Smarts Blogt

Keep Running

Weet je nog van dat hardlopen? Ik kreeg het voor elkaar om een keer bijna 22 km te rennen. Alle keren daarna was het eigenlijk prut. Steeds probeerde ik het, maar liep ik blessures op: een dikke knie (artrose) en bult op mijn achillespees. Naar de fysio, naar de podoloog en (alweer) inlegzooltjes.

Afgelopen januari merkte ik ineens dat ik juist geen erg meer had in knie en achillespees. Zou het dan een eind over zijn? En als zoja, zou ik dan weer kunnen rennen? Op een extern schijfje heb ik alle start2run mp3-tjes van Evy nog. De oudste, maar ook die van 2011. De 5km, maar ook de 10km.

Die op mijn telefoon gemikt en de loopschoenen weer aan. En heel voorzichtig weer begonnen; gewoon met les 1 .  Zo ver zo goed. Drie keer per week heb ik het rennen weer opgepakt en steeds goed blijven voelen hoe het ging met knie en achillespees. Niet te hard willen en niet te ver. Gewoon een lekker tempo. Ik hoef geen marathon in een snelle tijd te lopen, als ik maar weer gewoon mijn rondje kan rennen.

En afgelopen week heb ik de 5km afgerond. Klaar! Geen blessures. Heel af en toe voel ik mijn achillespees een beetje protesteren en dan doe ik direct ook weer voorzichtiger aan. Mijn knie houdt zich prima. Waarom nu wel? Ik gok toch dat het aan de zooltjes ligt. Ik ging zeer sceptisch naar die podoloog, maar toch kudos voor hem, ik geloof dat ze helemaal goed zijn. En tja, mijn nieuwe schoenen zijn voorzien van het nieuwste, beste, dempende materiaal. Dat helpt wellicht ook.

Vandaag had ik training 3 van de 10km. Bij Evy heet die nu ‘Keep Running’. Dus ja, ik ga door. Op sommige momenten voel ik weer dat een lange afstand er best nog wel in zit. Maarrrr, dat is (nog) niet mijn doel. Ik loop voor nu gewoon mijn lessen van de 10km en hoop dat het goed blijft gaan.

Schermafbeelding 2016-04-01 om 23.49.59

Festivals

Voor het eerst van mijn leven ga ik naar Glastonbury. Eind juni. Maar vorig jaar schreef ik ook de belofte dat ik voortaan ieder jaar zal proberen kaartjes te veroveren voor Pinkpop. Maar met Glastonbury in het vooruitzicht, zou ik dan nog wel Pinkpop doen? Foo Fighters hadden al aangekondigd pas in 2017 weer naar Pinkpop te komen. En headliner Paul McCartney is wel tof, de Red Hot Chili Peppers en Rammstein ook, maar om daar toch weer zoveel geld aan uit te geven… Het festivalgevoel is toch een apart dingetje. Bij het idee alleen al maakt mijn hart een sprongetje van blijdschap, dus ja! Wel doen!

Maar dan het verkrijgen van die kaarten. Die wachtrij! Bij Ticketmaster schrijven ze dat er een wachtrij begint, maar dat die precies om 10:00 uur bij de start van de verkoop ververst wordt. Waar je dan in de nieuwe digitale wachtrij terecht komt, wordt onwillekeurig bepaald. Een loterij eigenlijk.

Heel eigenwijs log ik toch al om 09:15 uur in op de Ticketmaster-site. Met mijn computer, de iPads en de telefoons. De computer draait op bekabeld internet, de iPads op wifi en de telefoons op het 4g-netwerk van KPN. Direct na het inloggen verscheen op alle schermen de melding dat ik in de wachtrij stond. En dan maar wachten tot het 10:00 uur is. Niet verversen, geen andere schermen open. Het werd heel even spannend omdat mijn telefoon bedacht dat hij ge-updatet moest worden.

Schermafbeelding 2016-02-20 om 22.10.15Internetbankier-apparaatje bij de hand en zeer gefocust en geconcentreerd starend voor de schermen van mijn apparaten.Om 10:00 uur werd inderdaad de wachtrij ververst. Schrikken, want hoe lang zou het duren voordat ik door kon naar het koop-scherm? Nou, dat duurde welgeteld wel 1 hele minuut. Ik mocht op mijn iMac direct door naar het kopen van tickets, terwijl alle andere apparaten in de wachtrij bleven staan. Ik hield mijn adem in: als het allemaal maar goed zou gaan en er geen foutmelding zou komen. Direct drie weekendkaarten gekocht en toen om 10:05 uur de bevestiging per mail kwam, durfde ik weer adem te halen. Ik had ze opnieuw binnen! Whoohoo! Ik kon daarna zelfs nog 4 vrijdagkaarten voor een collega kopen. Mijn bankrekening is overigens niet zo blij met mij vandaag: 3 weekendkaarten en 4 vrijdagkaarten is toch al gauw zo’n kleine 1000 euro. Wow.

En of je nu wel of geen invloed hebt op de wachtrij door vroeg in te loggen? Werkelijk geen idee. Ik weet alleen dat ik het altijd op deze manier doe en het lukt mij steeds weer om aan kaarten te komen. Soms via de 4G, soms via wifi en dit keer gewoon via de bekabelde iMac. Misschien is het karma; ik koop wat ik nodig heb en niet meer. Aan doorverkoop van kaarten doe ik niet en mocht het onverhoopt wel een keer gebeuren, dan doe ik dat altijd voor de originele kostprijs. Ik doe niet aan woekerprijzen. De kosmos weet dat en laat mij daarom altijd gelijk door in de wachtrij van Ticketmaster. Echt waar.

