang mogelijk vast aan de oude waarden. Hij vecht als een leeuw, maar verliest zijn invloed en staat machteloos tegenover het nieuwe regime. Sommigen gaan mee in de fundamentalistische leer, anderen sluiten zich aan bij de ondergrondse linkse oppositie. Weer anderen proberen neutraal te blijven. Als de rook is opgetrokken, wordt de rekening opgemaakt. Velen hebben hun leven gegeven voor hun idealen of hebben zich aangepast aan het onderdrukkende regime.

    Door de geschiedenis van een belangrijke familie te vertellen, laat Kader Abdolah in Het huis van de moskee zien hoe de Iranese samenleving verandert als de radicale islam op gewelddadige wijze de macht grijpt (bron).

    Een ander perspectief kan best verhelderend werken.

  • Knielen op een bed violen

    Knielen op een bed violen – Jan Siebelink

    Dertig jaar schrijverschap heeft Jan Siebelink naar het moment gevoerd dat hij het verhaal over zijn vader letterlijk eens zou uitleggen. Verspreid over tal van boeken doken eerder al kardinale taferelen op uit het leven van de Velper bloemenkweker; als topoi, of staties op de kruisweg die de man moest afleggen. Schroom en angst weerhielden de zoon er tot dusver van de hele geschiedenis na te lopen. Vreest Jan Siebelink de toorn Gods, nu hij dit boek publiceert? Misschien is hij er niet geheel gerust op. Toch stelt hij zich niet als ironische, onbekeerde beterweter op. Hij betreurt zijn vaders fatale roeping, maar kan hem desondanks volgen. Dat is een prestatie. Daardoor, doordat de auteur het hoogst subtiele midden bewaart tussen afkeer, medeleven, onbegrip en respect, groeit deze reconstructie uit tot een monumentaal eerbetoon.” (Arjan Peters, 28 januari 2005)

    Yep. Aan te bevelen.

  • Duister

    Klik voor groter

    Ja, ik weet het. Het is warm vandaag. En nee, het is ook niet onverwacht, hè, het is voorspeld: 30 graden minimaal. En weet je dan hoe warm het dan in een eindewerktijdtrein is? Ja? Als je dat nou zo goed weet, waarom duik je dan zo tegen einde werktijd niet even het toilet in om je zelf een beetje op te frissen? Klein beetje maar. Beetje deo doet ook wonderen, wist je dat? Echt waar hoor. Ja? Ja! D-E-O! Dat staat voor deodorant. Hebben ze zelfs doekjes voor tegenwoordig. En als je dat nou allemaal NIET doet, wil je dan alsjeblieft niet steeds je armen omhoog doen graag, eventueel, dankuwel, zeer erkentelijk…?

    Blergh.
    :-S
    En oja, het boek op de foto is een geweldige afleider. Gelukkig.

  • Wie is een Jood?

    Wanneer ben je een Jood? En hoe zou iemand (lees: de nazi uit de tweede wereldoorlog) aan mij kunnen zien of ik wel of niet een Jodin ben. Ik heb poepiedonkerbruine ogen. Ik heb misschien een achternaam die Joods is, ik zou het niet eens weten. Als ik in de oorlogsjaren geleefd had, hadden ze mij dan zomaar op kunnen pakken? En ja, het waren inderdaad niet alleen Joden die opgepakt werden, dat weet ik wel.

    Maar stonden Joden dan ergens geregistreerd? Niet alle Joden droegen toch uiterlijke kenmerken (keppeltje oid) of wel? Het stond toch niet op hun voorhoofd getatoeerd dat ze Jood waren of wel? Volgens de definitie (die ik her en der op internet vind) geldt: Een Jood is ieder persoon wiens moeder een Jood (Jodin) was of iedereen die door het formele proces van bekering tot het Jodendom overgegaan is. Maar hoe zagen die Duitsers dat? Hoe wisten ze dat nou? Je geloof is toch (meestal) niet aan je uiterlijk af te lezen? Hoe was dat nou? Volgens mij heeft niemand op school me dat ooit verteld…toch?

    Wat een vragen ineens…..

    Is er ook iemand met een antwoord?

    Edit:
    Al doorworstelend kwam ik bij deze link.
    Aanrader in deze context.

  • I got sunshine

    Heerlijk!Woensdag is mijn vrije dag.
    Wat vervelend zeg (not), vooral vandaag.
    Ik las mijn boek uit in de tuin.

    Jazeker, vandaag!
    Het is officieel nog niet lente.
    Maar zo voelde het wel!

    (Boek: Vang me als ik val – Nicci French, leest als een trein!)