Smarts Blogt

11 september 2016

Het was 1986, ik was 18 en voor het eerst in New York. Ik hield een reisdagboek bij dat ik later bij thuiskomst uittypte op de typmachine en waarvan ik de tekst bij de foto’s in het album plakte. Onvoorstelbaar dat ik met slechts twee filmrolletjes daar rondliep.

Maar het World Trade Center was er nog wel. Vandaag is het 15 jaar geleden dat het verdween en de wereld voorgoed veranderde.

Opdat we niet vergeten

New York – Manhattan – 1986

Weekendje weg

Luxemburg

Zussenweekend @ Vianden en Luxemburg

Zo eens in de zoveel tijd gaan Zuslief en ik samen de hort op. In een paar uurtjes ging het idee van kamperen naar een stedentrip naar een pensionnetje in Luxemburg. Met een paar klikken een herberg geboekt, de auto volgeladen en huppekee op pad. Naar Luxemburg. Als kind hebben we regelmatig met onze ouders gekampeerd in Luxemburg, maar we gokken dat we 9 en 5 jaar oud waren. Nu blijven we voor altijd jong, maar toch. Al met al best wel wat jaartjes geleden.

Onderweg genieten van broodjes ei en mijmerend over die tijd: “Weet je nog, die spoorwegovergang bij Weiswampach, dat stationnetje waar we warme chocolademelk dronken? En die trap naar dat oorlogsmonument, die resten van dat vliegtuig? En die camping dan! Met terrassen en dichtbij Clervaux, hoe heette die camping ook alweer en zou die er nog zijn?” Met alle tijd van de wereld bedachten we dat we best eens konden gaan zoeken naar die camping. De eerste leek qua positie te kloppen, maar niet toen we erover liepen. De tweede klopte wel. Even gesproken met de beheerster en die bevestigde ons gevoel. Dit moest ‘m zijn, de enige met terrassen. Vriendelijke vrouw, gaf ons een kaart met foto’s van vroeger mee en een foldertje van de camping. En ja, die visvijvers waren er niet altijd geweest, hoewel ik me wel kan herinneren dat Pa op forel in een kweekvijver ging vissen.

Omdat er mooi weer voorspeld was, hebben we ook de gasbarbecue meegenomen. En de koelbox natuurlijk. We hebben heerlijk ergens in een veld de stoelen neergezet en lekker gepicknickt. Echt een vrij gevoel om dat zomaar in een weide in the middle of nowhere te doen.

Behalve dat zijn we ook nog eens cultureel verantwoord bezig geweest: het Chateau van Vianden bezocht, een wandeling door Luxemburg met een rondleiding door het paleis van Groothertog Henri en ons weekendje afgesloten met een rondje in het reuzenrad op de kermis van Luxemburg. Al met al weer een heerlijk zussenweekend. Die houden we er in!

 

Reclame

Ik heb een nieuwe pagina aan deze site toegevoegd. Je vindt ‘m in de koptekst naast de link naar de ‘Over Smarts’-pagina en de Linkjes. Het is een pagina die informatie geeft over een heerlijke gîte in de Jura in Frankrijk. Het plaatsen van deze informatie is een goedevriendendienst, niet commercieel bedoeld. Maar wel als tip om er eens lekker uit te zijn.

Dus:
Ben je op zoek naar rust, natuur en de authentieke Franse sfeer, ga dan zeker even op die pagina kijken!

IMG_1806

Offlanges, een van de huizen achter de kerk tegenover de gîte.

Over muziek en andere schone kunsten

Pinkpop Overview

Klik voor groter (pas op, heule grote afbeelding!)

Juni 2016 stond voor ons in het teken van de grote festivals.

Als eerste was daar Pinkpop. Het was opnieuw geweldig. De line-up was wellicht wat minder spectatucalair, maar het weer zat mee (behalve de zondag dan) en de sfeer was gewoon weer top. Hebben we alles gezien wat we wilden zien? Nee. Zo gaat het steeds. Zo’n festival laat zich -ondanks appjes en zorgvuldige planning- niet echt sturen. Bandjes gezien die niet op de planning stonden, maar hartstikke leuk bleken en andere bandjes niet gezien omdat we stonden te schuilen voor een wolkbreuk. Red Hot Chili Peppers waren leuk, Rammstein indrukwekkend en Paul Mc Cartney was gewoon Paul Mc Cartney. Skunk Anansie was super (mee op de foto gegaan!), Lionel Richie gezellig, John Newman top. En nog veel meer. Hier de officiële aftermovie om een impressie te krijgen:

