Londen. Zo dichtbij… en toch was ik er nog nooit geweest. Dat moest veranderen. Een week lang slenteren door die immense stad, borrelen op duizelingwekkende hoogtes en oog in oog staan met iconische gebouwen. Op jacht naar Banksy, langs filmlocaties van Slow Horses — en dat alles onder een verrassend on-Engels stralende zon.
Zoals Samuel Johnson ooit zei:
“When a man is tired of London, he is tired of life; for there is in London all that life can afford.”
En na deze week begrijp ik precies wat hij bedoelde.
We vlogen naar London Stansted — opmerkelijk genoeg goedkoper dan de Eurostar — en stonden na een uurtje met de Stansted Express al midden in de stad. Ons hotel lag pal naast St. Pancras en King’s Cross, op twee minuten van Platform 9¾.
Dag 1 – Aankomen in wereldstadmodus
Van Eindhoven naar Londen voelt bijna achteloos: een uurtje rijden, veertig minuten vliegen, de Stansted Express en nog een korte metrorit. Piece of cake. Ons hotel ligt letterlijk naast St. Pancras en King’s Cross – praktischer kan niet. De kamer is piepklein, maar dat is geen probleem. Wie komt er nu naar Londen om op bed te zitten? Na aankomst in Londen rolden we soepel de stad in: baksteen, spoorbogen en eindeloze beweging. King’s Cross bleek niet alleen praktisch, maar ook een perfecte kennismaking met het moderne Londen, waar industrieel erfgoed en nieuwe architectuur hand in hand gaan. Na het verplichte Harry Potter-moment begon de ontdekkingstocht met de Tate Modern.
Dag 2 – Hoeveel Londen past er in één dag?
Met een strakblauwe lucht vertrokken we richting de Jubilee Walkway. Ontbijt onderweg: koffie en croissant in Bloomsbury. Camden, St. Paul’s Cathedral (net op tijd voor de zondagsdienst), de Millennium Bridge en het Financial District volgden elkaar moeiteloos op. Bij 120 Fenchurch Street – een gratis te bezoeken daktuin – keken we uit over Tower Bridge en de Gherkin. Via Leadenhall Market liepen we naar de Tower of London (voor later), St. Katharine Docks en over de Tower Bridge zelf. Langs de Thames wandelden we richting Borough Market, passeerden de London Eye, de Covid Memorial Wall (waar op dat moment filmopnames plaatsvonden met acteur Michael Fassbender) en spotten we het MI6-gebouw van James Bond. Het Battersea Power Station (je weet wel, van de album cover van Pink Floyd) sloot de dag groots af. Na 23 kilometer wandelen aten we gemakkelijk bij de Burger King. We vonden op de valreep een Banksy dichtbij het hotel. Dus hoeveel Londen past er in één dag? Heel veel!
Dag 3 – Macht, monumenten en meters
Deze dag was Londen met een politiek randje. We passeerden de Westminster Hall en de Abbey. Bij Buckingham Palace was het erg druk en bewonderden we de paleiswachten. In Kensington park werd onze aandacht getrokken door de grijze eekhoorns. Natuurlijk liepen we ook even langs de King’s Guard aan Whitehall. Social media staat helaas vol met filmpjes van mensen die de wachten uitdagen. Wat volgde was Trafalgar Square en de National Gallery. Daarna wandelden we via het theatre district naar Leicester Square en Covent Garden. Na de lunch gingen we op weg naar Canary Wharf om vervolgens door Greenwich Foot Tunnel onder de Thames aan te komen bij de Cutty Sark. De Uber Boat over de rivier terug naar ons startpunt was een geweldige ervaring. Heel even nog keken we bij Downing Street. De straat zelf is afgezet, maar de speciale agenten waren allervriendelijkst. Ik leerde dat hun uitrusting wel 17 kilo weegt. De dag eindigde met tapas bij Borough Market. Wat een geweldige stad.
Dag 4 – Musea, kanalen en ontmoetingen
Een wat rustigere dag. Na het ontbijt was daar het indrukwekkende Natural History Museum. De bus bracht ons vervolgens naar Regent’s Canal, inclusief een onverwacht gesprek met een zeer spraakzame vriendelijke ex-Special Ops-vrouw – fascinerend en een tikje vreemd omdat ze zo open was. Langs het kanaal wandelden we richting Camden Market, lunchen er en lopen via Regent’s Park terug.
Dag 5 – Hoogtepunten, letterlijk
Shoreditch was het startpunt: we bezochten Spitalfields Market en maakten een street-artwandeling. Banksy’s Three Monkeys is verdwenen, jammer en een beetje vreemd dat nu juiste deze verwijderd is in een wijk vol graffiti. The Sky Garden bood een gratis groen en uitzicht vanaf grote hoogte. De lunch bij Mallow in Borough Market was ronduit fantastisch. Spontaan besloten we naar The View in The Shard te gaan. Vanaf de 72e verdieping zien we Londen eindeloos doorgaan – zelfs de Tower Bridge die net op dat moment openging. Wat later liepen we bij de brug en zorgde een man die van de brug wil glijden voor opschudding. Londen verrast altijd.
Dag 6 – Bloederige geschiedenis en avondlicht
Om negen uur stonden we al we bij de Tower of London. De kroonjuwelen, de imposante Koh-i-Noor, de raven, prachtig allemaal. En een yeoman ward die ons een uur lang trakteerde op de meest gruwelijke verhalen. We brachten er zomaar 4 uur door. Via Little Venice en Regent’s Canal liepen we we naar Shoreditch. We dronken iets bij The Ten Bells. Terug in de stad genoten we met een cocktail in de hand het uitzicht vanaf Sushi Samba. We aten pizza bij Rudy’s. Een avondwandeling langs de Thames sloot de dag af: zon, terrassen, en overal mensen. Londen is gezellig.
Dag 7 – Favoriet
In het British Museum was het oude Egypte mijn favoriet. De lunch was bij een Thai. Even gedoe omdat het rolluik aan de binnenkant buiten de rails liep en de mensen binnen niet meer naar buiten konden. Gelukkig was het snel opgelost. We bezochten Abbey Road en liepen over het iconische zebrapad.
De volgende stap was Notting Hill: Portobello Road en de blauwe deur. We dronken even koffie bij Ci Tua. Ons diner was bij The Rabbit, een ijsje na bij Venchi en een laatste borrel bij The Chelsea Porter.
Dag 8 – Afscheid in stijl
Met een bezoekje aan Coal Drops Yard besloten we onze week. Daar was een retro markt aan de gang. Vintage auto’s, retro kleding en kraampjes met spullen uit de sixties en seventies. Daarna op weg naar Stansted en weer naar huis. We hadden acht dagen zon, hebben eindeloos gelopen in een stad die niet verveelt. Londen stelde niet teleur.