• 21,6 km

    Heerlijk alleen door de Biesbosch. Langs de overstroomgebieden waar ik net geen natte voeten kreeg. Lekker in het zonnetje. Ik liep goed en opeens leek de afstand van een halve marathon tot de mogelijkheden te behoren. Op de tijd heb ik niet gelet. Vooralsnog is de afstand lopen belangrijker dan de tijd waarin. En ik had de tijd aan mezelf. Zo liep ik vandaag ineens 21,6 km! Zonder Evy overigens, want die gaat maar mee tot 10km. Wel een nieuw lijstje met lekkere loopmuziek op mijn iPod, waaronder:

    The Automatic – Monster
    Madonna – Sorry
    Cake – The Distance
    Outkast – Hey Ya !
    Black Eyed Peas – Pump It
    The Killers – Mr. Brightside
    The Magic Numbers – Love Me Like You
    The Vines – Don’t Listen To The Radio
    Nerd – she wants to move
    Red Hot Chili Peppers – Hump De Bump
    Morphine – Honey White
    The Pretenders – Back On The Chain Gang
    The Shins – Phantom Limb
    Klaxons – Golden Skans
    Mika – Grace Kelly
    Kaiser Chiefs – Ruby
    The Arcade Fire – Keep The Car Running
    Arctic Monkeys – Brianstorm
    Paolo Nutini – New Shoes
    Just Jack – Starz In Their Eyes

  • Nike+

    Even een reclameblokje tussendoor.

    Om mezelf te motiveren met hardlopen heb ik een Ipod Nano aangeschaft. Leuk, klein, licht en handig. Beetje aan de prijs voor een mp3-speler, dat wel, maar hij kan meer dan alleen maar mp3-tjes afspelen. Er zit een stappenteller op, een camera en hij geeft het radiosignaal door. Hardlopen is geen enkel probleem voor het ding; er blijft niets hangen en er loopt niets vast.

    Nike en Apple zijn bovendien een samenwerking aangegaan op het sportieve vlak. Met een sensor op (of in) m’n (Nike-)schoen en een ontvangertje op m’n Ipod krijg ik tijdens het lopen al door met welke snelheid ik loop, hoe lang én hoe ver ik al gelopen heb. Via de Nike Running site kan ik mijn trainingen in grafieken terugzien. Ik kan er doelen stellen, me inschrijven voor uitdagingen en mijn trainingen wereldkundig maken op netwerksites als Twitter of Facebook. Bij het behalen van een mijlpaal of een persoonlijk record complimenteert een bekende sporter mij met m’n prestatie. Ná de traningen met Evy voor de 10 kilometer (ik heb nog -maar- 10 trainingen te gaan), kan ik er een schema vinden voor een halve of een hele marathon.

    Allemaal leuk en het maakt dat ik mezelf met nog meer plezier het snot voor de ogen loop 😉

    Dit was mijn training van vanochtend. Een nieuwe route maakte dat ik aan het eind van mijn training nog route over had en dus door ben blijven lopen.  De grafiek leert me ook dat ik wél goed inloop, maar bij het uitlopen mijn tempo niet voldoende terugdraai. Een leer voor de volgende keer. Het ging uiteindelijk heerlijk.

    Met mijn motivatie is (nog) niets mis.  Maar hoe ga ik gemotiveerd blijven? Kan dat in mijn uppie nu de trainingen langer (en daardoor saaier?) worden? Ik lijk een loper te zijn die het liefst alleen loopt.  In iemands tempo lopen dat niet het mijne is, zie ik niet zitten. Het volgende vraagstuk doet zich nu dus voor: ben ik al toe aan een lidmaatschap bij van één van de twee atletiekverenigingen hier in het Dordtsche?

    Zolang er nog geen antwoord op die vraag is en ik vanuit mezelf gemotiveerd ben is er geen probleem. Met Evy, mijn Ipod, de grafiekjes en de lekkere muziek gaat het helemaal goed komen. Tegen de tijd dat ik die 42,2 kilometer achter elkaar loop, weet ik vast het antwoord op d de vraag. Maar zover ben ik nog lang niet!