De zondag was dus qua weer wel een beetje prut. Er waren al een paar fikse buien geweest. We hadden poncho’s bij en op het festivalterrein was er eigenlijk niets aan de hand; regen is maar vocht en dat is echt niet erg. Op de plekken waar veel mensen liepen werd het wel wat drassig en daarna toch goed modderig. Zo ook op de camping. Omdat er veel mensen in de loop van de zondag vertrokken en dus ook al hun spullen pakten, was het terrein aardig modderig geworden. Gelukkig stonden we op een plek dichtbij de uitgang. Opnieuw hebben we ervoor gekozen om pas op maandagochtend te vertrekken en die laatste nacht nog gewoon op de camping door te brengen. Relaxed, op het gemak en weet je, je wordt toch vroeg wakker. In alle rust ’s morgens de spullen gepakt en op weg. Helaas zat een van ons met de auto vast en kon pas weg met behulp van een tractor. Toch ook wel weer wat om eens die hele modderige kant van zo’n festival te zien. HAHAHA. Wisten wij veel wat ons in Glastonbury te wachten stond!

Ja. Glastonbury dus.

Met een megavolgepakte auto op de dinsdag naar Duinkerken en door naar Dover. Vandaar uurtje of 3,5 naar Glastonbury. Tot dan toe lekker soepel verlopen reis. Maar dan Glastonbury. Wat een logistieke bende was dat zeg! Nog nooit zoiets meegemaakt. Alle wegen rondom Glastonbury vol en verkeer vast. Alles werd veroorzaakt door campers die vastliepen op de drassige weilanden. Want ja, ook in het Verenigd Koninkrijk was de nodige regen gevallen voorafgaand aan het festival. Weet je nog van die planning bij Pinkpop? Nou, daar kwam ook hier helemaal niets van terecht. Van te voren hadden we bedacht waar we wilden parkeren en waar we wilden kamperen. Denk je dat dat gelukt is? Nee. Op de dinsdagavond toen eindelijk de parkeerweilanden open gingen zijn we -omdat we het echt even niet meer wisten- op de dichtstbijzijnde parkeerplaats gaan staan. Vol hoop dat we de goede keuze maakten, dicht bij een toegangspoort die pas de volgende morgen om 8 uur zou open gaan, maar totaal onwetend hoe dan verder. Mensen gingen uitpakken en in de rij staan. En het ging regenen. Wat?! Nee toch? Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Een nacht lang in de regen wachten tot de poorten opengaan? We besloten dat dat gekkenwerk was en wij bleven in de overvolgepakte auto overnachten. Nee, dat was een strak plan 😀 !!!

Op weg

Vol = vol

Ennieweej. Vroeg in de ochtend brak die auto uit, het hoogstnoodzakelijke mee in de bolderkar (tenten / grondzeilen) en in de rij. Die inmiddels gegroeid was tot duizenden mensen. Ja echt. Te bedenken dat dit nog maar een van de toegangspoorten was. Kan ook niet anders met een festival waar wel 180.000 mensen op af komen.

Door de regen ’s nachts stonden al die mensen inmiddels tot hun enkels in de modder. En wij dus ook. Maar het regende niet meer. Gelukkig besloot de organisatie de poorten een uur eerder te openen en hoewel de rij met mensen oneindig leek, waren we toch relatief gezien een van de eersten die het terrein op konden. Met 180.000 bezoekers ben je al snel éen van de eersten, ook al ben je nummer 24576 ofzo. De eerste de beste ‘ hoge’ kampeerplek die we tegen kwamen ingepikt. Binnen no time de tenten gezet en de rest van de spullen gehaald. Hehe. We waren er!

Collage I

De aankomst en eerste verkenning.

De woensdag stond in het teken van het binnenkomen, oriënteren, bijkomen en verkennen. De donderdag -na een heerlijke nacht geslapen te hebben- met frisse moed de andere helft van het terrein verkend. We vervielen van de ene verbazing in de andere. Het is ook bijna niet in woorden te vatten hoeveel er te zien en te beleven is. Zoveel ‘wijken’ op het terrein en allemaal met hun eigen sfeer en podia. Gewoon bijna onvoorstelbaar als je er niet bent geweest. En zelfs als je er bent teveel bijna om in je op te nemen en teveel ook om in die vijf dagen te bezoeken. De modder was een dingetje. Later werd door Michael Eavis gezegd dat het de modderigste ooit was. Nou, daar waren wij dus bij. 😀

Collage II

We raken al aardig ingeburgerd in de Glastonbury-gemeenschap 🙂

We hebben genoten van de muziek, de mensen, de optredens. De grote, maar ook de kleine artiesten. De sfeer, het eten, alles was geweldig. En van onze kap (gummi-) laarzen. Niets anders aan onze voeten gehad. Uiteindelijk konden we zelfs sommige moddersoorten meer waarderen als de andere (wat kunnen we toch goed relativeren!). Het was boven verwachting en zeer geslaagd.

