• [OVERGROOTOUDERS]

    schermafbeelding-2016-11-05-om-00-03-57

    Alles gaat door je handen en dan kom je ineens je verleden tegen:

    Bij ‘t verwachten der Liefste.

    Ik weet het dat ge mijn zijt – mijn alleen –
    Ik weet het – en ik peins het wonder na
    en kan het niet bevatten – hoe ik peins.
    Mijn is uw lach en de opslag uwer ogen,
    mijn is uw ziel – uw ganse, diepe ziel.

    Zal ik het straks begrijpen, als ge komt,
    als gij uw hand mij zo vertrouwend reikt,
    het hoofdje half gebogen, als in weemoed?
    Zal ik het lezen in een lange blik,
    het horen in de daling uwer stem?

    Ik weet het wél – het zal mij droevig zijn
    als wie gevangen ‘t verre zonlicht ziet,
    en tranen zullen komen, daar mijn ziel
    ‘t geheimnis onzer liefde niet begrijpt.

    (Frederik van Eeden, 1860 – 1932)

     

  • [WANNEER OOK ALWEER?]

    Gisteren werd ik door iemand geattendeerd op het feit dat het vanavond een week geleden was dat mijn vader overleed. Dat ging zo van: “Morgen heb je weer een moeilijke dag?”, waarop mijn hersenen direct op 100% gingen…”Wat was er ook al weer…oja….”. Die ander heeft niets gemerkt van mijn harde denken, maar toch….het blijft dan knagen en -onterecht misschien- verwijt ik mezelf dat ik er geen rekening mee houd.

    Natúúrlijk ben ik niet vergeten dat het een week geleden is dat mijn vader overleed, maar vandaag voelt dat écht niet anders dan morgen en hém vergeten doe ik zeker niet. Ik mis hem (net als mijn moeder) iedere dag evenveel. Alleen verwachten sommige mensen dat ik hier met een altaar zit te wachten op iedere mijlpaal…een week, een maand, een jaar???

    Toch schijnt dat bij mensen verschillend te zijn, gelukkig doen we het niet allemaal op dezelfde manier….maar het zette me wel aan het denken….

    Hoe doe jij dat óf…wat vind jij ervan?

  • [OP DE KAART]

    Op de rouwbrief staat onder andere:

    Zwijgzaam…stil en zonder vragen
    wilde jij je ziekte dragen.
    Je vocht met al je levenskracht
    voor elke nieuwe dag en nacht.
    Zo ben je…moegestreden
    uit ons midden weggegleden.

  • [EEN ROOS….]

    Ik kan niet slapen, mijn log gaat op zwart.

    Op 26 januari 2003 overleed al
    onze
    moeder op 58-jarige leeftijd.

    Op 15 februari 2004 is nu ook onze vader overleden, 63 jaar.

    Het is niet eerlijk!

     

  • [DE ECHTE WERELD]

    WWW is virtueel, daarbuiten is alles echt.

    Mijn tijdelijke afwezigheid???

    …Jullie willen het écht niet weten hoor…..maar okee…mijn vader ligt momenteel in een hospice…..
    Weet je niet wat dat is? Google dan maar.

    Dus ben er nog even niet, maar, pas op met wat je doet want……ik hou jullie in de gaten!!

  • [AFGEDRAAID…]

    …ben ik.
    Vanochtend eerst naar de kapper, daarna gekeken hoe de verbouwing van het huis van pa verloopt. Zijn huis wordt aangepast (badkamertje beneden ipv boven) en hij logeerde nu tijdelijk bij ons. Die verbouwing zou een week duren zei de aannemer……not . Wat een ongeorganiseerde bende is dat toch met al die onderaannemers….sjongejonge.
    Dit is notabene de derde week en het is nóg niet klaar. Vandaag hebben ze gelukkig wel de w.c. aangesloten. Je vraagt je af hoe dat moet met mensen die geen kinderen hebben? Verwachten ze dan dat je drie weken op een emmertje poept ??
    Maar ja, vanmiddag kon pa dus naar huis.

    Na de kapper alles én pa ingeladen in de auto.
    Spullen uitladen, boodschappen doen, want er was natuurlijk niks in huis. Alles aan kant. Ene bed naar beneden, andere weer naar boven. Ruimte maken voor de rolstoel, dus ook weer stoelen naar boven. Wasje draaien en drogen. Koffertje uitruimen….ga zo maar door!

    Toen nog een snel hapje gegeten en naar huis en daar de boel nog wat aan kant. En nu? Pff…..effe rust!