  • So far

    Het lopen en het lijnen. Jaja, Smartie was weer aan het lijnen. Dat bleek nodig. De laatste keer dat ze namelijk serieus met haar gewicht oog in oog stond (deze zomer ergens in een bloedbank), schrok ze er zó van dat het hoog tijd werd voor drastische maatregelen. Een plan en vooral: veel bewegen. De laatste jaren was de balans tussen actief zijn en inactief (lees: vooral veel achter de pc zitten) doorgeslagen naar een inactiviteit waar je U tegen zegt. Met wat aandacht voor mijn eetpatroon (‘snoep verstandig, eet een appel’, gaat nog steeds op) en vooral 4x per week mezelf in het zweet werken, gaat het weer de goede kant op. Minder achter de computer zitten en meer doen. In de spiegel zie ik nu weer mijn eigen oude…uhh jonge vertrouwde lijf. En meer belangrijk: het bewegen gaat gemakkelijk. Nog steeds geen ongemakken tijdens het hardlopen. Natuurlijk moet ik me motiveren met doelen. Mijn eerste doel was 5 km aaneen lopen. Mijn doel nu is 10 km aan een stuk. Ik liep vanavond 50 minuten achter elkaar. Bij 10 km moeten dat zo’n 70 minuten zijn. Nog 16 trainingen en dan ben ik er. Wow.

    En oja, voor het geval dat nog niet duidelijk was: hardlopen is fijn, zélfs bij windkracht 28. Het loutert, het laat me nadenken, het geeft me rust, maakt dat ik trots ben op mezelf, ik verleg mijn grenzen, het werkt relativerend en is meditatief.

  • 30 minuten

    13 september 2009 ben ik begonnen en vandaag liep ik 30 minuten achtereen. 5 kilometer is een feit, ik heb het nagemeten. Nu op naar de 10 kilometer. Daar doe ik tegen de tijd dat ik die loop ongeveer 70 minuten over. Verbazend hoe snel je conditie verbetert als je gaat bewegen. Áls dus. Ik weet ook dat die conditie weer net zo snel, zo niet sneller, instort als je weer stopt. Maar toch. Ik probeer vol te houden en tot nu toe gaat het goed.  De eerste reeks lessen zitten er op. Geen pijntjes, geen zeurtjes, het loopt lekker. Mijn ademhaling en mijn cadans werken geweldig samen en tijdens het lopen ben ik heerlijk alleen met mijn gedachten. Maar ook met, o dear waar moet dat heen…, dance- en trancemuziek. Ik zing David Guetta, Deadmau5 And Kaskade en Eric Prydz mee en (nog erger) ik word ‘s morgens wakker met (aargh!) dat deuntje van Lady Gaga in mijn hoofd (‘i wanna take a ride on your discostick…’). Het is even niet anders. Alles voor het goede doel: mijn goddelijke 😉 lijf.

  • 8 minuten

    Ipod in een boterhamzakje in de band om mijn arm. Een fleecemuts tegen de regen om mijn oordopjes droog te houden. Na een half uur totaal doorweekt, maar zeer voldaan training nummer 19 afgewerkt.

    Zo zag mijn looptraining van vanavond eruit (vetgedrukt is hardlopen, normaal is stevig doorwandelen):
    5′ – 1′ – 6′ – 2′ – 7′ – 2′ – 8′ – 1′

    Op de Coopertesten uit mijn vorige leven in sportclubs na (man, wat had ik dáár altijd een hekel aan!), ben ik in eerdere hardlooppogingen nooit verder gekomen dan 5 minuten aaneen, geloof ik 🙂 Nu verleg ik per dag mijn grenzen. Nog drie weken (= 9 trainingen) te gaan en ik zit aan de 30 minuten aan één stuk. Nog weer 30 trainingen verder zou het een uur moeten zijn. Ik ben trots op mezelf (of fier, zoals Evy zegt).

  • Nieuwe uitdagingen? Ik ga er vol in. Té meestal. Bizar hoe ik door mijn eigen enthousiasme meegesleept word.  Ik vind mezelf altijd heel geduldig, maar blijkbaar niet met nieuwe uitdagingen 🙂

    Dat hardlopen gaat me (tot nu) goed af.  Ik heb geen spierpijn en ook geen last van andere ongemakken. Het loopt gewoon heerlijk. Ik heb blijkbaar ineens conditie en wilskracht genoeg om steeds die stap verder te zetten. Maar dat maakt ook dat ik vanmiddag les 4 tot en met 6 achter elkaar heb gelopen. Volgens het schema moet ik daar 5 dagen over doen. Beetje overdreven, niet?  Zo zien de trainingen van les 4 t/m 6 er overigens uit (vetgedrukt is hardlopen, normaal is stevig doorwandelen):

    Les 4: 1′ – 1′ –  2′ –  2′ –  2′ –  2′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′

    Les 5: 2′ –  2′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′

    Les 6: 1′ – 1′ –  2′ –  2′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′ –  3′

    Hmm. Ik heb mezelf nu twee rustdagen opgelegd. Maar ik weet nog niet of dat gaat lukken…