Collage III

Het festival in volle gang.

Onder de belofte ook hier volgend jaar weer terug te keren, zijn we op de maandag vertrokken. In Folkstone hebben we nog een nachtje slaap bijgetankt in het meest foute maar goedkope hotel dat er te vinden was. De ferry en terugreis verliep voorspoedig en tot op vandaag verwerken onze hersenen de indruk die dit festival heeft achtergelaten. Het was top!

😂😂😂 ochtendgymnastiek bij de giant twister.

A video posted by Smartie Smarts (@smartiesmarts) on

 

En zo…

…zijn we weer een maand verder. Het is alweer mei 2016. Time flies.

Hardlopen gaat nog steeds hartstikke goed. Ik train nog steeds voor de 10 km. Iedere week een kort rondje; een langere en een intervaltraining. Die intervaltraining is toch wel het meest lastige, hoor. Zwaar ook om steeds weer die versnelling vol te houden. Maar vooralsnog gaat het goed. Houden zo en voorzichtig blijven met knie en achillespees is het devies.

Op het werk ook zijn gangetje. The usual gezeik at the office. Mensen die niet communiceren, verborgen agenda’s. Ik ben gevraagd als mentor voor iemand die het zelfde beroep als ik wil gaan doen. Leuk. Leuker eigenlijk nog omdat ik hem werd aangeraden door een staf-iemand en twee managers. Dat vervolgens een andere manager denkt dat ik dit als een ‘gunst’ oppak en het mentoren in mijn vrije tijd zal doen, omdat ik ‘het zo leuk vind om het te doen’, was weer te belachelijk voor woorden. Maar ja. Ook dat zal goedkomen. Het is maar werk en dat is een dagelijks mantra. En het valt in het niet bij andere problemen op dees’ aardkloot. Gezondheid bijvoorbeeld. Sommige mensen krijgen zomaar ineens rotberichten en moeten zich voorbereiden op een afscheid. Niet leuk.

En toen zouden Zuslief en ik gaan skiën, maar chronisch geldgebrek zat ons in de weg. Een weekje naar de Jura op bezoek bij dierbare vrienden was een superalternatief. Wederhelft moest werken en bleef thuis.

Ik zou hier zo willen wonen :-)

Chateau Chalôn

Dus lekker met z’n tweetjes op pad. In de gîte van hun dochter -lekker riant met 3 slaapkamers en 2 badkamers en een geweldige leefkeuken- konden we elkaar kwijtraken. Het weer in NL was prut en wij hebben welgeteld maar 1 dag regen gehad. Verdiend mooi weer dus. Lekker gegeten in hun pizzeria, gespeeld met de kleindochters, op pad en rondje Genève gedaan, toch nog sneeuw gezien. Kortom: heerlijk.

Teruggekomen besloot Radiohead hun nieuwe album te releasen. Heerlijke muziek, maar stress: 21 mei ga ik ze zien in de HMH. Moet dus hard oefenen op te teksten, anders kan ik niet meeblèren. Ook de Red Hot Chili Peppers hebben een nieuwe single uitgebracht en het album zit er aan te komen. Die gaan we zien op Pinkpop. Maar we hebben Glastonbury ook nog! Nog meer meezingstress 🙂  Gisteren hebben we besloten om ook nog naar Placebo in de Ziggo-dome te gaan, maar dat is pas in November. Daar hebben we nog even voor.

En verder? De computer helemaal opnieuw geïnstalleerd, hij werd zooo traag. Hij is nu weer lekker schoon en opgeruimd. Ik hou van opgeruimd. Het is mij om mij nog niet opgeruimd genoeg, maar het vraagt om drastische opruimmaatregelen. Die kan ik helaas niet in mijn up beslissen :-). Dus nu is er heel veel op de nominatie om weggegooid / gerecycleerd in de kringloopwinkel / gedoneerd te worden, maar zover is het nog niet. Voor sommige mensen duurt dat proces van loslaten wat langer dan voor anderen. Gelukkig heb ik (bijna) eindeloos geduld 🙂

En oja, even for the records: gisteren mosselen gegeten en na drie uur op en boven het toilet. Wat er in was gegaan, kwam er nog harder uit. Een slechte mossel of een allergie? Als ik het opschrijf ga ik het wellicht ontdekken, mocht het nog een keer gebeuren. Wel goed voor de lijn, dat dan weer wel. Om met Cruijff te spreken: ieder nadeel heb z’n voordeel.