😀

Postzegels

“Zeg, jij hebt toch de postzegelverzameling van Pa op zolder staan? Zullen we (ik) ze digitaliseren en dan verkopen?”

“Uhh, ja, hebben?”

En zo zit ik met vier verhuisdozen vol postzegelalbums. Om te digitaliseren. Postzegel voor postzegel scannen. Pfff, wat een monnikenwerk, waar ben ik nou weer aan begonnen.

Schermafbeelding 2016-02-01 om 17.12.48

Parker Sonnet

Er zijn van die dingen die een mens gelukkig kan maken. Of eigenlijk, laat ik voor mezelf spreken: die mij gelukkig maken. Nieuwe dekbedovertrekken, nieuwe tafellakens. Maar ook pennen. En het liefst vulpennen. Ik heb namelijk altijd een zwak gehad voor nieuwe en mooie vulpennen. Al was het maar om het feit dat ze slechts door één iemand gebruikt kunnen worden omdat ze zich aanpassen aan je handschrift. Schermafbeelding 2016-01-10 om 22.26.28

Al jaren bezit ik een hele mooie Parker Sonnet vulpen: de Laque Moonbeam. Een soort van limited edition ergens in de jaren 90 gemaakt. Een jaar of wat terug kon ik via eBay de rollerball-versie op de kop tikken. Met een vulpotlood zou de serie helemaal compleet zijn, maar die heb ik helaas niet. Wel leerde ik in de loop der tijd dat er meerdere uitvoeringen van de vulpen zijn. Een uitvoering met een vergulde punt en een uitvoering met een 18k punt. Daarnaast stonden er op beide pennen codetekens waaruit het productiejaar blijkt, noem het een serienummer. Met alle informatie gevonden op internet bleek dat mijn pennen met de codes IIL en IT uit resp. 1993 (2e kwartaal) en 1995 (3e kwartaal) kwamen. De vulpen was bovendien verguld en niet volledig goud.

Helaas is met het gebruik ervan van eentje het topje op de dop losgekomen en kwijtgeraakt. In een zoektocht naar een nieuwe dop (of topcap) kwam ik op eBay een prachtige vulpen tegen die wèl voorzien was van een 18k gouden punt. Ik heb een voorstel gedaan dat direct werd geaccepteerd en daarmee werd ik dus de eigenaar van een derde Sonnet. Ik ben er blij mee. Het is een hele nieuwe, nog nooit mee geschreven. Een maagdelijke & fijne punt. En hij is van 1998 (1e kwartaal).

Schermafbeelding 2016-01-10 om 22.27.22Omdat mooie pennen ook mooie inkt verdienen, heb ik op internet ook gezocht naar mooie zwarte inkt. Die denk ik gevonden te hebben in Aurora Black. Wel besteld, maar nog niet ontvangen. Ik ben heel benieuwd of die inkt inderdaad zoveel zwarter is dan de Quink van Parker zelf. Wie schrijft, die blijft zegt men. Nou, er gaat wat mij betreft ook helemaal niets boven ouderwets schrijfhandwerk.

🙂

WordPress, aanpassen blog

Kan wel weer zeggen dat ik een ouderwetse computerzondag achter de rug heb. Lekker voor de computer en etteren met de lay-out van het blog. Het ligt nog niet helemaal op zijn gat, dus een beetje aanpassen naar nu mag best nog. Nieuwe header, nieuwe achtergrond, sidebar aangepast en de informatie in verschillende pagina’s hier en daar opgefrist. Ziet er weer prima uit, maar er is toch nog wel een dingetje. Ik zou zoo graag een ‘drop shadow’ onder de afbeeldingen hebben. Maar ik heb werkelijk geen idee hoe dat moet. CSS3, daar zit de oplossing. Ik weet aardig wat, maar aan CSS3 ontbreekt bij mij helaas de kennis. Voor nu los ik het op door een schermprint te gebruiken vanuit een in Pages geplakte en aangepaste afbeelding. Gaat ook, maar ik heb toch maar het idee dat het veel efficiënter moet kunnen. Nou ja, voor op de verlanglijst dan maar. Of een cursusje CSS3. Dat kan natuurlijk ook.

Vluchteling

Wat er nu weer in Geldermalsen gebeurt, ver-schrik-ke-lijk. Maar als je ook ziet hoe die flapdrol van een Wilders via twitter opriep tot de verkeerde actie. Hij, zijn achterban, de relschoppers en allen die hem notabene tot politicus van het jaar maakten, moeten zich rot schamen. In een democratie gooi je niet met hekken, stenen en vuurwerk, maar praat je met en luister je naar elkaar. Deze aardbol is van ons allemaal. 

Ik walg ervan en overweeg voor het eerst sterk om zelf vluchteling te worden.

Coach vestiging

Een 16-jarige Syrische die samen met haar moeder en zusje haar vader is nagereisd. “Can you show me the bibliotheek?” Maar natuurlijk.
Ik loop met haar mee.

Ze is open, nieuwsgierig, ambitieus. En ze heeft de zware taak van oudste en Engelssprekende dochter die veel te veel verantwoordelijkheden voor haar leeftijd krijgt. Ik gun haar alle geluk van de wereld met dit nieuwe begin en probeer er mijn kleine steentje aan bij te dragen. 

Omdat ook zíj het waard is. 

(Sinds een paar weken doe ik vrijwilligerswerk voor Stichting Vluchtelingenwerk).